بررسی تاثیر خاموشی هوشیارانه بر شکل گیری سکوت تدافعی با تاکید بر نقش میانجی ادراک ناامنی شغلی و خودسانسوری کارکنان بانک های دولتی استان تهران(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
پژوهش های روانشناختی در مدیریت سال ۱۱ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۳
33 - 63
حوزههای تخصصی:
بیان هدف: تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر خاموشی هوشیارانه بر سکوت تدافعی و با تاکید بر نقش میانجی ادراک ناامنی شغلی و خودسانسوری در کارکنان بانک های دولتی استان تهران انجام شده است. روش: این پژوهش کاربردی و توصیفی-پیمایشی است. نمونه آماری شامل 328 نفر از کارکنان بانک ها (از مجموع 1075 نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خاموشی هوشیارانه (رامینگوگ و استانینگ، 2013)، ادراک ناامنی شغلی (فرانسیس و بارلینگ، 2005)، خودسانسوری (هایز و همکاران، 2010) و سکوت تدافعی (ون داین، 2013) انجام شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS 21 و Smart PLS 3 صورت گرفت. نتایج نشان داد خاموشی هوشیارانه تاثیر مستقیم و معناداری بر ادراک ناامنی شغلی (0.90)، خودسانسوری (0.73) و سکوت تدافعی (0.33) دارد. همچنین، خاموشی هوشیارانه از طریق ادراک ناامنی شغلی (0.29) و خودسانسوری (0.48) بر سکوت تدافعی تاثیر معناداری دارد. ادراک ناامنی شغلی (0.32) و خودسانسوری (0.66) نیز تاثیر مثبت و معناداری بر سکوت تدافعی دارند. پیشنهاد: پیشنهاد می شود برای کاهش خاموشی هوشیارانه، سیستم های گزارش دهی امن و ناشناس در سازمان ها پیاده سازی شود تا کارکنان بدون ترس از پیامدهای منفی، بازخورد ارائه دهند و نگرانی های خود را ابراز کنند.