مظفر یکتایار

هدف از این پژوهش تدوین برنامه راهبردی گردشگری ماجراجویانه با استفاده از مدل SOAR بود. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و از نظر هدف کاربردی و به شکل میدانی اجرا شد، جامعه آماری این پژوهش شامل 35 تن از خبرگان دانشگاهی و اجرایی در حوزه گردشگری و ورزش استان کردستان بود که به روش گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش حاضر پرسشنامه و مصاحبه بودند. روایی پرسشنامه ها توسط اساتید آگاه تایید و پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ مورد تایید قرارگرفت. بر اساس نتایج پژوهش، در گردشگری ورزشی ماجراجویانه استان کردستان، 8 نقطه قوت که بالاترین آن مربوط به پتانسیل های طبیعی استان و تنوع آب و هوایی و چهار فصل بودن استان می باشد و وجود 12 فرصت، که بالاترین امتیاز فرصت ها مربوط به برگزاری دوره های مربیگری ، 8 فرصت آینده مطلوب و آرمانی که بالاترین امتیاز آن، ساخت تفرجگاه و اقامتگاه ها در مکان های مناسب و 7 نتیجه بدست آمد که بالاترین امتیاز مربوط به حفاظت از محیط زیست است. ترویج گردشگری ورزشی به ویژه گردشگری ورزشی ماجراجویانه می تواند به عنوان یکی از عوامل توسعه گردشگری و جذب گردشگر مورد توجه مدیران استان باشد و ضروری است برنامه ریزان و دست اندرکاران کشوری و محلی با فراهم کردن زیرساخت های لازم، بستری مناسب جهت توسعه گردشگری طبیعی ورزشی در استان کردستان را فراهم کنند.

پژوهش حاضر به دلیل ارائه روشی نوین برای پیش بینی ارزش طول عمر مشتری و کاربرد آن در افزایش سودآوری سازمان های ورزشی به لحاظ هدف، کاربردی بوده و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع میدانی است. در این پژوهش با استفاده از تکنیک دسته بندی گروهی داده ها در شبکه عصبی به محاسبه و پیش بینی ارزش طول عمر مشتریان در باشگاه های ورزشی پرداخته شده است. حجم نمونه در بخش کیفی با استفاده از روش غیر تصادفی هدفمند، تعداد ۱۸ نفر از خبرگان (اساتید دانشگاهی و مدیران متخصص ورزشی) که در حوزه های مرتبط با موضوع تخصص داشتند، شناسایی شده و با آن ها مصاحبه مستقیم انجام شد و یا از پرسشنامه باز پاسخ استفاده گردید. برای دستیابی به نقطه اشباع، مطالعه میدانی تا زمانی ادامه پیدا کرد که هیچ گواه و مؤلفه جدیدی از داده ها حاصل نشد. پس ازآن عوامل تحلیل گردیده و ابزار تحقیق ساخته شد. پایایی کلی پرسشنامه 85/0 محاسبه گردید. در بخش کمی جامعه آماری شامل 413 نفر از ورزشکاران زن و مرد که حداقل 6 ماه سابقه فعالیت ورزشی و عضویت در یکی از باشگاه های ورزشی واقع در استان های غرب و شمال غرب کشور را داشتند، توزیع گردید؛ که به علت پراکندگی و گسترده بودن جامعه موردنظر از روش نمونه گیری خوشه ای استفاده شد. برای تحلیل داده ها، اطلاعات جمعیت شناختی، سابقه ورزشی و 33 متغیر مستقل وارد شبکه شد. همچنین وجود زیرساخت ورزشی، حمایت مالی باشگاه ها، رفاه عمومی جامعه، اثربخشی خدمات ورزشی، مدیریت ورزشی هوشمند و مهارت مربی، تأثیر بالایی بر افزایش ارزش طول عمر مشتری دارد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط مدیریت دانش با سلامت سازمانی در بین کارشناسان ادارات ورزش و جوانان استان کردستان بود. روش پژوهش، کاربردی و شیوه جمع آوری داده ها، توصیفی– همبستگی می باشد. برای گردآوری داده ها، از پرسشنامه مدیریت دانش گولد و همکاران (2001) و پرسش نامهلاندن و کلینگل(2002) استفاده گردید. به منظور تحلیل استنباطی داده های حاصله، از روش های آماری ضریب رگرسیون، ضریب همبستگی و تحلیل واریانس چند متغییره استفاده شد. نتایج نشان داد که ارتباط معناداری بین مدیریت دانش و سلامت سازمانی در ادارات ورزش و جوانان استان کردستان با ضریب همبستگی 42/0r= ،05/0p< وجود دارد. تحلیل رگرسیون نشان می دهد کاربرد دانش(76/11=t، 001/0=p) و اکتساب دانش (42/15=t، 001/0=p) وخلق دانش (88/11=t، 001/0=p) و حفظ دانش(78/10=t، 001/0=p) قدرت پیش بینی سلامت سازمانی را دارند. بنابراین در عصر دانش که یکی از اهداف سازمان ها توسعه مدیریت دانش و دانایی در محیط سازمان می باشد، هماهنگی با جو سازمان و محیط سازمان یک الزام می باشد.

