مطالب

هدف این پژوهش، تعیین تأثیر ویبراسیون با دامنه مختلف و فرکانس ثابت بر روی استخوان ران و درشت نی رت اوراکتومی بود . 23 سر رت اوراکتومی در دو گروه تمرینی ویبراسیون با دامنه پایین (تعداد= نُه) و دامنه بالا   (تعداد= نُه) و گروه شم ( تعداد= پنج ) تقسیم شدند. شش سر رت سالم بدون جراحی نیز در گروه کنترل جای گرفتند . گروه های تمرینی به مد ت هشت هفته روی دستگاه ویبراسیون با زمان پیش رونده سه تا پنج دقیقه تناوب دو تا هفت بار تکرار و زمان استراح ت یک دقیقه قرار داده شدند. شاخص های مقاومت مکانیکی سفتی ، استرس، انرژی جذب شده و درصد جابه جایی استخوان ران و درشت نی، با آزمون خمش سه نقطه ای پس از اتمام پروتکل ویبراسیون کل بدن ارزیابی شدند. شاخص مکانیکی سختی استخوان بین گروه تمرینی دامنه بالا ( HA ) ) 024/0 (P= و گروه تمرینی دامنه پایین ( LA ) (006 /0 (P= در مقایسه با گروه شم در استخوان ران و درشت نی افزایش معناداری را نشان داد. شاخص استرس بین گروه تمرینی HA   ) 0 00 /0 (P= و گروه تمرینی ) LA 0 01 /0 (P= نسبت به گروه شم، در استخوان درشت نی افزایش معناداری را نشان داد. شاخص انرژی جذب شده فقط در گروه تمرینی ) LA 0 06 /0 (P= با گروه شم در استخوان درشت نی افزایش معناداری را نشان داد. افزایش معناداری بین گروه کنترل نسبت به گروه شم، در شاخص های ذکرشده نیز مشاهده شد ) 0 11 /0 P= 0 00 /0 P= ، 0 14 /0 (P= . یافته های این پژوهش نشان داد که ویبراسیون با دامنه پایین اثر بیشتری بر افزایش مقاومت مکانیکی استخوان داشته است؛ . همچنین، پاسخ ارتعاشات مکانیکی بر پارامترهای مکانیکی استخوان درشت نی بیشتر بوده است و ارتعاشات کل بدن توانسته است مقاومت مکانیکی استخوان را در شرایط اوراکتومی به سطح استخوان سالم نزدیک کند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ده هفته تمرین ترکیبی در سطوح پایدار و ناپایدار بر پارامترهای فضایی-زمانی راه رفتن بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بود. 30 بیمار در دو گروه تمرینی قرار گرفتند. برای ارزیابی پارامترهای فضایی- زمانی از دوربین استفاده شد. آزمون های 25 فوت راه رفتن، شش دقیقه راه رفتن و مقیاس 12 آیتمی راه رفتن، به ترتیب برای ارزیابی سرعت، استقامت و توانایی راه رفتن استفاده شدند. نتایج نشان داد که در هر دو گروه تمرینی، افزایش معناداری در تمام پارامترهای اندازه گیری شده وجود دارد. همچنین، گروه تمرین در سطح ناپایدار، پیشرفت معنادارتری در توانایی راه رفتن، درصد حمایت تک گانه، کاهش عرض گام و درصد حمایت دوگانه در یک سیکل راه رفتن نسبت به گروه تمرین در سطح پایدار دارند. به طورکلی، می توان گفت تمرین در سطوح پایدار و ناپایدار منجر به بهبود معناداری در پارامترهای فضایی- زمانی و توانایی راه رفتن بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس می شود.

