رضا نیک بخش

هدف این پژوهش، شناسایی پیشران های کلیدی فدارسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران با رویکرد آینده نگری راهبردی بود. این پژوهش به لحاظ روش شناسی از نوع آمیخته بود. در بخش کیفی رویکرد پژوهش تحلیل مضمون و در بخش کمی دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. مشارکت کنندگان این پژوهش را در بخش کیفی، مربیان تیم های ملی و باشگاهی، ورزشکاران تیم ملی، داوران بین المللی، روسای هیئت والیبال، سرپرستان و اعضای هیئت رئیسه فدارسیون والیبال و در بخش کمی، کارشناسان و اساتید دانشگاه تشکیل می دادند. در بخش کیفی انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام و مبتنی بر اشباع نظری با 20 نفر از آن ها مصاحبه شد. معیار انتخاب این افرد تخصص و تجربه، نمایندگی، تنوع و قابلیت همکاری بود. در بخش کمی نیز از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و براساس 4 معیار تجربه کاری در حوزه ورزش والیبال، دانش در حوزه آینده پژوهی، داشتن تحصیلات تکمیلی و سابقه کاری بالاتر از 10 سال 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسش نامه دلفی و ماتریس 46×46 بود که روایی و پایایی آن ها تأیید گردید. جهت تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل مضمون و داده های کمی نیز از دلفی فازی و تحلیل ساختاری استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد در مجموع 46 پیشران مؤثر بر آینده فدارسیون والیبال ایران و 8 پیشران با عناوین «قرار گرفتن در جمع چهار تیم برتر جهان و المپیک»، «لیگ پویا»، «قهرمانی در آسیا و بازی های آسیایی»، «سرمایه گذاری در بحث استعدادیابی»، «ظرفیت والیبال ایران»، «قدرتمند شدن رقبا»، «جذب حامیان مالی» و «پشتوانه سازی» نقش کلیدی تری بر اقدامات فدارسیون والیبال ایران در آینده دارند. براساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که توسعه ورزش والیبال در ایران در آینده بیشتر تحت تأثیر این 8 پیشران خواهد بود. از این رو، به فدراسیون والیبال پیشنهاد می شود برای تحقق آینده مطلوب، به این پیشران ها توجه ویژه ای داشته باشد و اقدامات لازم را پیرامون آنها انجام دهد.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی شرایط علی موثر بر شناخت استعدادهای ورزشی مدارس سمای کشور است. روش شناسی در این پژوهش از نوع کیفی (به روش گراندد تئوری) بوده و گردآوری داده ها از طریق مصاحبه و بررسی پیشینه های تحقیق صورت گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل صاحب نظران حوزه استعدادیابی و برخی از مدیران ارشد و تصمیم گیرندگان اصلی مدارس سمای کشور بوده که نمونه تحقیق به صورت نظری تعیین و پس از انجام 15 مصاحبه، چارچوب نظریه شکل گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی و با به کارگیری نسخه 2/5 نرم افزار Atlas.Ti انجام گردید. بر اساس نتایج حاصل از پژوهش، شرایط علی تأثیرگذار بر شناخت استعدادها در سه مقوله همراه با هفت زیرشاخه فرعی استخراج شد. در رویکرد شناختی دو زیر طبقه (طبقه فرعی) با عناوین (شناسایی ساختار سازمان سما و بررسی امکانات و  منابع)، در رویکرد عملیاتی سه زیر طبقه (طبقه فرعی) با عنوان (سیاست های سازمان سما، سیستم جامع نظارتی و بررسی راهبرد های موجود) و در نهایت در رویکرد هنجاری دو  زیر طبقه (طبقه فرعی) با عناوین (مسائل انگیزشی و شناسایی ارتباطات موثر) شناسایی گردید- که در مجموع دارای 60 کد بود. بدین ترتیب، حصول به هدف  نیازمند شناسایی برخی شرایط علی جهت برآورده ساختن و تسهیل شرایط یکسان در کلیه واحدهای سما در کشور است. این شرایط می تواند با بررسی دقیق نیازهای مدارس و دانش آموزان در این زمینه، بر روی بافت سازمان سما اثر بگذارد و منجر به توسعه و پیشرفت در زمینه شناخت استعدادها و کسب موفقیت های وابسته به آن برای مدارس و البته توسعه ورزش کل کشور گردد.