هدف پژوهش حاضر، ارائه الگوی پارادایمی توسعه پایدار ورزش همگانی با رویکرد فرهنگی- اجتماعی به شیوه داده بنیاد بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه متخصصان، صاحب نظران، سیاست گذاران، مشاوران و فعالان حوزه ورزش همگانی تشکیل می دادند و روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی- هدفمند بود. اندازه نمونه در این پژوهش بر مبنای شاخص اشباع نظری برابر با 16 نفر شد. داده ها بر اساس مصاحبه باز و بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل گردیدند که 141 مفهوم اولیه، 24 کد محوری و 5 کد گزینشی به دست آمد. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل مصاحبه های کیفی نشان داد که عوامل مداخله گر شامل عدم پوشش و حمایت رسانه ها، عدم توجه به ذائقه مخاطبان، لذت بردن و علایق شخصی و بی توجهی سیاست گذاران و پیامدها شامل بهبود تعاملات اجتماعی، افزایش میزان مشارکت در فعالیت بدنی، نهادینه کردن ورزش همگانی در جامعه و تغییر نگرش و رفتار افراد به ورزش همگانی بودند. براساس مدل تحقیق، یکی از راهبردهای نهادینه کردن ورزش همگانی در زندگی روزمره مردم، تدوین برنامه نظام مند برای تمامی نهادهای اجتماعی است.

هدف: این پژوهش با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر پیاده سازی حقوق ورزشی مبتنی بر مسئولیت مدنی باشگاه ها انجام شد.روش شناسی: روش تحقیق از نوع مطالعه اکتشافی نظام مند با رویکرد تحلیل مضمون (تماتیک) استفاده شد. گردآوری داده ها به روش های متعددی مانند مصاحبه، مطالعه کتابخانه ای و بررسی اسناد انجام گرفت. بخش انسانی جامعه آماری شامل اساتید و پژوهشگران خبره دانشگاه ها (حقوق ورزشی، مدیریت ورزشی، حقوق، و..) و کارشناسان حقوقی در ورزش، مدیران باشگاه های ورزشی بود که مورد مصاحبه قرار گرفتند. نمونه گیری در بخش کیفی به روش نظری و از نوع قضاوتی (برمبنای معیارهایی مانند تخصص، رده شغلی، سابقه شغلی و ...) بود (17 نفر). روایی رونوشت مطالعه کتابخانه ای و ابزار مصاحبه ابتدا با استفاده از نظر متخصصان ارزیابی گردید. سپس از طریق روش های روایی کدگذاری و توافق مصححان (ضریب کاپا)، بررسی شد.یافته ها: نتایج نشان داد بسترها و زمینه ها (محیط حقوقی باشگاه داری ورزشی، سیستم حقوقی باشگاه داری ورزشی، مدیریت حقوقی باشگاه داری ورزشی و توسعه حقوقی باشگاه داری ورزشی عوامل مؤثر هستند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج، توسعه محیط و سیستم حقوقی در باشگاه های ورزشی، و توجه به این شاخص ها باعث نهادینه شدن حقوق ورزشی مبتنی بر مسئولیت مدنی خواهد شد.