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر زمان بندی تمرین و ریتم شبانه روزی بر یادگیری مهارت فورهند تنیس روی میزبود. پژوهش حاضر ازنوع نیمه تجربی بود. بدین منظور، 40 آزمودنی مبتدی، راست دست و با میانگین سنی 21/3± 22، براساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند و براساس انواع مختلف شبانه روزی، افراد به صورت تصادفی در چهار گروه قرار داده شدند. گروه اول (افراد صبحگاهی) تمرین بدنی، گروه دوم (افراد صبحگاهی) تمرین ترکیبی (تصویرسازی حرکتی+ تمرین بدنی)، گروه سوم (افراد عصرگاهی) تمرین بدنی و گروه چهارم (افراد عصرگاهی) تمرین ترکیبی (تصویرسازی حرکتی+ تمرین بدنی) بودند. گروه ها به مدت پنج جلسه مهارت فورهند تنیس روی میز را تمرین کردند و در دو آزمون یادداری در صبح و عصر شرکت کردند. نتایج تحلیل واریانس مرکب با اندازه های تکراری در مرحله اکتساب نشان داد عملکرد آزمودنی ها در جلسات چهارم و پنجم بهتر از سایر جلسات است. بررسی میانگین ها نشان داد که گروه تمرین بدنی صرف صبح فعال ضعیف ترین عملکرد و گروه تمرین ترکیبی عصرفعال بهترین عملکرد را دارند (P<0.001). در آزمون یادداری اول، عملکرد آزمودنی های صبح فعال بهتر از عملکرد آزمودنی های عصرفعال است (P<0.001). نتایج آزمون یادداری دوم نشان داد که عملکرد آزمودنی های عصرفعال بهتر از عملکرد آزمودنی های صبح فعال است. بررسی میانگین ها نشان داد که در آزمون یادداری دوم، گروه تمرین ترکیبی عصرفعال بهترین عملکرد و گروه تمرین ترکیبی صبح فعال ضعیف ترین عملکرد را دارند (P<0.001). یافته ها نشان داد که میزان تأثیرگذاری تصویرسازی و تمرین بدنی بر یادگیری مهارت حرکتی تحت تأثیر گروه های مختلف شبانه روزی فرد و زمان تمرین فراگیر در صبح یا عصر است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر سانیفیکیشن حرکت (تبدیل مشخصات کینماتیک یا کینتیک حرکت به صدا) همراه با الگوی بینایی بر بازتولید و یادگیری مشخصات فضایی الگوی حرکت بود. تعداد 30 آزمودنی به صورت دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه الگودهی بینایی، الگودهی بینایی–شنوایی (تک کانالی) و الگودهی بینایی-شنوایی (دوکانالی) قرار گرفتند.افراد در گروه بینایی، الگوی پرتاب آزاد بسکتبال فرد ماهری را تماشا می کردند و افراد در گروه های بینایی–شنوایی، هم زمان با الگوی بینایی، سرعت زاویه ای مفصل آرنج (گروه تک کانالی) و سرعت زاویه ای مفاصل آرنج و مچ (گروه دوکانالی) را به صورت سانیفیکیشن دریافت می کردند. در مرحله اول، الگوی موردنظر پنج مرتبه ارائه شد و بلافاصله پس از هر بار، هر سه گروه مشابه با الگو را اجرا کردند (بازتولید). سپس، گروه ها در مراحل پیش آزمون، اکتساب (چهار جلسه، 160 کوشش) و یادداری (48 ساعت بعد) شرکت کردند. در همه مراحل، الگوی سرعت زاویه ای و مسافت زاویه ای مفاصل آرنج و مچ افراد بر الگوی فرد ماهر منطبق شد و ریشه میانگین مجذور خطا محاسبه شد. درنهایت، سه خطا شامل خطای فضایی سرعت زاویه ای، خطای فضایی مسافت زاویه ای و خطای حداکثر دامنه حرکتی فلشکن مفاصل آرنج و مچ به دست آمد. نتایج نشان داد که در مرحله بازتولید، در متغیر خطای فضایی سرعت زاویه ای (P = 0.042) و در آزمون های اکتساب و یادداری، در هر سه خطای ذکرشده بین گروه ها تفاوت معناداری به نفع گروه های دو حسی وجود دارد (P < 0.05). نتایج این پژوهش بر نقش مهم کینماتیک های شنیداری حرکت در متغیرهای فضایی الگوی حرکت و عملکرد نهایی افراد تأکید می کند.

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی تحریک موزون شنیداری حین تمرین راه رفتن بر برخی شاخص های کینماتیکی گام برداری بیماران مبتلابه مالتیپل اسکلروزیس انجام شد. 18 بیمار مبتلا (چهار مرد و 14 زن) با درجه ناتوانی سه تا شش به شیوه نمونه گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. تمرینات به مدت سه هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 30 دقیقه انجام شدند. این تمرینات برای گروه تجربی، راه رفتن با محرک موزون شنیداری و برای گروه کنترل، راه رفتن بدون هرگونه محرک بود. قبل و بعد از تمرینات، طول قدم، زمان قدم، مدت زمان استقرار و مدت زمان نوسان توسط دستگاه تجزیه وتحلیل حرکتی اندازه گیری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از مدل آنالیز کوواریانس و روش ناپارامتری بوت استرپ در مدل آنالیز کوواریانس انجام شد. یافته ها نشان داد که تحریک موزون شنیداری بر بهبود طول قدم و مدت زمان استقرار اثر معنا داری دارد (0.05> P).تمرین راه رفتن با محرک موزون شنیداری به 27 درصد بهبودی در زمان قدم و 10 درصد در مدت زمان نوسان منجر شد؛ اما بین دو گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری در بهبود زمان قدم و مدت زمان نوسان یافت نشد (0.05<P)؛ بنابراین، تحریک موزون شنیداری حین تمرین راه رفتن را می توان به عنوان یک روش درمان تکمیلی با هدف بهبود عملکرد گام برداری بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس پیشنهاد کرد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش و تمرین شنا بر حس حرکت پسران با اختلال بینایی بود.پژوهش حاضر ازنوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. شرکت کنندگان پسران با اختلال بینایی عضو انجمن نابینایان شهرستان اراک بودند. تعداد 20 پسر سالم نابینا به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. برای ارزیابی حس حرکت از آزمون تنظیم زاویه دست برتربهرامی (1389) استفاده شد. برای هر دو گروه پیش آزمون اجرا شد. گروه تجربی در جلسه های تمرین به مدت 10 هفته (دو جلسه در هفته و هر جلسه 60 دقیقه) شرکت کردند؛ اما برای گروه کنترل تمرین خاصی درنظر گرفته نشد. پس از اتمام دوره تمرینی، پس آزمون های حس حرکت در همان محیط اندازه گیری شدند. برای تعیین طبیعی بودن داده ها از آزمون شاپیرو- ویلک، برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد از آمار توصیفی و برای تعیین اختلاف درون گروهی و بین گروهی پیش آزمون و پس آزمون، به ترتیب از آزمون های تی همبسته و تی مستقل در سطح معناداری (0.05 ≥P ) استفاده شد.آزمون تی همبسته اختلاف معنادار متغیرهای حس حرکتدر گروه تجربی را نشان داد (0.05 ≥P )؛ درحالی که نمرات حس حرکت گروه کنترل اختلاف معناداری را نشان نداد (0.05 ≥ P). همچنین، در پیش آزمون های حس حرکت بین دو گروه تجربی و کنترل اختلاف معناداری مشاهده نشد؛ اما در پس آزمون، گروه تجربی عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت (0.05 ≥ P). نتایج پژوهش حاضر بیانگر این بود که تمرین شنا بر بهبود حس حرکت پسران با اختلال بینایی تأثیر دارد؛ بنابراین، به نظر می رسد استفاده از آموزش و تمرین شنا در برنامه های ورزشی و توان بخشی افراد با اختلال بینایی می تواند فواید بسیاری داشته باشد.

