حمیده رشادت جو

هدف: هدف پژوهش ارائه الگوی نظام آموزش اثربخش برای مدیران دوره ی ابتدایی آموزش و پرورش شهر تهران بود. روش: روش پژوهش حاضر در کلان مطالعه از نظر اهداف کاربردی و مقطعی بود، در این مقاله تمرکز اصلی نتایج بر بخش کمی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه مدیران مدارس شهر تهران بودند و نمونه آماری تعداد 269 نفر از آنان که براساس جدول مورگان مشخص شدند. ابزار اصلی گردآوری داده ها در ابتدا مصاحبه با خبرگان این حوزه و سپس تدوین پرسشنامه بود. یافته ها: براساس تجزیه و تحلیل داده ها الگوی نظام آموزش اثربخش برای مدیران دوره ی ابتدایی ارائه شد که دارای هشت بعد: 1) رهبری و خط مشی گذاری با اعتبار 87/0، 2) ساختار مدیریتی با اعتبار 88/0، 3) آموزش اثربخش با اعتبار 93/0، 4) طراحی آموزشی با اعتبار 89/0، 5) برنامه ریزی آموزشی با اعتبار 90/0، 6) مدیریت اجرایی با عاتبار 89/0، 7) الزامات اجرایی با اعتبار 91/0، 8) ارزشیابی و پایش با اعتبار 93/0 می باشد. نتیجه گیری: در مجموع الگوی آموزش اثربخش با 8 بعد، 36 مؤلفه و 154 شاخص بدست آمد، که این الگو می تواند مددکار مدیران سایر مناطق آموزش و پرورش باشد.

مقدمه و هدف پژوهش: کارکنان با افزایش هوش فرهنگی خود می توانند به برداشت و قضاوت دیگران درباره خود اهمیت دهند که بررسی رابطه هوش فرهنگی با مدیریت برداشت کارکنان دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران هدف پژوهش حاضر بوده است. روش پژوهش: نحوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی - پیمایشی است.جامعه آماری کلیه کارکنان دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران می باشد.سوالات هوش فرهنگی و مدیریت برداشت در قالب یک پرسشنامه در اختیار 31 نفر از کارکنان دانشکده مدیریت و اقتصاد قرار گرفت. روایی پژوهش با روش صوری و روایی هم گرایی از روش(PLS) مورد تایید قرار گرفت.پایایی پژوهش از نوع پایایی ترکیبی و تجزیه و تحلیل داده ها از معادلات ساختاری وحداقل مربعات زوجی(PLS) و نرم افزار«SPSS» استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان می دهد که بین هوش فرهنگی کارکنان با مدیریت برداشت آنان رابطه مثبت ومعناداری وجود دارد. فرضیه های مرتبط با مولفه های هوش فرهنگی؛استراتژی،دانش،انگیزش و رفتار با متغیر مدیریت برداشت مورد آزمون قرار گرفت که خروجی حاصل از نرم افزار مثبت و معنادار بودن فرضیه ها را نشان دادند. نتیجه گیری: سازمان ها با توجه به قابلیت و توانایی های کارکنان و به واسطه ارتقای هوش فرهنگی خود، تصویری برجسته از خود در هنگام تعامل با دیگران ایجاد نمایند که بدین صورت به موفقیت های بهتری در سازمان دست می یابند.  