هدف این پژوهش، آینده پژوهی پیشران های اصلی توسعه ورزش حرفه ای ایران در افق 1414 بود. پژوهش حاضر از منظر رویکرد، استقرایی؛ از منظر جهت گیری، بنیادی؛ از منظر شیوه، ترکیبی؛ از منظر راهبرد، آینده پژوهی، از منظر پارادایمی، پارادایم «نظریه پیچیدگی» و از نظر زمانی مقطعی بود که در سه گام انجام شد. مشارکت کنندگان در این پژوهش را صاحب نظران تشکیل می دادند. 31 نفر به صورت هدفمند و بر مبنای معیار خبرگی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از ابزار مصاحبه و پرسش نامه استفاده گردید. برای ممیزی پژوهش از شاخص های ارزشیابی لینکلن و گابا (1985)- شامل اعتبار، انتقال، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری- بهره گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش تحلیل مصاحبه از روش کدگذاری و در بخش آینده پژوهی از روش تحلیل ساختاری با کمک نرم افزار میک مک استفاده شد.  یافته ها نشان داد آینده توسعه ورزش حرفه ای ایران متأثر از 14 متغیر می باشد، اما چهار متغیر مالکیت دولت در امور باشگاه داری، ماهیت اداره باشگاه ها، ورزش بانوان و سرمایه گذاری خارجی پیشران هایی هستند که آینده ورزش حرفه ای ایران را دستخوش تغییر می کنند. بنابراین می توان از طریق اثرگذاری و سازگاری با متغیرهای یاد شده، نقش فعال تری در هدایت گری و در عین حال کسب آمادگی و انطباق پذیری با تحولات آینده ورزش حرفه ای در افق 1414 پیدا کرد.

این پژوهش با هدف تبیین الگوی نهادینه سازی حقوق ورزشی مبتنی بر مسئولیت مدنی باشگاه های ورزشی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت میدانی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و مربیان باشگاه های ورزشی است. 385 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه محقق ساخته در دو بخش مشخصات توصیفی و سؤالات تخصصی بود. در قسمت تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده و از نرم افزار پی ال اس، برای بررسی همه جانبه مدل مفهومی پژوهش بهره گرفته شد. یافته های تحقیق نشان داد محیط حقوقی باشگاه داری با ضریب مسیر 820/0 بر نظام حقوقی، نظام حقوقی باضریب مسیر 829/0 بر مدیریت حقوقی باشگاه داری، مدیریت حقوقی باشگاه داری با ضریب مسیر 546/0 بر توسعه حقوقی باشگاه داری تأثیر مثبت و معناداری دارند. بر اساس یافته ها می توان اذعان کرد که مهم ترین پیامدها نهادینه شدن حقوقی و مسئولیت مدنی در باشگاه های ورزشی شامل رعایت واقعی عدالت در برخورد با باشگاه های ورزشی متخلف، پاسخگوسازی باشگاه های ورزشی به شکایات مشتریان، توجه به معیارهای قانون مداری و مسئولیت پذیری در تدوین برنامه مدیریت و بازاریابی باشگاه، قرار گرفتن مسائل حقوقی در اولویت های تصمیم گیری و نظارت مدیریت باشگاه های ورزشی است که سبب کاهش آسیب های ناشی از چالش های حقوقی در باشگاه های ورزشی خواهد شد. لذا پیشنهاد می شود با استفاده از تقویت ساز و کارهای نظارتی و تأکید بر شفافیت مالی در باشگاه داری ورزشی و ارتقای شفافیت قوانین برای مشتریان کنترل امور حقوقی مرتبط باشگاه داری را بهبود بخشید.

