مرضیه شهریاری

هدف پژوهش حاضر با واکاوی داده های تجربی حاصل از مصاحبه با زنان جوان، به بررسی راه هایی می پردازد که از طریق آن فعالیت های زنان به تحقق «رویای شهری» کمک و یک پارچگی اجتماعی آن ها را ارتقا دهند. از روش کیفی برای بررسی تجربه کافه نشینی و زنانه شدن شهر استفاده شده است. 35 شرکت کننده به وسیله نمونه گیری هدفمند و با راهبرد نمونه گیری معیار انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته و برای تحلیل داده های حاصل از مصاحبه های پدیدارشناسی از روش تحلیل مضمون استفاده شد. یافته ها در چهار کلان مضمون صحنه عمومی، عملکرد جمعی و هویت شخصی (نیازهای فضایی)، تجربه زنانگی جدید در فضا و شکل گیری حقیقت زنانه (فرصت حضور و کاهش چالش ها)، ساخت فضای اجتماعی زنان از طریق کالبدی و تغییر نگاه تهدیدنگر به نگرش فرصت یاب قابل طبقه بندی است. طبق یافته ها، فعالیت های فیزیکی تأثیر خود را اعمال و ادغام اجتماعی زنان جوان را در شهرها از طریق چهار بعد «فضا»، «شبکه»، «هویت» و «تصویر» تسهیل می کنند. حضور در کافه ها، مقیاس فضاهای زندگی زنان را گسترش می دهد و به ایجاد شبکه های اجتماعی و شناسایی خود کمک می کند. هم چنین، ارزش های فردگرایانه زنان را برخلاف ارزش های خانواده محور تقویت می نماید. این ارزش های جدید به آن ها امکان می دهد تا از زندگی تفریحی لذت ببرند و تصویر کلیشه ای زنان روستایی- شهری را تغییر دهند.

در کودک-همسری یکی از پدیده های اجتماعی است و می تواند آسیب های فراوانی را به وجود بیاورد. برای رویارویی با آسیب های این پدیده، شناخت بسترهای آن ضروری است؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف شناسایی تجارب زیسته دخترانی که در نقش همسر می باشند انجام شد. این پژوهش با استفاده از رویکردکیفی و روش پدیدارشناختی به دنبال پاسخ به پرسش فوق است. جامعه موردمطالعه کلیه دختران دارای تجربه ازدواج در سن کودکی در شهرستان شوشتر است. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند با نوزده مورد از دختران شهرستان مصاحبه شد. تجربیات آن ها از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختاری جمع آوری و بازنویسی گردید و با استفاده از روش کلایزی، جملات و عبارات مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد مشروعیت قانونی، سنت ها، فضای آشفته خانواده، هنجار پاک دامنی و ترک تحصیل از علل عمده این ازدواج ها هستند. سنتی بودن آداب و رفتار خانواده ها، فضای آشفته مالی خانواده، انتخاب والدین و فشار هنجاری، هنجار پاکدامنی و زیست ناامن، عدم حمایت زن توسط خانواده، عدم توجه والدین به تحصیل فرزندان، تبعیض (نابرابری جنسیتی)، عدم آگاهی و بینش درست، زن منفعل و بی قدرت از دید کنشگران نتیجه کودک همسری این زنان حقوق شان در زمینه تحصیل، انتخاب شوهر و زندگی امن همراه با رفاه نسبی به خطر افتاده است. از دید کنشگران، ازدواج بدون عشق و تفاهم، فکر طلاق و فرار، افزایش فردگرایی و انزوای اجتماعی، نداشتن قدرت انتخاب گری و سردرگمی، بارداری زودهنگام و کودک مادری، زن ابزاری جنسی از پیامدهای درک و تصور زنان از ازدواج زودهنگام ومجموعه استراتژی های آنها در مقابله با این پدیده عبارتند از؛ تسلیم شدن، طلب حمایت و خروج از رابطه می باشد.

هدف: استفاده از آموزش مجازی در تدریس طیف وسیعی از فرصت های آموزشی جدید را فراهم کرده است. اما ترکیب خطرات اخلاقی و قانونی مرتبط با دسترسی و تبادل اطلاعات در قالب مسائل اخلاقی در فضای دیجیتال این نوع آموزش را به چالش کشیده است. در این راستا در پژوهش حاضر سعی شده است تجربیات معلمان از چالش های آموزش مجازی بیان شود.   روش : در این پژوهش از روش کیفی و از نوع پدیدارشناسی استفاده شد. مصاحبه شوندگان شامل 25 نفر از معلمان و متخصصین در حوزه آموزش و پرورش به روش نمونه گیری هدفمند و با لحاظ قاعده اشباع و حداکثر تنوع انتخاب گردید. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. یافته ها: کدگذای یافته های مصاحبه نشان داد که مقولاتی چون تضادنقشی ادراک شده و مسلط شدن آموزش برخط، انتقال یادگیری از کلاس به خانه ها، جبر و فرسودگی، تخصیص فضای خانه به امر یادگیری، عدم توازن و تناسب حجم فعالیت ها، مدیریت فضای مجازی، آموزش های مجازی و شکل گیری موزاییکی از آگاهی مسطح اجتماعی، دوگانگی آموزش آنلاین در تقابل با زندگی فرد و آموزش های مجازی تضادی از یکسره رهایی بخشی همراه با کژتابی های وهمناک) و مضمون فراگیر سازمان دهنده و پایه" فهم هرمونتیکی فرآیند تدیس معلمان در برابر مقاومت سنت"جای داد. نتایج پژوهش نشان داد که روش های آموزشی در راستای اهداف جدید آموزش که از حافظه محوری به آموزش سواد تغییریافته است، متحول شوند و از روش های نوین آموزشی دانش آموز محور، به جای معلم محور، در فرایند آموزش، استفاده شود و آموزش به شکلی کاربردی تری، تدریس شود.