فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱٬۰۸۱ تا ۱٬۱۰۰ مورد از کل ۲٬۲۵۶ مورد.
بحث و نقد کتاب: دیوان استاد امیری فیروز کوهی
منبع:
گوهر خرداد ۱۳۵۷ شماره ۶۳
حوزههای تخصصی:
شعرهای جمشید شیبانی
بزم دیرینه عروس
ضمیمه ی ادبی: نوشته منتشر نشده ای از خسرو گلسرخی («فروغ» زن زمانه و تاریخ)
منبع:
گزارش آذر ۱۳۷۶ شماره ۸۲
حوزههای تخصصی:
نوشدارو روایت پدرسالاری
حوزههای تخصصی:
سفر به زوایای روح زنانه
در دهلیزهای یک مقبره خانوادگی (سیمای زنی در میان جمع)
حوزههای تخصصی:
روایتی سیال از سفر ذهن
حوزههای تخصصی:
بی شبیه
درباره شعر و شخصیت ادبی پروین اعتصامی (به مناسبت دوازدهمین سال درگذشت)
حوزههای تخصصی:
نقد: خاطره ای که جذابیتهای یک رمان را دارد - نگاهی به «تپه برهانی» نوشته حمید رضا طالقانی
حوزههای تخصصی:
نقدی بر رقصندگان (نوشته امین فقیری)
حوزههای تخصصی:
بیژن نجدی و بدعت در زبان داستان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
«بیژن نجدی» نویسنده ای بدعت گذار است که با انتشار سه مجموعه داستان کوتاه، سبکی انحصاری و متفاوت را به ظهور رسانده است. او در روایتِِ داستان از نثری ویژه و شاعرانه بهره برده که دارای تازگی و وجه نامتعارف است. نجدی میان بیان شعری و عناصر داستانی به گونه ای خاص، تلفیق به وجود آورده که ضمن داشتن مشخصه های روایی، واجد ظرفیت های شعری نیز هست. این امر، نقشی تعیین کننده در تکوین کلیت کار «نجدی» ایفا کرده و عناصر داستان های او را ساختار و نظامی ویژه بخشیده است. نجدی نویسنده ای نوجو و تجربه گراست که به «داستان نو» و بهره گیری از شگردهای جدید و نیز زبان نامتعارف در روایت تمایل بسیار دارد. در این مقاله، رفتارِ هنجارگریز و ساختارشکنانه ی نجدی با زبان و تأثیر این زبان بر تکوینِ چند عنصر داستانی در کار او تأمل شده است. در این راستا عناصری چون «توصیف»، «صحنه »، «درونمایه»، «مضمون»، «نقل» و «زمینه» در چند داستانِ نجدی بررسی و تحلیل گردیده و نقش شگردهای شعری و تمهیدات زبانی چون «برجسته سازی»، «آشنایی زدایی» و بازی های زبانی در شکل گیری این عناصر بیان شده است.