عبدالله کریم زاده

عبدالله کریم زاده

مطالب

فیلتر های جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۲ مورد از کل ۲ مورد.
۱.

A Psychoanalytic Reading of Cyberspace: Problematizing the Digitalization of Oedipus Complex and the Dialectic of Subjectivity and Castration in the Cyberspace

تعداد بازدید : ۲۱ تعداد دانلود : ۴۵
In the present paper, a translational model to psychoanalyze the cyberspace is presented with the argument that cyberspace is a translated version of human unconscious that projects both our unfulfilled desires and suppressed anxieties. This Freudian-based line of argument is followed by Lacanian (1950s)and Zizekian (2004) psychoanalysis to problematize the digitalization of Oedipus complex and the dialectic of castration and subjectivity within the cyberspace. By adopting a fuzzy logic-based approach, it is argued that cyberspace has both a panopticon-like and synopticon-like structure. The former is Oedipal in that it induces a sense of paranoia in the subjects and makes them symbolically castrated, but the latter is anti-Oedipal in that it promotes indeterminacy and pushes the subjects to the climax of self-subjectivity and subversion of the Oedipally determined identities. This is a counterargument to Zizek’s (2004) strong view that cyberspace is essentially anti-Oedipal, a transition from the symbolic castration structure to post-Oedipal libidinal economy. The central argument of the paper is that cyberspace is the realm of both the Imaginary and Symbolic Orders where both the pleasure and morality principles are at work and access to the Real Order is maximized.
۲.

«زبان و مقبولیت ایدئولوژی های سیاسی» در نظریه پل دومان

تعداد بازدید : ۲۳۹ تعداد دانلود : ۱۲۷
یکی از اهداف شالوده شکنی، براندازی و ایجاد تشکیک در مفاهیم پایه ای ایدئولوژی های سیاسی است چرا که زیربنای ایدئولوژیهای سیاسی، معانی برساخته ای تصور می شود که عوامل زبانی، محیطی و تاریخی موجب شده اند آنها را تثبیت یافته فرض کنیم. پل دومان در کسوت یکی از این شالوده شکنان برای شناورسازی معانی مستتر در ایدئولوژیهای سیاسی و پاسخ به چرایی مقبولیت آنها، زبان ادبی را مطمح نظر قرار داده و خصایص زبان ادبی را دلیلی قاطع برای بی اعتباری مضامین و مفاهیم ایدئولوژی های سیاسی می داند. با توجه به این فرض، مقاله حاضر درصدد پاسخ به این سوال است که مقبولیت ایدئولوژی های سیاسی نزد مخاطبین آن، نتیجه چه روندی در ساحت زبان بوده و نقد ادبی پساساختارگرا چگونه اعتبارزدایی از این روند را قابل توجیه می سازد؟ در این جستار تلاش شده است که به مراحل این روند در اندیشه پل دومان، پرداخته شود ضمن اینکه، برای فهم بهتر آن، دیدگاه اندیشمند مارکسیست فردریک جیمسون که منتقد نگاه دومان است ، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه‌های مرتبط

پدیدآورندگان همکار

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان