کلید واژه ها: سیاست گذاری سینما منشاء سیاست مرجعیت های سیاستی سیاست پژوهی سینمای ایران

حوزه های تخصصی:
شماره صفحات: ۷۷ - ۱۰۰
دریافت مقاله   تعداد دانلود  :  ۴

The Origion of Policies in Policymaking for Iranian Cinema

Every policy- making system seeks to achieve goals at the macro and relevant levels. These goals are the result of the material and spiritual demands and values of society or policy- makers. One of the main tasks of political research is to identify and explain these demands and values in any field, even cinema. Because, in this way, the intellectual origins in the policies about the cinema sector can be  understood. Understanding of this in Iranian cinema is the aim of the present article. By using the concept and approach of "reference" in policy-making, this article seeks to answer the question "What are the references related to cinema policies in Iranian cinema?" For answering this question properly, institutional approach and "secondary research" method of the exploratory research should be used to identify and analyze  and the assumptions of the reference in the paradigm of modern government. Therefore  the reference can be identified in policies of Iranian cinema. Comparing the dimensions of policy-making in them, we find out that the policy-making reference in the Iranian cinema is significantly influenced by the general reference of macro public policy-making in the country. This has many ambiguities due to lack of political stability and life of cinema in this situation, is highly on the government and is influenced by policies that strengthen government care, rather than relying on the relationship with the audience.

چکیده

هر نظام سیاست گذاری درپی دستیابی به اهدافی در سطوح کلان و بخش مربوطه است. این اهداف برآیندی از خواسته ها و ارزش های مادی و معنوی جامعه و یا سیاست گذاران است. یکی از وظایف اصلی سیاست پژوهی، شناسایی و تبیین این خواسته ها و ارزش ها در هر حوزه ای حتی سینما خواهد بود؛ زیرا از این راه می توان منشاء فکری در سیاست های پیرامون بخش سینما را شناخت. فهم و درک این امر در سینمای ایران، هدف این نوشتار را شکل داده است. با بهره گیری از مفهوم و رهیافت «مرجعیت» در سیاست گذاری، به این پرسش پاسخ می دهیم که «مرجعیت های مربوط به سیاست های سینمایی در سینمای ایران کدام است؟» برای پاسخ مناسب باید با رهیافت نهادی و روش «تحقیق ثانویه» از روش تحقیق اکتشافی به شناسایی و تحلیل محمل های مرجعیت در پارادایم دولت مدرن پرداخته شود و در این مسیر مرجعیت در سیاست های سینمای ایران شناسایی گردد. با مقایسه ابعاد سیاست گذاری در آنها درمی یابیم مرجعیت سیاست گذاری در بخش سینمای ایران به شکل چشمگیری متأثر از مرجعیت کلان سیاست گذاری عمومی در کشور است؛ که به دلیل فقدان ثبات سیاستی، ابهامات بسیاری دارد و سینما نیز در این شرایط، حیات بسیار وابسته ای به دولت داشته و به جای ابتناء بر رابطه با مخاطب، متأثر از سیاست های تقویت کننده مراقبت دولتی است.

تبلیغات