شغال، شکار یا شکال (تصحیح واژه ای از بوستان سعدی در پرتو فرهنگ عامه جغرافیای جنوب) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
شعر سعدی نمونه اعلای فصاحت و بلاغت است؛ ساختاری منظم که اجزای آن به صورت کاملاً منسجم و دقیق در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. این چینش منظم و به هم پیوستگی دقیق اجزا، به نحوی است که ایرادات احتمالی عموماً برآمده از عوامل بیرون از کلام سعدی مثل لغزش ها و دستکاری های کاتبان و شارحان، به وضوح برای مخاطب نمایان می شود. از این چشم انداز در باب دوم بوستان سعدی واژه ای وجود دارد که نسبت زیبایی شناختی و منطقی چندانی با کلیت شعر و اندیشه سعدی ندارد و سال هاست که در حافظه فرهنگی ایرانیان در شکل یک خطای مزمن، رسوب کرده است. در حکایت درویش و روباه، باب دوم بوستان آمده است: در این بود درویش شوریده رنگ/ که شیری در آمد شغالی به چنگ// شغال نگونبخت را شیر خورد/ بماند آنچه روباه از آن سیر خورد، با توجه به اینکه در رفتار زیستی شیر و روباه، خوردن گوشت هم نوعان و دیگرگوشتخوارن بسیار نادر است و به شکار اجباری محدود می شود، بنظر می رسد خوانش معمول از واژه شغال چندان صحیح نیست. نگارندگان در مقاله حاضر با نیم نگاهی به فرهنگ عامه مردم جنوب و سپس با مراجعه به نسخه های خطی، شرح های شناخته شده و سایر منابع مکتوب نشان داده اند که خوانش معمول و غالب از واژه چندان صحیح نیست؛ صورت صحیح این واژه شکار بوده است که به دلیل قواعد ناظر بر تحولات آوایی، به صورت شکال نیز تلفظ می شده است و از طرفی شکال شکل عام شکار به شمار می رفته است که به خاطر وفور نوع خاصی از بز کوهی در مناطق جنوب، برای نامیدن آن استفاده می شده است.Shoghal, Shekar or Shekal: A Lexical Correction in Saadi's Bustan in Light of Southern Iran's Folk Culture
a particular word in chapter two of Bustan appears inconsistent with the poem’s aesthetic and logical coherence, suggesting a longstanding and deeply ingrained error in the cultural memory of Iranian readers. In the tale of the Dervish and the Fox, we read: A pale and disheveled dervish was in this state when a lion appeared, holding a jackal in its claws. The hungry lion devoured the jackal, and the remains of the jackal fell to a helpless fox. If you'd like, I can also adjust the tone to be more poetic, literary, or modern. Given the biological behavior of lions and foxes, in which the consumption of fellow carnivores is exceedingly rare and typically limited to extreme necessity, the conventional reading of "jackal" (شغال) in this context seems questionable. In this study, the authors consult Southern Iranian folk culture and conduct a philological analysis of manuscript variants and classical commentaries to argue that the commonly accepted word is likely incorrect. The accurate term, they propose, is shikar (شکار, “prey”), which in certain Southern dialects has undergone phonetic shifts to forms such as shekal (شکال). Moreover, shekal has historically referred to a type of mountain goat prevalent in southern Iran.