تحقیق حاضر با هدف نهایی طراحی مدل سیاست پذیری نظام ورزش نخبه در ایران با استفاده از طرح نظام مند نظریه داده بنیاد انجام شد. روش تحقیق آمیخته بود که در دو بخش کیفی با رویکرد اکتشافی و روش داده بنیاد و بخش کمی با استفاده از پرسش نامه طراحی شده برمبنای داده های بخش کیفی انجام شد. در فاز کیفی، مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با 12 نفر از خبرگان ورزش نخبه که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، مصاحبه شد و در بخش کمی 401 نمونه آماری از 5 منطقه شمال، غرب، جنوب، شرق و مرکزی انتخاب شدند. طی فرایند کدگذاری باز 141 مفهوم اولیه به دست آمد و از درون آن ها 17 کد محوری و 7 کد گزینشی استخراج گردید. شرایط علی (توسعه ای، زیرساخت های ورزش نخبه و حمایت از رشد و پرورش ورزشکاران)؛ پدیده محوری (پذیرش سیاست های ورزش نخبه)؛ شرایط زمینه ای (نوآوری در کسب دانش، دانش عمومی و مدیریت استعداد)؛ شرایط مداخله گر (فرهنگ سیاسی، شایستگی و ارتباطات؛ راهبرد ها (پژوهشی، کارآمدی نظام مالی، توانمندسازی و انگیزشی) حاصل شد و در نهایت مدل پارادیمی مورد برازش قرار گرفت. بنا بر یافته های پژوهش، ضروری است که در زمینه پذیرش سیاست های ورزش نخبه اقدامات راهبردی در جهت درک سیاست ها و اجرای اصولی آن ها انجام شود. پذیرش این سیاست ها سبب سازمان دهی نخبگان ورزشی و کاهش مهاجرت آنان، افزایش غرور ملی، کاهش خطای تصمیم گیری و افزایش کیفیت کار سازمان های ورزشی خواهد شد.

پژوهش حاضر با هدف سناریوپردازی آینده رسانه های ورزشی کشور انجام شد. روش مورداستفاده در این پژوهش برنامه ریزی مبتنی بر سناریو است که در هشت گام طراحی و پیاده شده است. روش گردآوری داده در این پژوهش کیفی و با استفاده از مصاحبه، پنل خبرگی و پیمایش دلفی است. 20 نفر از خبرگان دارای دانش تخصصی و یا تجربه عملی به عنوان اعضای گروه مشارکت کننده در پژوهش به صورت گلوله برفی انتخاب شدند. همچنین، از نرم افزارهای میک مک و سناریو ویزارد برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شده است. یافته های این پژوهش در دو بخش ارائه شده است. بخش اول شامل شناسایی و دسته بندی مؤلفه های کلیدی، پیش ران ها و عدم قطعیت های مرتبط است. پنج پیشران تغییر محتوای رسانه های ورزشی، به روز شدن محتوای رسانه های ورزشی بر اساس نیاز روز جامعه، نیازسنجی از جامعه در خصوص محتوای رسانه های ورزشی، آموزش نیروهای انسانی و متخصص برای رسانه های ورزشی توسط مراکز آموزشی و دانشگاهی و تدوین برنامه جامع توسعه کیفی رسانه های ورزشی، در این بخش تعیین شده و روابط اثرگذاری و اثرپذیری میان مؤلفه ها تحلیل شده است. بخش دوم به شناسایی و توصیف سناریوهای محتمل و سازگار بر اساس پیشران ها و عدم قطعیت های ذی ربط، پرداخته است و مشخص گردید از بین دو سناریوی پیشنهادی، تنها یک سناریو در وضعیت امیدوارکننده وجود دارد (سناریوی شماره 1). سناریوی شماره 2 نیز در وضعیت بحرانی قرار دارد؛ یعنی با تغییر محتوا، به روز شدن محتوا، آموزش دادن به منابع انسانی و تدوین برنامه جامع رسانه های ورزشی، می توان انتظار بهبود وضعیت رسانه های ورزشی در آینده را داشت.

