اثربخشی مداخله مبتنی بر چشم انداز زمانی بر کنش وری اجرایی زنان مطلقه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر چشم انداز زمانی بر کنش وری اجرایی زنان مطلقه انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش، کلیه زنان مطلقه تحت پوشش موسسه خیریه محبان الرضا (علیه السلام) و مرکز مشاوره هیمان مشهد در سال 1401 بود. از میان این زنان، 30 نفر که دارای اختلال در کنش اجرایی بودند به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برنامه چشم انداز زمان طی 6 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد، ولی گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه نارسایی ها در کنش وری اجرایی (بارکلی، 2012) بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد مداخله مبتنی بر چشم انداز های زمانی بر بهبود نارسایی در کنش وری اجرایی زنان مطلقه اثربخش بود (05/0>p). همچنین مداخله مبتنی بر چشم انداز زمانی بر مولفه های پنج گانه کنش وری اجرایی شامل خودسازماندهی، خودکنترلی، خودانگیزشی، خودنظم جویی هیجانی و خودمدیریتی زمان تاثیرگذار بود (05/0>p). بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که مداخله مبتنی بر چشم انداز زمانی با روشن نمودن فرایند تفکر در سه چشم انداز زمانی گذشته، حال و آینده، یعنی توجه بیشتر به گذشته مثبت، توجه به حال و مهم جلوه دادن آینده همراه با تمرین های متعدد موجب بهبود در کنش وری اجرایی و مولفه های آن می گردد.The Effectiveness of Intervention Based on Time Perspective on the Executive Functions of Divorced Women
The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of the perspective-based interventions on the Executive Functions of divorced women. The research method was semi-experimental with a pre-test and post-test design with a control group. The research population was all divorced women covered by Mohiban Al-Reza Charity Institute (peace be upon him) and Himan Counseling Center of Mashhad in 1401. Among these women, 30 people with executive dysfunction were voluntarily selected and randomly tested and controlled in two groups of 15 people. The time perspective program was implemented during 6 sessions for the experimental group, but the control group received an intervention. The research tool was a questionnaire of deficiencies in executive functioning (Barkley, 2012), which was completed in two stages: pre-test and post-test. The data were analyzed using multivariate and univariate analysis of covariance. The results showed that the intervention based on time perspectives was effective in improving the executive functioning of divorced women (p<0.05). Also, intervention based on time perspective was effective on the five components of executive functioning, including self-organization, self-control, self-motivation, emotional self-regulation, and time self-management (p<0.05). Based on the findings of this research, it can be concluded that intervention based on time perspective by clarifying the thinking process in three time perspectives of past, present and future, that is, paying more attention to the positive past, paying attention to the present and making it appear important The future along with numerous exercises will improve the executive activity and its components.
تبلیغات