تغییرات در جهان امروز، حاصلِ تغییرات در دانش و فناوری است .همسویی آموزش های فنی و حرفه ای با تغییرات روز افزون موضوعی غیر قابل اجتناب است .بر این اساس شناسایی مهارت هایی که می تواند در آینده ی صنایع ؛موجب دستیابی به مزیت رقابتی گردد امری ضروری است . بر این اساس هدف از انجام این تحقیق آینده نگاری مهارت های قادر ساز در صنعت بانکداری ایران است . این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی است و با روش کیفی از نوع «تحلیل محتوا» است. روش گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختار یافته است.مصاحبه با مشارکت کنندگان تا رسیدن به نقطه اشباع نظری ادامه یافته است که این مهم با انجام 17 مصاحبه حاصل گردید. مشارکت کنندگان با روش گلوله برفی و هدفمند انتخاب شده اند. تجزیه و تحلیل داده ها به واسطه سه مرحله کد گذاری با نرم افزار MAXQDA بوده است. بر اساس نتایج تحقیق؛ مهارت های قادر ساز در صنعت بانکداری ایران در سه سطح مشتمل بر «مهارت های فناور محور"بلاکچین،هوش مصنوعی،کاربری الکترونیکی،متاورس،فین تک"،مهارت های نرم"شبکه سازی ملی-بین المللی،انعطاف پذیری و پویایی،مهارت حل مساله،مهارت پاسخگویی،نوآوری،توسعه خلاقیت "،مهارت های فردی"ریسک پذیری،فرصت شناسی،تحمل شکست،اعتماد به نفس،تحمل ابهام،استقلال طلبی" »می باشد .

مقدمه و هدف پژوهش: امروزه با توجه به سرعت بالا و حجم زیاد اطلاعاات و باه تبا سارعت باالا ی تغییا رات اجتماعی و اقتصادی، سازمان ها همواره با مأموریت ها و چالش های پیچیده ای مواجه هستند. از ایا ن رو ساازمان هاا برای رسیدن به اهداف و کسب موفقیت در این رقابت جهانی باید در برابر این تغییرات واکنش مناسب نشان دهناد و با استراتژی منعطف، کلیه فعالیت های سازمان را هماهنگ و یکپارچه نمایند. فرهنگ به عنوان یکی از مهام تار ین عوامل تأثیرگذار برای سازمان ها این امکان را فراهم می کند که به سمت انعطاف پذیری و الگوپذیری حرکت کنند و به عبارتی می توان گفت، پیدا کردن هرگونه راه حلی برای انسجام و وحدت در سازمان )طراحی اساتراتژ ی مناساب با شرایط حاکم( متأثر از فرهنگ است. این پژوهش به بررسی رابطه بین ابعاد فرهنگ سازمانی بر اساس الگوی دنیل دنیسون با ابعاد اساتراتژ ی بار اسااس الگوی مایکل پور تر در معاونت برنامه ریزی و نظارت صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. روش پژوهش: داده های جم آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی، اطلاعات جم آوری شده را با تهیا ه جدول توزی فراوانی خلاصه کرده و به کمک نمودار نشاان داده اسات . باا اساتفاده از نارم افازار SPSS و از طریا ق محاسبه ضریب همبستگی اسپیرمن رابطه بین متغیر مستقل )فرهنگ سازمانی( و متغیرهای وابسته )استراتژی( ماورد تجزیه و تحلیل قرارداده است. یافته ها و نتیجه پژوهش: نتایج این پژوهش نشانگر وجود رابطه معنادار بین فرهنگ سازمانی با استراتژی در معاونت برنامه ریزی و نظارت صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران می باشد. ارائه راهکاری برای ارتقاء ارزش های بنیادین بین کارکنان سازمان ونیز تبیین اهمیت شاخص های تغییر و مشتری گرایی برای مدیران و کارشناسان می تواند به ارتقاء سطح رابطه بین دو مقوله فوق منتهی گردد.