در معماری اسلامی تزئین و آرایش بنا جزء لاینفک ساختمان محسوب می شود. حضور بارز آرایه هایی چون خط نگاره ها، نقوش گیاهی و طرح های هندسی، ماهیت فرعی هنر اسلامی را تشکیل می دهد. آرایه های گچی نیز از آذین های هنر و معماری اسلامی هستند اما  این هنر بار محتوایی بالایی داشته و علاوه بر زیبایی، جهت انتقال پیام های معناگرایانه کاربرد داشته اند. مقبره بایزید بسطامی از مجموعه های تاریخی شهر شاهرود است که در دوران قبل از سلجوقی ساخته شده است و در دوره های مختلف تاریخی مرمت و گسترش شده است.  تزئینات گجبری چله خانه از طرح های هندسی تشکیل شده اند که دیوارها، طاقها و محراب را پوشش میدهند. هدف از این پژوهش مطالعه و شناسایی طرح های هندسی و تزیینات چله خانه بایزد بسطامی است و در پی پاسخ دهی به این سوال است که در تزئینات گچبری چله خانه از چه نوع نقوش و خط نوشته ها استفاده شده است؟ و همچنین کارکردهای معناشناسانه این تزیینات در چه بخشهایی از بنا و در چه انواعی ظاهر شده اند؟ و در نهایت انواع نقش مایه های به کار گرفته شده در چله خانه کدامند؟ بدین لحاظ پس از گردآوری اطلاعات به صورت میدانی و کتابخانه ای، داده های بدست آمده به روش توصیفی- تحلیلی مورد بحث قرار گرفته اند. مطالعه نقش مایه ها نشان داد که در گچبری های چله خانه گره ها برای تزئین و پوشاندن فضای داخلی طاقنما و دیوارهای بنا استفاده شده اند و گره ها با عناصر گیاهی(اسلیمی و ختایی) تلفیق شده و یا در کنار آن ها به صورت توأمان وجود دارد که این عامل از ویژگی های بارز آرایه های هندسی محراب های گچبری دوره ایلخانی به شمار می رود. طراحی کتیبه در چله خانه حاصل ترکیب عناصر متعددی است که در ترکیب و اتصالات آن از گره های ترئینی میانی، انتهای تزئینی حروف، تزئینات ساقه ها و طرح های گیاهی، تزئینات ریز نقش های متنوع استفاده شده است. اما در کارکرد معناگرایانه این نقش و تزیینات مشخص گردید که گچبری ها، اسلیمی و اعداد مقدس و کتیبه های موجود در این بنا همه در جهت ایجاد رابطه معنایی بین عناصر کالبدی و غیر کالبدی در جهت ایجاد مفاهیم عرفانی اسلامی جهت فراهم آمدن شرایط مناسب برای خلوت نشینی سالکان بوده است.

هدف پژوهش حاضر، تبیین رابطه بازارگرایی و برندگرایی با عملکرد باشگاه های ورزشی استان اصفهان و ارائه مدل معادلات ساختاری بود. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی ازنوع همبستگی بود که برای مدل سازی از رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. نمونه آماری پژوهش کسب و کارهای ورزشی شامل باشگاه های ورزشی بودند که بدین منظور از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. نتایج نشان داد که بازارگرایی و برندگرایی بر عملکرد باشگاه های ورزشی اثر مثبت و معناداری دارند و عملکرد باشگاه های ورزشی به واسطه بازارگرایی و برندگرایی پیش بینی می شود. به نظر می رسد کسب وکارهایی که درپی به دست آوردن اطلاعاتی از مشتریان باشند تا نیازهای حال و آینده خود را برآورده کنند، عملکرد مناسب تری دارند. به عبارتی، بازارگرایی پیش بینی کننده مهمی برای عملکرد باشگاه ها است. علاوه براین، کسب وکارهایی که فرایند ایجاد و توسعه برند را دنبال می کنند بر عملکرد تأثیر مثبتی دارند و افراد ممکن است در واکنش به یک برند خوب و شناخته شده، تمایل بیشتری برای خرید از باشگاه ورزشی کوچک داشته باشند.

