سپیده قطنیان

هدف از این پژوهش، ارائه مدل مدیریت بحران در مجموعه های ورزشی شهرداری تهران با تأکید بر منابع انسانی می باشد. روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تماتیک می باشد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران ورزش شهرداری، مدیران مجموعه های ورزشی) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (20 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج سه کد محوری به منظور تدوین مدل مدیریت بحران در مجموعه های ورزشی شهرداری تهران با تأکید بر منابع انسانی وجود دارد. کد محوری قبل از وقوع بحران، دارای مقوله های توانمندسازی منابع انسانی، هماهنگی و برنامه ریزی می باشد. کد محوری حین وقوع بحران که دارای مقوله های مدیریتی، روان شناختی و ارتباطی می باشد و کد محوری بعد از وقوع بحران که شامل ارزیابی و اصلاح و بازخورد می باشد.

مقدمه و هدف : در دنیای امروز که پر از تغییرات و چالش های محیطی است، سازمان های ورزشی برای بقا و رقابت نیاز به چابکی و توانایی پاسخگویی به تغییرات دارند. این توانایی به مهارتهای مدیریتی مدیران سازمان بستگی دارد. مدیریت کوانتومی یکی از رویکردهای جدید در مدیریت است که می تواند به ایجاد چابکی و حل تعارض در سازمان کمک کند. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر مدیریت کوانتومی بر مدیریت تعارض و چابکی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان است. روش شناسی : این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی است و به روش میدانی اجرا شده است. جامعه آماری شامل 150 نفر از مدیران میانی و عملیاتی وزارت ورزش و جوانان در سال 1398 است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های مهارتهای مدیریت کوانتومی، مدیریت تعارض و چابکی سازمانی است که پایایی آنها با روش آلفای کرونباخ محاسبه شده است. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Pls و با استفاده از روش معادلات ساختاری تحلیل شده اند. یافته ها : نتایج نشان داد که مهارتهای مدیریت کوانتومی با مدیریت تعارض و چابکی سازمانی ارتباط مثبت و معناداری دارند و مدیریت کوانتومی بر این دو متغیر تاثیر مستقیم دارد. همچنین مدیریت کوانتومی می تواند تضادها و دوگانگی های سازمانی را کاهش دهد و به ایجاد هماهنگی و همدلی بین اعضای سازمان کمک کند. نتیجه گیری : این تحقیق نشان داد که مدیریت کوانتومی می تواند به بهبود عملکرد سازمانی و پاسخگویی به تغییرات محیطی در سازمان های ورزشی کمک کند و نیازمند ارتقاء مهارتهای مدیریتی مدیران است. این تحقیق می تواند برای مدیران ورزشی و پژوهشگران حوزه مدیریت ورزشی مفید باشد.

هدف از این پژوهش، ارائه مدل راهبردهای رسانه ای مدیریت بحران در مجموعه های ورزشی شهرداری تهران و روش پژوهش از نوع کیفی، با رویکرد گراندد تئوری از نوع گلیزری بوده است. جامعه آماری دو بخش منابع انسانی (استادان، مدیران ورزش شهرداری، مدیران مجموعه های ورزشی) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد و رسانه ها) را شامل می شود و نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شده است (22 نفر). ابزار پژوهش، شامل مطالعه کتابخانه ا ی نظام مند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بوده و روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان، ارزیابی و تأیید شده است. بر اساس چارچوب مفهومی، سه کد محوری برای تدوین راهبردهای رسانه ای مدیریت بحران در مجموعه های ورزشی شهرداری تهران به دست آمده است: راهبردهای رسانه ای قبل از وقوع بحران که دارای مقوله های برنامه ریزی، شبکه سازی، کانال ارتباطی و آموزش است، راهبردهای رسانه ای حین وقوع بحران که دارای مقوله های روانی، ارتباطی و نظارتی است و راهبردهای رسانه ای بعد از وقوع بحران که ارزیابی و آینده نگری را شامل می شود. در نهایت بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که راهبردهای رسانه ای مدیریت بحران، فرایندی نظام مند و چندسطحی است که در هر سطح و مرحله، ویژگی های مختص به خود را دارد و از عوامل همبسته اثر می پذیرد.