حفظ کرامت انسانی در عصر هوش مصنوعی: دیدگاه های قرآنی و چالش های اخلاقی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر بررسی چالش های اخلاقی حفظ کرامت انسانی در عصر هوش مصنوعی با توجه به گسترش استفاده از هوش مصنوعی در حوزه هایی چون قضاوت، پزشکی و آموزش، تهدیداتی نظیر تبعیض الگوریتمی، نقض حریم خصوصی و کاهش اختیار و عاملیت انسانی، با استناد به آموزه های قرآنی «تکریم بنی آدم» و «خلیفه الله» بود. روش تحقیق، تحلیل مضمون بود و جامعه آماری آن مجموعه ای از منابع دینی و علمی شامل قرآن کریم، روایات معتبر، تفاسیر، متون فقهی و اخلاق اسلامی، و نیز ادبیات معاصر فلسفی و علمی در حوزه اخلاق فناوری و هوش مصنوعی بود. نمونه ها به صورت هدفمند و نظری انتخاب و ازنظر کیفیت و میزان ارتباط ارزیابی شدند. داده ها با بهره گیری از نرم افزارهای مدیریت منابع مانند اندنوت و پایگاه های تخصصی داخلی و خارجی ساماندهی و سپس با نرم افزار مکس کیودیای تحلیل شدند. فرآیند تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و مضمون محور بود که به استخراج مضمون های کلی و جزئی انجامید. اصول پیشینی قرآنی و فقهی مرتبط باکرامت، عدالت، مسئولیت پذیری و حفظ حریم خصوصی چارچوب مفهومی تحلیل را شکل دادند.اعتبار تحلیل از طریق کدگذاری مجدد مستقل و محاسبه شاخص توافق کدگذاران با ضریب کاپای کوهن (82/0) تأیید شد و مستندسازی کامل با ماتریس کد–منبع، شفافیت و قابلیت ردیابی داده ها را تضمین کرد. یافته ها نشان می دهد که اصول قرآنی کرامت، عدالت و مسئولیت می توانند مبنای طراحی اخلاقی هوش مصنوعی قرار گیرند و از پیامدهایی چون تبعیض و تضعیف اختیار انسان جلوگیری کنند. درنهایت، پژوهش تأکید می کند که تلفیق آموزه های قرآنی با استانداردهای فنی و اخلاقی روز، هوش مصنوعی را به ابزاری در خدمت تعالی معنوی، عدالت اجتماعی و حفظ کرامت انسانی بدل می سازد و آموزش عمومی در این زمینه نقشی اساسی دارد.