بررسی محتوای شعری و ساختار موسیقیایی در ترانه های شادی قوم بختیاری ( دُوالالی) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
دُوالالی ترانه های شادی قوم بختیاری اند که زنان و دختران در آیین های ازدواج آن ها را می خوانند؛ ترانه هایی برای ابراز احساسات جمعی که باورها و ارزش های فرهنگی و اجتماعی این مردمان را بازتاب می دهند. ساختار موسیقایی دوالالی بر مبنای تکرار، تک خوانی و همسرایی است. آن ها زبانی ساده و صمیمی داشته و نقش مایه هایی از آداب، رسوم، عقاید و باورها را در خود دارند. پژوهش حاضر بر آن است تا این ترانه ها را از منظر محتوای شعری، مضمون و ساختار موسیقیایی بررسی کند و نقش آن ها را در زندگی روزمره این قوم مورد واکاوی قرار دهد. روش این تحقیق کتابخانه ای و میدانی است. یافته ها حاکی از عمق ارتباط دوالالی ها با آیین ازدواج قوم بختیاری و همچنین بازتاب زیباشناسی زندگی روزمره آنان است؛ ضمن آن که زنان را به عنوان راویانی قدرتمند در قوم بختیاری قلمداد می کند. در دوالالی ها ارزش هایی چون اصل و نسب، اصالت، شغل، ثروت، اخلاق مداری، پند و اندرز و هرآن چه مایه مباهات یک قوم است، نهفته است.Analysis of the Lyrical Content and Musical Structure in the Joyful Songs of the Bakhtiari People (Duwalali)
This study aims to investigate the concept of Zaum and its manifestations in the song-games of Fars Province. Zaum is a linguistic and artistic phenomenon first conceptualized by the Futurists within a theoretical framework. As it was concerned with music and poetry, it subsequently became one of the sources of Russian Formalism. A preliminary definition of Zaum may be formulated as follows: if a sequence of sounds generates a word that does not belong to any existing language and has merely a musical value, or if semantically meaningful words, when combined in sequence, produce a meaningless construct that retains only musical value, such formations are considered instances of Zaum. In essence, Zaum functions beyond the domain of meaning. It refers to a language that operates beyond meaning, placing primary emphasis on form, sound, and musicality. Findings indicate that Zaum is not merely a modern poetic device, but has long existed in vernacular speech, lullabies, incantations, and verbal games. Based on the modular structure of language (phonology, morphology, syntax, and semantics), this research identifies and explains four types of Zaum: phonetic, morphological, syntactic, and semantic. Examples from Persian song-games such as “Bilikoo Bilikoo,” and “Kalaagh Par” are analyzed as instances of phonetic, morphological, syntactic and semantic Zaum. Results show that Zaum functions as a formalist device, serving the purposes of defamiliarization, focus on linguistic form, and foregrounding of sound.
تبلیغات