امروزه، اینترنت به بستری گسترده برای معاملات تجاری و رسانه ای قوی برای بازاریابی تبدیل شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی سبک خرید آنلاین محصولات ورزشی از شبکه های مجازی و فروشگاه های اینترنتی بود. روش پژوهش، توصیفی و ازنوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش اعضای کانال های تلگرامی و صفحه اینستاگرام سه فروشگاه فوتبال شاپ، ایران اسپورتر و ماریال اسپرت بودند که تعداد 385 نفر از اعضای کانال ها و صفحات ذکرشده به پرسش نامه با دقت پاسخ دادند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه لی (2012) بود که روایی صوری و محتوایی آن به تأیید 12 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی رسید و همچنین، پایایی پرسش نامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برابر با 89/0 به دست آمد که نشان دهنده پایایی بالای پرسش نامه است. از آمار توصیفی برای توصیف ویژگی های جمعیت شناختی، از آزمون کلموگروف- اسمیرنوف برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده ها، از مدل تاپسیس برای رتبه بندی انواع سبک خرید و از آزمون مانوا برای مقایسه بین انواع سبک خرید براساس ویژگی های جمعیت شناختی استفاده شد. نتایج نشان داد که مؤلفه کیفیت، بیشترین اهمیت و قیمت، کمترین اهمیت را از دیدگاه مصرف کنندگان محصولات ورزشی داشتند. به ترتیب، هیجان، وفاداری، برند، سرگرمی، تردید، مد و تأیید اولویت داشتند. همچنین، نتایج نشان داد که بین مؤلفه های سبک خرید پاسخ دهندگان ازنظر متغیرهای جمعیت شناختی سن، جنسیت، تأهل، تحصیلات و درآمد تفاوت معناداری وجود داشت.

رهبری زهرآگین به رفتار رهبری اشاره دارد که منجر به پیامدها یا نتایج منفی می شود و می تواند منجر به کاهش کارآیی پرسنل سازمان ها شود. این مفهوم منجر به بالا رفتن نرخ غیبت، افزایش انتقال پرسنل و عملکرد ضعیف تفکر گروهی می شود. هدف از پژوهش حاضر تحلیلی بر پیشایند های رفتار رهبری زهرآگین کارکنان رسانه های ورزشی و تأثیر آن بر رضایت شغلی از طریق نقش میانجی مدنیت واحد است. این مطالعه از لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی و با روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان و جوانان رسانه های ورزشی شهر سمنان تشکیل داده اند. برای این منظور نمونه ای به تعداد 134 نفر به صورت تصادفی در دسترس انتخاب شدند و داده ها به کمک مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار Pls Smart- مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها  نشان می دهد که خودمحوری، خلق و خوی منفی و بی ثباتی و عدم اطمینان بر رهبری زهرآگین رابطه مثبت و معناداری دارد. با این وجود، بین رفتار مدیریت استبدادی و رهبری زهرآگین رابطه مثبت و معناداری یافت نشد. همچنین، رهبری زهرآگین بر مدنیت واحد رابطه معناداری دارد. و سرانجام بین مدنیت واحد و رضایت شغلی رابطه معناداری یافت شد.

هدف از اجرای این تحقیق بررسی نقش اطلاع رسانی رسانه های جمعی از مسابقات قایقرانی در شهر مراغه بر توسعه این رشته بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کارشناسان اداره ورزش و جوانان، مدیران تربیت بدنی مناطق مختلف شهرداری، اساتید تربیت بدنی دانشگاه های مراغه و کلیه مربیان، سرپرستان و مسئولان شرکت کننده در بیست و یکمین دوره مسابقات قایقرانی کانوپولوی قهرمانی کشور تشکیل داده بودند که تعداد کل آنها  108 نفر بودند. با توجه به محدود بودن جامعه آماری، برای نمونه گیری از روش سرشماری استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد. روایی این پرسش نامه توسط پنج تن از اساتید دکترای مدیریت ورزشی تأیید شد و پایایی آنها نیز توسط آلفای کرونباخ 82/0 بدست آمد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون تک متغیره و آزمون فریدمن در نرم افزار اس. پی. اس استفاده گردید. یافته ها نشان دادند ارتباط معناداری بین نقش اطلاع رسانی رسانه های جمعی از مسابقات قایقرانی در شهر مراغه بر توسعه این رشته وجود دارد و رسانه های جمعی می توانند 36 درصد از تغییرات توسعه رشته قایقرانی را پیش بینی کنند. همچنین یافته های پژوهش نشان داد که بین اولویت بندی مؤلفه های رسانه های جمعی و اولویت بندی انواع رسانه های جمعی از دیدگاه کارشناسان و متخصصان نیز تفاوت معنا داری مشاهده گردید. نتیجه گیری کلی اینکه از نقش اطلاع رسانی رسانه های جمعی می توان به عنوان یک ابزار قدرتمند در جهت توسعه رشته قایقرانی استفاده کرد.

هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی یادگیری مشاهده ای بر ترویج رفتارهای فراشناختی دانش آموزان در تکلیف چیپ فوتبال بود. چهل و دو دانش آموز داوطلب 11 تا 13 سال از منطقه 2 شهر تهران در این پژوهش شرکت کردند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به سه گروه کنترل، مشاهده الگوی ماهر و مشاهده الگوی ماهر به همراه فعالیت فراشناختی تقسیم شدند. میزان فعالیت فراشناخت با استفاده از پر کردن پرسشنامه فراشناخت توسط دانش آموزان قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد. جهت تحلیل داده ها از آزمون مقایسه زوجی، آنوا و آزمون تعقیبی استفاده شد. نتایج تفاوت معناداری را بین پیش آزمون و پس آزمون نشان داد. بررسی نتایج حاکی از این است که علاوه بر تاثیر استراتژی های فراشناختی بر بهبود رفتار فراشناختی، یادگیری مشاهده ای نیز یکی از راه های تاثیرگذار برای بهبود رفتار فراشناختی در کلاس درس تربیت بدنی می باشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های تدریس معلم محور، بینابینی و دانش آموزمحور معلمان تربیت بدنی بر هدفمداری (تکلیف مداری و خودمداری) ورزشی دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی طراحی شده است. در یک پژوهش نیمه تجربی با پیش آزمون، پس آزمون و پی گیری، 66 دانش آموز پسر پایه پنجم ابتدایی و سه معلم تربیت بدنی از مدارس شهرستان کلاله به صورت تصادفی انتخاب شدند و در سه گروه سبک تدریس معلم محور (21 نفر)، بینابینی (23 نفر) و دانش آموزمحور (22 نفر) قرار گرفتند. دانش آموزان هر گروه در سه مرحله شروع، هفته پنجم و هفته دهم به پرسشنامه استاندارد هدفمداری (کامینگ و همکاران، 2008) پاسخ دادند. آزمون اندازه گیری مکرر نشان داد که تکلیف مداری و خودمداری در دانش آموزان آموزش دیده به سبک تدریس معلم محور کاهش معنی داری داشتند. در مقابل، دانش آموزانی که از معلم خود به سبک تدریس دانش آموزمحور آموزش دیده بودند، خودمداری آنها افزایش یافت در حالی که بعد از ده هفته تکلیف مداری رو به افول رفت. تغییرات در مکانیسم هدفمداری در هر یک از محیط های ورزشی (باشگاه در مقابل مدرسه)، نوع افراد (حرفه ای در مقابل مبتدی) و سایر عوامل کلیدی متفاوت است. یافته های تحقیق به صراحت نشان داد که بهترین سبک تدریس برای هدفمداری دانش آموزان در کلاس تربیت بدنی مدارس، سبک بینابینی است.

تجرّی به معنای مخالفت کردن با حجّت شرعی یا عقلی است بدون آنکه مخالفتی با واقع شده باشد. این مسأله از مقولاتی است که بسته به نوع نگاه به آن دارای ماهیت متفاوت می شود؛ اما چون در دانش اصول فقه به آن پرداخته می شود، در حکم آن میان اصولیان اختلاف نظر وجود دارد. در این میان محقّق خراسانی قائل به حرمت آن و استحقاق عقاب برای فردی است که این کار را انجام می دهد. وی برای اثبات نظر خود به موارد و ادله ای چند اشاره نموده و به مباحث دخیل در این بحث مانند عدم اختیاری بودن فعل متجرّی، بررسی اختیاری بودن مقوله اراده یا عدم آن و بررسی قرب و بعد انسان نسبت به ساحت مولا اشاره می کند. در مقابل این دیدگاه، امام خمینی با بررسی دقیق ماهیت تجرّی، قائل به عدم حرمت و عدم استحقاق عذاب نسبت به متجرّی است و با این ملاک به نقد دیدگاه های محقّق خراسانی پرداخته است. در این نوشتار که به شیوه توصیفی تحلیلی صورت گرفته، ضمن پذیرش فقهی بودن ماهیت تجرّی، صحّت و دقّت نظر امام خمینی در موارد مورع نزاع مورد تأیید قرار گرفته است.

