تأثیر آموزش های کارآفرینی بر رفتارکارآفرینانه با نقش میانجی هوشیاری کارآفرینانه: مطالعه ای در بین دانشجویان آموزش عالی ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی مدل علّی روابط میان آموزش های رسمی و غیررسمی کارآفرینی با رفتار کارآفرینانه با تأکید بر نقش میانجی هوشیاری کارآفرینانه در میان دانشجویان نظام آموزش عالی ایران بود. این مطالعه درصدد است تا به فهم بهتری از چگونگی تأثیر انواع آموزش های کارآفرینی بر رفتارهای کارآفرینانه نسل جوان کشور دست یابد. این پژوهش به روش توصیفی - همبستگی و با رویکرد کمی انجام گرفت. در این راستا، رابطه ساختاری میان آموزش های رسمی و غیررسمی کارآفرینی و رفتار کارآفرینانه از طریق تدوین و آزمون یک مدل علّی مورد تحلیل قرار گرفت. جامعه آماری شامل دانشجویان نظام آموزش عالی ایران بود که ۵۰۶ نفر از آن ها به روش نمونه گیری در دسترس (به صورت آنلاین) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استانداردی برای سنجش ویژگی های فردی، میزان برخورداری از آموزش های رسمی و غیررسمی کارآفرینی، سطح هوشیاری کارآفرینانه و رفتارهای کارآفرینانه بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل داده ها از طریق نرم افزارهای SPSS (نسخه ۲۶) و SmartPLS (نسخه ۴) و با بهره گیری از روش مدل سازی معادلات ساختاری صورت پذیرفت. نتایج پژوهش نشان داد آموزش های رسمی و غیررسمی اثر مثبت و معناداری بر رفتار کارآفرینانه دارند، اما آموزش رسمی تأثیر قوی تری نسبت به آموزش غیررسمی داشت. همچنین، نقش میانجی هوشیاری کارآفرینانه در این ارتباط به طور معناداری تأیید شد. براساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که آموزش های رسمی و غیررسمی با پرورش ذهنیت کارآفرینانه و ارتقای مهارت های ضروری، بستر لازم برای تقویت رفتارهای کارآفرینانه در دانشجویان را فراهم می کنند.The Impact of Entrepreneurship Education on Entrepreneurial Behavior: The Mediating Role of Entrepreneurial Alertness among Iranian University Students
This study aims to examine the causal relationships between formal and informal entrepreneurship education and entrepreneurial behavior، with a specific focus on the mediating role of entrepreneurial alertness. Conducted within Iran's higher education system، the research seeks to elucidate how structured academic training and unstructured experiential learning collectively shape the entrepreneurial actions of students. A quantitative، correlational research design was employed to analyze the structural relationships within the proposed causal model. Data were collected from a sample of 506 university students in Iran، selected via convenience sampling through an online survey. Validated scales were administered to measure the core constructs: formal and informal entrepreneurship education، entrepreneurial alertness، and entrepreneurial behavior. The psychometric properties of the instruments، including reliability and validity، were established using Cronbach's alpha and confirmatory factor analysis (CFA). The data were analyzed using structural equation modeling (SEM) with SPSS (version 26) and SmartPLS (version 4). The results demonstrate that both formal and nonformal entrepreneurship education exert a significant positive influence on entrepreneurial behavior، with formal education exhibiting a comparatively stronger effect. Furthermore، entrepreneurial alertness was identified as a significant mediating variable، through which both forms of education indirectly enhance entrepreneurial behavior. The findings underscore the critical importance of integrating both formal and informal educational modalities to cultivate entrepreneurial behavior among students. Academic curricula should be designed to synergistically combine structured pedagogical frameworks with experiential، informal learning opportunities to effectively develop the requisite cognitive awareness and skills for entrepreneurship.
تبلیغات
