معناشناسی توصیفی عترت در احادیث
منبع:
رهیافت های مطالعات دینی دوره ۲ بهار ۱۴۰۵ شماره ۲
10 - 19
حوزههای تخصصی:
معنی شناسی و بررسی معنایی یک واژه و واژگان همسو در حوزه معرفت دینی، نقش بی بدیلی در تببین هدف شناسی و غرض گوینده از یک متن دارد، که نتیجه آن، فهم صحیح متون دینی از طریق شناخت راهبران و پیشوایان واقعی دین است . از واژگان نیازمند به بازشناسی معنایی به منظور شناسایی مصادیق آن، کلمه عترت است. در این نوشتار تلاش گردیده، مفهوم عترت با بازخوانی معانی که لغت پژوهان برای آن گردآورده و با نگاهی به دلالت ها پس از تحلیل مفاهمی لغوی، در پی پاسخ به این پرسش برآید، که آیا عترت در منابع دینی به همان گستره معنایی اولیه و مصادیق بی حد و حصر است یا خیر؟ در پژوهش انجام گرفته، محور معنایی عترت و واژگان هم معنایی آن ،هر چند در نگاه کلی و اولیه، خویشاوندی است، اما در نگاه جزئی و مصداقی با تکیه بر منابع حدیثی و روایی به دلایل متعدد، متمرکز بر خویشاوندیِ خاص و مصادیق معین است که اراده معنای دیگری از آن، محتاج قرینه اس ت. در این تحقیق واژگان مرتبط با عوامل شناساننده دریافتی از احادیث از نظر معنا، تعریف [کاربردی] تحلیل شده و آنگاه کاربردهای هر یک مورد بررسی و مداقه قرار گرفته است.