جودو یکی از پرمخاطب ترین هنرهای رزمی دنیا است، پژوهشگران خطر بروز آسیب در هنگام تمرین جودو را بیشتر از زمان مسابقه گزارش کرده اند. بنابراین، رو ش های تمرین ایمن تر و اثربخش تر باید مورد توجه قرار گیرد. با توجه به ضرورت توسعه و کاربرد رویکردهای پیشگیری از آسیب و بهبود عملکرد ورزشی، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی جودو بر عوامل خطرزای بروز آسیب و عملکرد ورزشی جودوکاران پسر غیرنخبه می باشد. 46 نفر جودوکار غیرنخبه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش(23نفر) و کنترل(23نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی هشت هفته در برنامه تمرینات عملکردی اختصاصی جودو که محققان طراحی کرده بودند، شرکت نمودند. گروه کنترل در مدت مشابه، به تمرینات مرسوم جودو پرداختند. تمرینات سه بار در هفته و در هر جلسه 90 دقیقه انجام شد. آزمودنی ها 24 ساعت پیش از شروع و پس از پایان دوره در پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. برای بررسی نرمال بودن داده ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معنی داری (05/.0 ≥ p ) استفاده شد. آنالیزها با استفاده از نرم افزار SPSS21 انجام شد. بر اساس یافته ها افزایش معناداری در امتیاز آزمون های غربالگری حرکت عملکردی (0/001=p)، تعادل y اندام فوقانی (0/001=p)، پرش عمودی (0/001=p) و آمادگی اختصاصی جودو (0/001=p) در گروه تجربی مشاهده شد. مداخله تمرینی این پژوهش همزمان بر کاهش یا تعدیل عوامل خطرزای بروز آسیب و ارتقای عملکرد ورزشی اختصاصی موثر بود؛ بنابر این نسبت به برنامه های تمرینی رایج کارآمدتر است.

هدف از این پژوهش، ساخت و اعتباریابی ابزار حمایت از بانوان ورزشکاران نخبه در ورزش قهرمانی است. روش پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات پیمایشی است. جامعه آماری کلیه بانوان ورزشکاران نخبه بودند که 200 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به پرسشنامه پژوهش پاسخ دادند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته بود، که بر مبنای پیشینه پژوهش، مصاحبه نیمه هدایت شده با خبرگان و به ویژه ورزشکاران نخبه زن فهرستی از مهم ترین متغیرهای مرتبط با موضوع تهیه و پس از استخراج 46 گویه نهایی شد. پس از بررسی روایی صوری و محتوایی از آلفای کرونباخ، تحلیل عاملی اکتشافی و برای بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج اجرای تحلیل عاملی نشان داد که پایایی ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ برای مؤلفه های نه گانه بین 73/0تا89/0بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مقیاس 46سؤالی حمایت از ورزشکاران نخبه زن در 9 عامل نیاز به حمایت اجتماعی (7 گویه)،حمایت مالی (6 گویه)، نیازهای شغلی (4 گویه)، سبک زندگی (7 گویه)، حمایت های پزشکی(5 گویه)، حمایت های ورزشی (5 گویه)، حمایت های آموزشی-تحصیلی (5 گویه)، حمایت دولت (4 گویه) و زیرساخت ها و امکانات (3گویه) دسته بندی شدند. نتیجه گیری پژوهش نشان داد که عامل های حمایت اجتماعی، حمایت مالی و نیازهای شغلی بانوان ورزشکار نخبه مهم ترین منعکس کننده های حمایت از بانوان ورزشکار نخبه در ورزش قهرمانی بودند.