هدف : هدف پژوهش، تعیین تأثیر شایستگی های محوری بر نوآوری سازمان های ورزشی با بررسی نقش میانجی سرمایه فکری بود. روش شناسی : این پژوهش از نظر موضوع در حیطه مطالعات همبستگی و از نظر ماهیت، در حیطه پژوهش های توصیفی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون های ورزشی و کمیته ملی المپیک بود (1200=N). با استفاده از جدول کرجسی مورگان، حجم نمونه 291 نفر تعیین شد که به روش تصادفی ساده نمونه گیری انجام گرفت. از چهار پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، شایستگی های محوری قاسمی و همکاران (2013)، سرمایه فکری بونتیس و همکاران (2000) و نوآوری سازمانی جیمنز و همکاران (2008) استفاده شد و روایی صوری و محتوایی پرسشنامه از نظرات 7 تن از اساتید مدیریت ورزشی تایید گردید. پایایی پرسشنامه نیز با اجرای آزمایشی روی 30 نفر از اعضای جامعه پژوهش و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تائید و برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 26 و مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos نسخه 24 استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد که بین شایستگی های محوری و نوآوری، شایستگی های محوری و سرمایه فکری و بین سرمایه فکری و نوآوری در سازمان های ورزشی کشور ارتباط معنی داری وجود دارد (0/001=Sig). همچنین شایستگی های محوری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 10/561=t) با ضریب مسیر (0/782=β)، سرمایه فکری بر نوآوری (0/001=Sig؛ 6/040=t) با ضریب مسیر (0/443=β) و شایستگی های محوری بر سرمایه فکری (0/001= Sig؛ 8/573=t) با ضریب مسیر (0/572=β) در سازمان های ورزشی اثر مثبت و معنی داری داشتند. نتیجه گیری : مدیران سازمان های ورزشی کشور به منظور ارتقای میزان نوآوری سازمان تحت امرشان، در استخدام کارکنان بر متغیرهای شایستگی های محوری و ابعاد آن و نیز قابلیت های نوآوری آنان تأکید ویژه ای داشته باشند. همچنین، با ارتقای شایستگی های کارکنان کنونی سازمانشان از طریق آموزش های تخصصی، چرخش شغلی و ...، میزان نوآوری آنان را نیز ارتقاء بخشند.

هدف این مطالعه ارائه الگوی سازمان نسل دوم در وزارت ورزش و جوانان بود. روش این پژوهش کیفی و رویکرد آن نظریه داده بنیاد رهیافت نظام مند است. مشارکت کنندگان این پژوهش را کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات ورزات ورزش، اساتید دانشگاه و صاحب نظران حوزه فناوری و مدیریت دانش تشکیل می دادند. روش نمونه گیری هدفمند و بر حسب اشباع نظری 15 مصاحبه انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها سه مرحله یعنی کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام شد. از تجزیه و تحلیل داده های این مطالعه 100 کد باز نهایی و 20 مقوله فرعی حاصل شد که زمینه ساز تولید این نظریه است که در وزارت ورزش و جوانان سازمان های نسل دوم با ویژگی های نوآوری باز، هوشمندی و خودساماندهی تحت تأثیر مدیریت دانش، بوم شناسی اطلاعات و تغییرات اجتماعی (شرایط علی) هستند و از طریق راهبردهای پشتیبانی فنی، پشتیبانی مدیریتی، فراهم سازی زیرساخت، فرهنگ سازی و آموزش می توان آن را در وزارت ورزش و جوانان پیاده سازی کرد. همچنین مشخص شد نتیجه راهبردهای پیاده سازی سازمان های نسل دوم که خود به طور همزمان متأثر از شرایط زمینه ای (زمینه سازی، زمینه تکنولوژیکی) و شرایط مداخله گر (موانع فنی، ویژگی های جمعیت شناختی، موانع پذیرش فناوری) است؛ تسهیل ارتباطات و همکاری سازمانی، چابکی سازمانی، بهبود نتایج سازمانی و بهبود و مدیریت عملکرد سازمانی می باشد.

