عبدالحسین حیدری

پیشینه و اهداف: در پژوهش حاضر، به مطالعه تمرین های نوشتاری کتاب های نگارش فارسی پایه های چهارم و پنجم ابتدایی پرداخته شده است. روش ها : ابتدا فعالیت های نوشتاری در 15 زیرمقوله مختلف دو نوع عمده تمرین های دریافتی و تولیدی طبقه بندی شد. سپس فراوانی و درصد رخداد تمرین ها در کتاب های درسی برای بررسی و تحلیل مشخص گردید. بنابراین این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی انجام یافته است. یافته ها: بررسی داده ها نشان داد که 43/69 درصد از تمرین های کتاب های نگارش فارسی به تمرین های از نوع دریافتی اختصاص یافته است؛ درصورتی که این کتاب ها برای آموزش مهارت نوشتن طراحی شده اند که خود یک مهارت تولیدی است. هرچند طراحی تمرین های دریافتی در آموزش زبان، مقدم بر طراحی تمرین های تولیدی است؛ اما توازن در طراحی و تدوین هر دو نوع تمرین های دریافتی و تولیدی در تهیه محتوا، بایستی مورد عنایت مؤلفان کتاب های درسی قرار گیرد. نتیجه گیری: تحلیل آمار استنباطی داده ها نیز نشان داد که رابطه بین تمرین های نوشتاری در کتاب های نگارش فارسی پایه های چهارم و پنجم معنادار است و فراوانی تمرین های تولیدی با ارتقاء پایه تحصیلی و دانش زبانی دانش آموزان، افزایش یافته است. همچنین با توجه به اهمیت تمرین مهارت خواندن پیش از مهارت نوشتن، لازم است به تمرین های از نوع درک مطلب و خلاصه یا کوتاه نویسی متن، در تألیف کتاب های نگارش فارسی توجه ویژه ای شود. یافته ها و نتایج پژوهش حاضر می تواند در هر دو حوزه تألیف و تدریس برای مؤلفان و معلمان مفید واقع شود.

پژوهش حاضر به بررسی صوت شناختی (آکوستیکی)، فرایند واجی همگونی همخوان (صامت) با همخوان (صامت) در گفتار ترک زبانان گویش اردبیلی که یکی از گویش های ترکی آذربایجانی است، می پردازد. هدف این پژوهش بررسی واج یا واج های جایگزین شده و تمایز آن با واج یا واج های اصلی ازنظر ماهیت هست. برای این منظور در حوزه های دیرش، شدت صوت، سازه های اول (F1)، دوم (F2) و سازه سوم (F3) تحلیل صوت شناختی (آکوستیکی) صورت گرفته است. به منظور تجزیه وتحلیل صوت شناختی (آکوستیکی)، با استفاده از نرم افزار پرت گفتار شش گویشور مورداستفاده قرارگرفته است. بررسی های صوت شناختی (آکوستیکی) هرکدام از آواها در بافت های همگون در موقعیت پایانه هجا انجام یافته و ویژگی های به دست آمده در بافت همگون با ویژگی های صوت شناختی (آکوستیکی) همان آواها در بافت غیرهمگون مقایسه گردید. نتایج نشان دهنده فرایند واجی همگونی همخوان (صامت) با همخوان (همخوان) در گویش اردبیلی، همگونی صوت شناختی (آکوستیکی) در حوزه های دیرش، شدت، سازه اول، دوم و سازه سوم می باشد. مسئله دیگری که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته یکپارچگی ساختاری در مکتب نگارگری تبریز و مختصات آن است.اهداف پژوهش:بررسی صوت شناختی (آکوستیکی) فرایند واجی همگونی همخوان (صامت) با همخوان (صامت) در گفتار ترک زبانان گویش اردبیلی.بررسی یکپارچگی ساختاری در نگارگری مکتب تبریز.سؤالات پژوهش:صوت شناختی (آکوستیکی) فرایند واجی همگونی همخوان (صامت) با همخوان (صامت) در گفتار ترک زبانان گویش اردبیلی چگونه است؟یکپارچی ساختاری در نگارگری مکتب تبریز چگونه است؟

هدف از انجام پژوهش حاضر مطالعه انتقال اضافه های اسمی و وصفی فارسی به گفتار و زبان گویشوران ترکی آذربایجانی است. داده ها از پاره گفتارهای طیف مختلفی از گویشوران استان اردبیل گردآوری شد و طبق طبقه بندی انواع متعدد ساخت اضافه فارسی دسته بندی شد. به دنبال تعیین فراوانی داده ها، از رویکردهای مطرح در حوزه برخورد زبان ها برای تحلیل آنها استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که برخی از اضافه های اسمی فارسی با فراوانی کاربرد بالا در گفتار همه گویشوران تک زبانه و دوزبانه ظاهر می شود؛ درصورتی که اضافه وصفی و تعدادی از اضافه های اسمی فقط در گفتار دوزبانه ها متجلی می گردد. بنابراین انتقال اضافه های اسمی و وصفی فارسی به گفتار گویشوران ترکی آذربایجانی را می توان در چارچوب پیوستار رمزگردانی-قرض گیری توضیح داد که از قابلیت بالایی در تبیین انتقال تدریجی سازه ها و ساخت ها از زبانی به زبان دیگر برخوردار است. انتقال اضافه های اسمی فارسی به ترکی آذربایجانی در ردیف قرض گیری از نوع ماده ای قرار دارد؛ زیرا در میان داده ها هیچ نوع ساخت اضافه ای پیدا نشد که سازه های آن از واژه های بومی ترکی آذربایجانی انتخاب شده باشد و کسره اضافه فارسی نیز آنها را به هم پیوند داده باشد. بنابراین ساخت اضافه زبان فارسی هنوز به عنوان یک الگوی قرضی به زبان ترکی آذربایجانی وارد نشده است.