اندیشه ی جاودانگی در سنت فرهنگی شرق و غرب با رویکرد اسطوره شناسی تطبیقی جوزف کمبل. (مطالعه ی موردی: اساطیر چین، هند، ایران، بین النهرین و یونان))(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
منبع:
بهارستان سخن سال ۲۲ بهار ۱۴۰۴ شماره ۶۷
121 - 148
حوزههای تخصصی:
زندگی بشر پس از عمری کوتاه با مرگ به پایان می رسد؛ درحالیکه دستیابی به جاودانگی می تواند او را ازاین سرنوشت شوم رها سازد.بنابراین اندیشه ی جاودانگی راهی برای برون رفت از این کاووس وحشتناک است.این تفکر در هر قومی به شکلی نمود یافت. تا اینکه خدایان، نمادها وشخصیت های جاودانه پدیدارشدند.بتدریج جاودانگان، خدایان و ایزدان رفتاری انسانی یافتندو از امور ماوراءالطبیعه وآسمانی به موجودات زمینی و غیرآسمانی تغییر شکل دادند و از عناصر طبیعت برای جاودانه شدن بهره بردند. با پیدایش اسطوره شناسی در قرن بیستم، اسطوره شناسی تطبیقی با آرای جوزف کمبل قوت یافت.عرفان ومعرفت در اسطوره شناسی کمبل موجب شدتا اشتراکات اندیشه ی جاودانگی درسنت فرهنگی شرق وغرب بیشتر نمایان شود.«عرفان شرقی» کمبل که با سیروسلوک همراه است، انسان را دارای دو وجه انفسی وافاقی می داندکه درشرق باجاودانگی روح و تناسخ و در غرب با زنده بودن روح درمکتب الوزیس، شکل تازه ای به خودگرفت.براساس اسطوره شناسی تطبیقی کمبل،موعودها در همه ی اقوام دارای ساختاری یکسان با یک قهرمان وکنشی مشترک هستند؛ بنابراین پژوهش حاضر باتکیه برآرای کمبل، اندیشه ی جاودانگی دراساطیرایران، چین، هند، بین النهرین و یونان را بطور موردی با روش تحلیلی،تطبیقی وتوصیفی، از نوع کتابخانه ای مورد بررسی و تطبیق قرارداده است.