الگوی مشارکت مردمی در پیشگیری انتظامی از قاچاق موادمخدر (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف: امروزه، قاچاق موادمخدر، تهدید بزرگی است که امنیت ملی کشورها را به مخاطره انداخته است. مقام معظم رهبری(مدظله العالی) در سیاست های کلی مبارزه با موادمخدر، همواره به اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه در مقابله با تهدیدات و آسیب های ناشی از موادمخدر و روان گردان و همچنین، به اتخاذ تدابیر لازم برای حضور و مشارکت جدی مردم و خانواده ها در زمینه های پیشگیری، کاهش آسیب و درمان معتادان تأکید داشته اند. این پژوهش در پی ارائه الگوی مشارکت مردمی در پیشگیری انتظامی از قاچاق موادمخدر است. روش : پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کمی و کیفی (آمیخته) انجام شده است. جامعه مورد مطالعه پژوهش در بخش کیفی، کلیه اندیشمندان، خبرگان و نخبگان در زمینه پیشگیری از قاچاق موادمخدر است و نمونه گیری آن نیز به روش هدفمند و بااستفاده از روش گلوله برفی انجام شده است و پس از مصاحبه با 16 نفر اشباع داده انجام شد. بخش کمی شامل کلیه فرماندهان، مدیران و کارشناسان شاغل در پلیس پیشگیری فراجا، اعضای شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر و مانند آن است و از بین جامعه موردمطالعه در بخش کمی نمونه گیری به روش احتمالی و به صورت تصادفی دردسترس انجام و پرسش نامه بر روی نمونه های انتخاب شده طبق فرمول کوکران به تعداد 265 نفر اجرا شد و نظرات آنها اخذ گردید. داده های به دست آمده در بخش کمی نیز ازطریق نرم افزار PLS مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفته است. یافته ها: با توجه به یافته های به دست آمده، الگوی مشارکت مردمی در پیشگیری انتظامی از قاچاق موادمخدر دارای سه بعد شامل مشارکت مردمی در فرآیند تکوین جرم، کاهش فرصت و کنترل جرم و مقابله و مبارزه با جرم می باشد. برای ابعاد شناسایی شده، یازده مولفه و برای مولفه های شناسایی شده، 70 شاخص جمع بندی و تعیین شده است. نتایج : با توجه به رتبه بندی صورت گرفته برای شاخص های به دست آمده، گسترش همکاری سازمان های مردم نهاد و دولتی فعال در همکاری با پلیس، تشدید اقدامات مربوط به انواع روش های پیشگیری با پررنگ شدن نقش سازمان های مردم نهاد و گسترش همکاری های بین المللی با مشارکت سازمان های مردم نهاد بین المللی، به عنوان سه اولویت اول در بین شاخص ها تعیین شدند که لازم است فراجا متناسب با محیط و شرایط جامعه ازطریق تقویت مولفه ها و شاخص های به دست آمده در پژوهش، به خصوص سه شاخص اولویت دار، اقدام نماید.A Model of Public Contribution in Law Enforcement-Oriented Drug Trafficking Prevention
Background and aim: Today, drug trafficking is considered as a major threat that endangers the national security of countries. The Supreme Leader of the Islamic Republic has consistently emphasized, in the general policies of combating narcotics, the need for preventive strategies to counter the threats and harms of narcotic and psychoactive substances, as well as the importance of necessary measures to ensure the serious involvement of people and families in prevention, harm reduction, and treatment of addiction. This study aims to present a model of public participation in law enforcement-oriented prevention of drug trafficking. Method : This is an applied study using a mixed-method (qualitative and quantitative) approach. In the qualitative section, the research population includes all scholars, experts, and elites in the field of drug trafficking prevention. Sampling was done purposefully using the snowball method, and data saturation was achieved after interviews with 16 individuals. The quantitative section includes all commanders, managers, and experts working in Iran’s Police Prevention Department (FARAJA), members of the Drug Control Coordination Council, and similar entities. In this section, probabilistic and convenience sampling was used, and questionnaires were administered to a sample of 265 people based on Cochran’s formula. Data were analyzed using PLS software. Results : The model of public participation in drug trafficking prevention within the law enforcement context includes three dimensions: participation in the crime formation process, reduction of opportunity and crime control, and confrontation and combat with crime. Eleven components and 70 indicators were identified and categorized under these three dimensions. Conclusion : Based on the ranking of identified indicators, the top three priorities are: expanding cooperation between NGOs and government agencies with the police, intensifying prevention efforts with a stronger role for NGOs, and expanding international cooperation with global NGOs. It is recommended that FARAJA act according to societal conditions and context by strengthening the identified components and particularly focusing on these three priority indicators.
تبلیغات