مقدمه و هدف پژوهش: نقش رسانه به عنوان یک ابزار تأثیرگذار در افکار عمومی و فرهنگ جوامع را، نمی توان در پیشبرد اهداف دیپلماسی فرهنگی نادیده گرفت؛ لذا این پژوهش با هدف «شناسایی جایگاه و نقش رسانه در دیپلماسی فرهنگی» طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش: مطالعه حاضر توصیفی از نوع پیمایشی می باشد؛ ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با روش صوری و اعتبار محتوا و پایایی آن با روش محاسبه ضریب آلفای کرونباخ بررسی و مقدار آن 93/0 به دست آمد. جامعه آماری این پژوهش اساتید حوزه ی علوم ارتباطات، مدیریت امور فرهنگی و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات به تعداد 40 نفر بودند که همه آن ها از طریق روش سرشماری به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که رسانه در دیپلماسی فرهنگی و نیز در «تبادل فرهنگی، اشاعه فرهنگی و فرهنگ پذیری به عنوان مؤلفه های اصلی دیپلماسی فرهنگی» نقش مؤثری داشته است. نتیجه گیری: رسانه توانسته است در تبیین و ترویج ارزش های فرهنگی در سایر کشورها، در توسعه روابط فرهنگی بین المللی و در فراهم آوردن بستر و زمینه ای برای مطالعه آداب و رسوم و سنن فرهنگ ها نقشی عمده داشته باشد. رسانه با گسترش و توسعه روابط مردم با مردم در جهان می تواند باعث اتحاد و یکدلی افکار عمومی جوامع شود و نیز بستر و زمینه ای برای آگاه سازی نسبت به نقاط مثبت سایر فرهنگ ها و نقاط منفی فرهنگ خودی فراهم آورد.

هدف پژوهش حاضر  ارائه الگویی برای بالندگی کارآفرینی دانشجویان در آموزش عالی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی و از نظر نوع داده آمیخته(کمی– کیفی) بود. در بخش کیفی با استفاده از روش داده بنیاد از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با 15 نفر ازصاحب نظران به شناخت ابعاد بالندگی کارآفرینی دانشجویان پرداخته شد.دربخش کمی، جامعه آماری شامل دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد تهران بود. حجم نمونه با استفاده ازجدول مورگان و روش تصادفی طبقه ای، 384 نفر تعیین شد. الگوی به دست آمده در بخش کیفی، در قالب پرسشنامه محقق ساخته که روایی محتوایی آن تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ مقدار 88/0 به دست آمد. روایی ابزار گردآوری داده ها از طریق روایی محتوایی و روایی سازه انجام شد.  روش تحلیل داده های کیفی، کدبندی بود. نهایتاً الگوی بالندگی کارآفرینی دانشجویان به منظور برنامه ریزی آموزشی و درسی، با سه بُعد (مؤلفه های بالندگی کارآفرینی، روش های بالندگی کارآفرینی و سازو کارهای بالندگی کارآفرینی)، 9 مؤلفه (نگرش کارآفرینی، دانش کارآفرینی، مهارت کارآفرینی، روش های ارائه مستقیم، روش های تعاملی، روش های کاربردی- عملیاتی، کارآفرینی در محیط واقعی، کارآفرینی در محیط مجازی، کارآفرینی در محیط دانشگاه) و 77 شاخص طراحی شد. نتایج نشان داد که «دانش کارآفرینی»، «روش تعامل» و «سازو کار کارآفرینی در محیط مجازی» بیشترین همبستگی را با بالندگی کارآفرینی دارند.  

