بازنمایی معنایی تجربه زیسته دانش آموزان دوزبانه (بلوچ) از مدرسه: یک مطالعه پدیدارشناسی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
تعلیم و تربیت دوره ۴۱ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۱۶۴
۱۱۸-۱۰۱
حوزههای تخصصی:
آموزش وپرورش فرایندی ارتباطی است. پایه های هر ارتباط را زبان تشکیل می دهد. زبان در کلاس درس نقشی مهم در فرایند تدریس و یادگیری دارد و برای برقراری ارتباط میان معلمان و دانش آموزان در تعامل کلاس درس ضروری است. هدف پژوهش حاضر، بازنمایی معنایی تجربه زیسته دانش آموزان دوزبانه (بلوچ) از مدرسه بوده است. پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوزبانه (بلوچ) مقطع ابتدایی شهرستان سراوان در سال تحصیلی 1402-1401 بود. ۱۸ دانش آموز با روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه آماری تا رسیدن به اشباع اطلاعاتی انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل محتوای مضمونی تجزیه وتحلیل شدند. تحلیل عمیق دیدگاه های دانش آموزان، موجب شناسایی و دسته بندی چهار مضمون سازمان دهنده شامل زیستگاه آموزشی با سه مضمون پایه مکان یادگیری، مکان مهارت آموزی و مکان تعیین شغل؛ زیستگاه عاطفی با دو مضمون پایه مکان آسایش روحی و فکری و مکان آشنایی؛ زیستگاه اجتماعی با دو مضمون پایه مکان روابط اجتماعی و مکان آماده سازی و زیستگاه پرورشی با مضمون پایه مکان تربیتی پاک شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مدرسه دارای جایگاهی ویژه و خاص برای دانش آموزان دوزبانه (بلوچ) است. ازاین رو، توجه به دانش آموزان دوزبانه در نظام آموزشی سبب احترام و افتخار به فرهنگ محلی می شود و همچنین راهکاری است برای مقابله با بی عدالتی و رفتارهای تبعیض آمیز در حوزه حقوق اقلیتها. مسئولان و مشاوران مدارس لازم است از این ظرفیت برای ارتقای تحصیلی دانش آموزان دوزبانه (بلوچ) بهره بگیرند.