هدف کلی پژوهش حاضر، مدل سازی عوامل موثر بر خود توسعه ای مدیران ورزش کشور بود. جامعه آماری این تحقیق را تمامی روسا، نواب رئیس و دبیران فدراسیون های ورزشی کشور به تعداد 204 نفر (51 نفر رئیس، 102 نفر نواب رئیس و 51 نفر دبیر) تشکیل می دادند که نمونه آماری به صورت تمام شمار انتخاب شد. پس از توزیع پرسش نامه، تعداد 192 پرسش نامه برگشت داده شد. در این تحقیق از یک پرسش نامه محقق ساخته و برای تجزیه و تحلیل داده های توصیفی از روش آماری توصیفی استفاده گردید و از فراوانی، درصد و مدل سازی معادلات ساختاری بهره گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار اس. پی. اس. اس. و اسمارت پی. ال. اس. نسخه 3 استفاده شد. نتایج نشان داد عوامل سازمانی، عوامل فراسازمانی، عوامل فردی و مکانیسم های خودتوسعه ای بر خود توسعه ای در مدیریت کلان ورزش کشور تاثیر مثبت معنادار دارد.

هدف این پژوهش، شناسایی و جایابی خرده سیستم های اکوسیستم کارآفرینی در صنعت ورزش کشور است. روش تحقیق از نوع کیفی بود که در پنج مرحله انجام گرفت. در مرحله اول، به منظور شناخت وضعیت موجود کارآفرینی در ورزش و همچنین شناخت عوامل تأثیرگذار در اکوسیستم کارآفرینی ورزشی از روش پژوهش اسنادی استفاده شد. در مرحله دوم از سایر اکوسیستم های کارآفرینی (اکوسیستم استارت آپی، کشاورزی و توریسم) اقتباس صورت گرفت. در مرحله سوم، مصاحبه ای نیمه ساختاریافته با 20 نفر از صاحب نظران صورت گرفت که با شیوه نظریه زمینه - محور داده های حاصل از مصاحبه ها تحلیل شدند. در مرحله چهارم با توجه به اطلاعات سه مرحله قبل، خرده سیستم های مؤثر در اکوسیستم کارآفرینی در ورزش شناسایی شدند و چارچوب پیشنهادی و مفهومی اکوسیستم کارآفرینی در ورزش به همراه خرده سیستم ها طراحی گردید. در مرحله آخر با استفاده از روش دلفی دو مرحله ای، الگوی طراحی شده اکوسیستم کارآفرینی در ورزش اعتباریابی شد و جایگاه و نقش هرکدام از خرده سیستم ها با توجه به زیرسیستم ها و عناصر اصلی مورد تأیید قرار گرفت. روایی هر یک از ابزارهای پژوهش براساس ضریب توافق بین متخصصان و خبرگان مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها نشان داد که اکوسیستم کارآفرینی ورزشی در کشور با چالش های زیادی مواجه است و تنها در صورت توجه همه جانبه به تمامی عوامل درگیر در اکوسیستم در یک چارچوب جامع است که می توان شرایط مناسب برای توسعه فعالیت های کارآفرینانه (ایجاد، حفظ و بقا) در صنعت ورزش را به وجود آورد. بنابراین چارچوب تبیین شده در این پژوهش می تواند به عنوان نقشه راه ایجاد اکوسیستم مطلوب کارآفرینی ورزشی مورد استفاده قرار بگیرد.