تورج هاشمی نصرت آباد

تظاهر اصلی اختلال شخصیت مرزی، الگوی نافذ از بی ثباتی در روابط بین فردی، خودانگاره، عواطف و تکانشگری بارز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه خودشیفتگی آسیب پذیر، مکانیسم های دفاعی رشدنیافته با نشانه های اختلال شخصیت مرزی به واسطه همدلی و تحمل پریشانی بود. جامعه پژوهش را دانشجویان دختر و پسر دانشگاه تبریز تشکیل دادند که از بین آنها با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 340 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل خودشیفتگی مرضی پینکوس و همکاران (2009)، مقیاس اختلال شخصیت مرزی کلاریچ و بروکس (1984)، پرسشنامه سبک های دفاعی (اندروز، سینگ و باند، 1993)، تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و پرسشنامه همدلی جولیف و فارینگتون (2006) بود. داده ها از روش مدل یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS-25 و Amos-24 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد اثر مستقیم متغیرهای خودشیفتگی آسیب پذیر و مکانیسم دفاعی رشدنیافته بر نشانه های اختلال شخصیت مرزی معنی دار است. اثر مستقیم متغیر های خودشیفتگی آسیب پذیر و مکانیسم دفاعی رشدنیافته بر همدلی و تحمل پریشانی معنی دار است. همچنین، خودشیفتگی آسیب پذیر و مکانیسم دفاعی رشدنیافته به صورت غیرمستقیم از طریق نقش میانجی همدلی و تحمل پریشانی توانایی پیش بینی نشانه های اختلال شخصیت مرزی را دارند. لذا یافته های این پژوهش می تواند درطرح ریزی برنامه های آموزشی و طراحی مداخلات درمانی مورد استفاده قرار گیرد تا دانشجویان کمتر در معرض آسیب های حاصل از نشانه های اختلال شخصیت مرزی قرار گیرند.