مریم غلام زاده

زمینه و هدف: نقص در شناخت هیجانات چهره ای از مؤلفه های مهم بدکارکردی شناخت اجتماعی است که احتمالاً با اختلال یادگیری ریاضی مرتبط است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه بازشناسی هیجان های چهره ای در دانش آموزان با اختلال ریاضی با دانش آموزان عادی انجام شد. روش : در این مطالعه از طرح علی_مقایسه ای استفاده شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر پایه دوم تا ششم ابتدایی شهر بیرجند در سال تحصیلی 1403 - 1402 بود. از این جامعه، 60 دانش آموز ) 30 نفر با اختلال ریاضی و 30 دانش آموز عادی( به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از فرم کوتاه آزمون هوش استنفورد-بینه- 5، پرسشنامه تشخیصی اختلال یادگیری ویژه و تکلیف تشخیص هیجان های چهره ای استفاده شد. داده ها با روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: برحسب نمره کلی، گروه اختلال ریاضی در تشخیص چهره ای 4 هیجان )خشم، غم، انزجار و تعجب( به طور معنا داری عملکرد ضعیفی داشت ) 05 / p>0 (. برحسب شدت هیجانات نیز گروه اختلال ریاضی نقص معناداری در تشخیص هیجانات با شدت کم و متوسط در تمام هیجانات اساسی نشان داد ) 01 / p>0 (؛ در حالی که تفاوت معناداری بین 2 گروه در تشخیص هیجان ها با شدت بالا و هیجان های ترس و شادی وجود نداشت ) 05 / .)p<0 نتیجه گیری: طبق یافته ها، دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی در تشخیص هیجانات با شدت کم و متوسط مشکل دارند که می تواند منجر به بدتر شدن عملکرد اجتماعی و تحصیلی شان شود. بنابراین، لازم است مداخلات و آموزش هایی برای بهبود پردازش هیجانی این گروه از دانش آموزان درنظر گرفته شود.

هدف این پژوهش بررسی تجربه زیسته مادران از تربیت جنسی کودکان پیش از دبستان خود بود. این پژوهش به روش کیفی و با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی انجام شد که در آن یازده مادر صاحب یک تا سه فرزند حداقل سه تا شش ساله مورد مصاحبه عمیق و اکتشافی قرار گرفتند. داده ها جمع آوری، ثبت و شناسه گذاری، و سپس در قالب مضمونهای اصلی و فرعی طبقه بندی شد و به روش کلایزی تحلیل شد. تحلیل 205 شناسه اولیه، به شناسایی دو مضمون اصلی بسترهای حفظ معصومیت و بسترهای پیشگیری از سوء استفاده جنسی و هشت مضمون فرعی (مراقبتهای مادران  مبتنی بر خود، مراقبتهای مبتنی بر کودک، نظارت بر تماس با محتواهای جنسی، پاسخ به سؤالات جنسی کودک، توجه به نیازهای کودک، احترام و توجه به خواسته های کودک، توجه به ارتباط کودک با دیگران و تقویت مهارتهای خودمراقبتی) منجر شد. ساختار نهایی تجربه شرکت کنندگان حاکی از چندبعدی بودن تربیت جنسی در سالهای پیش از دبستان با استفاده از روشهای مراقبتی و نظارتی، توجه، پاسخگویی و آموزشی بوده است.

پژوهش حاضر، به بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی به شیوه گروهی بر کارایی خانواده زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاوره بهزیستی شهرستان اهواز در بهار سال 1387 می پردازد. جامعه این پژوهش را کلیه زوجین مراجعه کننده به مرکز بهزیستی شهرستان اهواز تشکیل می دهند. نمونه این پژوهش نیز به علت محدود بودن تعداد جامعه، همه زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاوره بهزیستی، شامل 30 زوج می باشد. در این پژوهش از ابزار سنجش خانواده به عنوان ابزار اندازه گیری استفاده شده است. طرح پژوهش، طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل می باشد، پس از انتخاب تصادفی گروههای آزمایش و کنترل، ابتدا بر روی هر دو گروه پیش آزمون اجرا شد، سپس مداخله آزمایشی، (آموزش مهارتهای ارتباطی)، فقط بر روی گرو 5 آزمایش و در 7 جلسه ارائه گردید و پس از اتمام برنامه، پس آزمون روی هر دو گروه اجرا شد. سپس داده ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری مانوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معناداری در این تحقیق 05/0 می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که: آموزش مهارتهای ارتباطی موجب افزایش کارایی خانواده در مقوله های حل مشکل، ارتباط، نقش ها، همراهی عاطفی، آمیزش عاطفی، کنترل رفتار و عملکرد کلی خانواده در گروه آزمایش شده است.