بررسی تأثیر تحلیل رفتگی شغلی بر رفتارهای فرانقش کارکنان با توجه به نقش شخصیت سخت رویی و نگرش شغلی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
شخصیت سخت رویی و نگرش شغلی به عنوان عوامل فردی و سازمانی در تعدیل این اثر منفی نقشی مهم ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تحلیل رفتگی شغلی بر رفتارهای فراتر از نقش با نقش تعدیل گر شخصیت سخت رویی و میانجی گر نگرش شغلی در میان کارکنان بیمارستان های آموزشی شهر ایلام بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل 1200 نفر از کارکنان بیمارستان های یادشده بود که 292 نفر از آن ها به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از چهار پرسشنامه استاندارد روا و پایا جمع آوری و با استفاده از نرم افزار PLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد تحلیل رفتگی شغلی تأثیر منفی معناداری بر متغیرهای رفتار فراتر از نقش و نگرش شغلی دارد. همچنین، نگرش شغلی تأثیر مثبت معناداری بر رفتار فراتر از نقش نشان داد. نتایج بیانگر آن است که شخصیت سخت رویی نقش تعدیل گر در ارتباط بین تحلیل رفتگی شغلی و رفتار فراتر از نقش دارد؛ به این معنا که سخت رویی می تواند اثر منفی تحلیل رفتگی شغلی بر رفتار فراتر از نقش را تعدیل کند، هرچند به طور کامل این اثر را خنثی نمی کند؛ در نتیجه، سخت رویی به عنوان متغیر تعدیل گر نسبت به نگرش شغلی تأثیری بهتر بر رابطه بین تحلیل رفتگی شغلی و رفتار فراتر از نقش دارد.