رابطه مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با ابعاد کیفیت زندگی معلمان در بحران کوید 19(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: ادامه زندگی سالم معلّمان ورزش در هنگامه اپیدمی جهانی به فعالیت بدنی منظّم و برخورداری از دانش مناسب در طول فرآیند قرنطینه بستگی دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با ابعاد کیفیت زندگی معلّمان در بحران کوید 19 بود. روش شناسی پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی و از نظر نحوه جمع آوری اطلاعات از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه معلمان تربیت بدنی استان ایلام به تعداد 321 نفر بود. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری تصادفی بود که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 185 نفر انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از سه پرسشنامه شامل؛ پرسشنامه مشارکت در ورزش گیل و همکاران (1993)، پرسشنامه سطح سواد بدنی هیگز و همکاران (2008) و پرسشنامه کیفیّت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996) استفاده شد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های همبستگی کانونی به وسیله نرم افزار SPSS22 استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با مولفه های کیفیّت زندگی معلّمان در دو بعد به طور معنی دار و به صورت دوسویه(کانونی) همبسته بودند و قوی ترین رابطه بین مشارکت در ورزش و سلامت اجتماعی بود. بحث و نتیجه گیری: باید هنگام انتصاب و استخدام معلمان تربیت بدنی سطح سلامت جسمی آن ها سنجیده شود و به مرور زمان بعد از استخدام ایشان نیز در فاصله زمانی مشخص سلامت جسمی آن ها مورد سنجش قرار گیرد و در صورت وجود مشکل اقدامات اصلاحی لازم به عمل آید.