هدف از پژوهش حاضر تأثیرهوش مصنوعی وفن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان می باشد. این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران و کارمندان وزارت ورزش و جوانان ایران در سال 1400،شامل 920نفر بود. حداقل حجم نمونه براساس فرمول کوکران برای جوامع محدود، 265 نفر بدست آمد که از روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس از بین مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان استفاده گردید. ابزارجمع آوری اطلاعات پرسشنامه استانداردلیمپینتگو وهمکاران(2014)،جان و همکاران(2019)، ون و همکاران(2010) و پاستورو همکاران(2002) می باشد. برای اندازه گیری پایایی یا قابلیت اعتماد پرسشنامه، از آلفای کرونباخ استفاده شده است.برای آزمون فرضیه ها از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که فن آوری اطلاعات 40.4درصد از هم افزایی سرمایه انسانی و 35.1درصد از ساختار سازمانی را پیش بینی می کرد. هوش مصنوعی 33.2درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی و 58.1درصد از واریانس متغیر ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد. و ساختار سازمانی 84.1درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی در وزارت ورزش و جوانان را تبیین و پیش بینی می کر. با توجه به مثبت بودن علامت ضرایب، متغیر ساختار سازمانی اثر هوش مصنوعی برهم افزایی سرمایه انسانی و اثر فن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی را افزایش می دهد. . لذا هوش مصنوعی بر، هم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد.

هدف : هدف از پژوهش حاضر تبیین پیشران های تفکر استراتژیک در راستای کیفیت بخشی تصمیمات وزارت ورزش و جوانان می باشد. روش شناسی : پژوهش از نوع آمیخته یا ترکیبی (کیفی و کمی) بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل کلیه متخصصان صاحب نظر در حوزه ورزش و در بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان به تعداد 850 نفر بود. نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و تکنیک گلوله برفی انجام گرفته و مصاحبه ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت (16 نفر). در بخش کمی نیز حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 233 نفر محاسبه شد که این افراد به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش کیفی از تکنیک گرندد تئوری و روش دلفی فازی و در بخش کمی از آزمون های تحلیل عاملی اکتشافی، آزمون رتبه بندی فریدمن و مدلسازی معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای آماری SPSS 25 و Smart PLS 3 انجام شد. یافته ها : نتایج پژوهش نشان داد 12 عامل اصلی فرضیه محوری، تفکر مفهومی، تفکر سیستمی، خلاقیت، هدف گزینی، نظارت و ارزیابی مستمر، تقویت دیدگاه مدیریتی، تمرکز بر ارزش ها، تسلط بر زمان، بسیج زنجیره تأمین، آینده نگری، فرصت طلبی هوشمندانه بر تفکر استراتژیک در راستای کیفیت بخشی تصمیمات وزارت ورزش و جوانان مؤثر است. نتیجه گیری : با توجه به نتایج به نظر می رسد که تفکر مفهومی به عنوان مهم ترین پیشران مؤثر بر تفکر استراتژیک در راستای کیفیت بخشی تصمیمات وزارت ورزش و جوانان باید بیش از پیش مورد توجه مدیران و سیاست گذاران وزارت ورزش و جوانان قرار بگیرد و این مفهوم جایگزین تفکر قدیمی شود.