پارک های علم و فناوری نقش اساسی در استراتژی های تحقیق و نوآوری برای تخصص هوشمند، ابزار سیاست گسترش فناوری از طریق کارآفرینی و اقتصاد دانش دارند. پارک های علمی و فناوری نقش مهمی درایجاد اکوسیستم نوآوری دارند. تحقیق حاضر با هدف شناسایی نقش های پارک های علمی و فناوری در ایجاد اکوسیستم نوآوری درسال 97-96 انجام شد. روش پژوهش، آمیخته اکتشافی از نوع ساخت ابزار بود. در بخش کیفی، جامعه آماری متخصصان حوزه های دانشگاه، صنعت و دولت بودند. مشارکت کنندگان برابر20 نفر با نمونه گیری هدفمند انتخاب گردیدند. در بخش کمی، جامعه آماری 440 نفر از مدیران میانی و اجرایی چهار حوزه دانشگاه، صنعت، دولت و نهادهای واسط بودند که با نمونه گیری طبقه ای به صورت تصادفی انتخاب گردیدند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 205 نفر بود. داده های بخش کیفی با روش مصاحبه نیمه ساختار یافته و بخش کمی با پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. یافته های داده های کیفی با روش تحلیل مضمون و کمی با روش حداقل مربعات جزئی تحلیل گردید. یافته ها نشان داد نقش های پارک های علمی و فناوری در ایجاد اکوسیستم دانشگاه، صنعت، دولت؛ عبارتند از حمایتی، واسطه ای و ظرفیت سازی که هر یک دارای کارکرد خود هستند. نتیجه این که این عوامل مجموعاً حدود 90 درصد تغییرات اکوسیستم دانشگاه، صنعت، دولت را تبیین نمودند. شاخص پیش بینی کنندگی (0/74) حاکی است نقش های پارک های علمی و فناوری از قدرت پیش بینی کنندگی بالایی در ایجاد اکوسیستم برخوردارند.

هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی آموزش رسمی سواد گردشگری با رویکرد توسعه پایدار در حوزه گردشگری در برنامه درسی دانش آموزان می باشد. این پژوهش از نظر چگونگی گردآوری داده های مورد نیاز، در گروه تحقیق کیفی و از نوع تحلیل مضمون طبقه بندی شد. جامعه آماری شامل 20 نفر از خبرگان و صاحبنظران در حوزه گردشگری و اعضای هیأت علمی دانشگاه ها می باشند که با روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب و سپس از آنان مصاحبه نیمه ساختار یافته به عمل آمد. به منظور غنای تحقیق، تلاش شد تا با افرادی که از دانش و تجربه بالایی در این زمینه برخوردار بودند، مصاحبه صورت گیرد. جمع آوری اطلاعات تا زمان به اشباع رسیدن داده ها ادامه پیدا کرد و به تدریج کدگذاری متن مصاحبه ها و تجزیه و تحلیل داده ها منجر به جمع بندی و طبقه بندی داده ها شدند. در این راستا از نرم افزار با استفاده از نرم افزار مکس کیودا بهره گرفته شد. روایی و پایایی بر اساس معیارهای قابلیت اعتبار یا باورپذیری، بررسی توسط اعضاء، سه سویه سازی منابع داده ها، تحلیل موارد منفی و قابلیت انتقال پذیری صورت گرفت. در این پژوهش تعداد 333 ویژگی و مفهوم استخراج شد که با بررسی های مجدد و بازنگری های انجام شده و بر اساس مشابهت ها و اشتراکات مفهومی، این مفاهیم و ویژگی ها تقلیل یافته و دسته بندی شدند. سپس 96 شاخص بر اساس اشتراکات مفهومی که با هم داشتند، استخراج شدند. نهایتاً در 20 مفهوم اصلی شامل: استراتژی آموزش گردشگری، عوامل مدیریتی، درک و بینش، مهارت تجزیه و تحلیل، زیرساخت ها، عوامل پیشران، اهداف شناختی (مهارت های آکادمیک)، اهداف نگرشی (مهارت های توسعه فردی)، اهداف مهارتی (مهارت کسب و کار)، اهداف و برنامه های فرهنگی و پرورشی، چالش، دانش (محتوا)، شناخت صنعت گردشگری، جاذبه های فرهنگی، فرایندهای یاددهی، فرایندهای یادگیری، امکانات و فناوری، عدالت اجتماعی، ارزیابی و ارزشیابی دسته بندی نموده است که در 8 گروه 1- عوامل زمینه ساز، 2- عوامل مداخله گر، 3- اهداف آموزشی، 4- اهداف پرورشی، 5- سواد گردشگری، 6- آموزش رسمی، 7- توسعه پایدار، 8- کیفیت زندگی دسته بندی شدند.