لیلا قهرمانی

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین عوامل روانشناختی پیش بینی کننده در استفاده معلمان از رویکرد پژوهشی در تدریس در ناحیه 2 شهر تبریز بود. این پژوهش از نظر هدف از نوع مطالعات کاربردی می باشد.   روش: از نظر ماهیت از نوع مطالعات توصیفی و از نظر روش گردآوری اطلاعات از نوع مطالعات پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر معلمان پایه پنجم و ششم زن و مرد ناحیه 2 شهر تبریز بودند (305 نفر) که نمونه آماری از بین آن ها با استفاه از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند (169 نفر). تعداد نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان تعیین شد. به منظور گردآوری داده های پژوهش از سه پرسشنامه استاندارد استفاده شد. برای اندازه گیری متغیر ویژگی های شخصیتی از پرسشنامه پنج عامل شخصیت نئو(1996)، ذهن آگاهی از پرسشنامه ذهن آگاهی تورنتو (2006)، بهزیستی روانشناختی از پرسشنامه ریف (1989) و استفاده معلمان از رویکرد پژوهش در تدریس علوم از پرسشنامه طراحی و اعتباریابی شده توسط شیربگی و همکاران (1384) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از رگرسیون خطی استفاده شد. یافته ها: تحلیل فرضیه های پژوهش نشان داد که استفاده معلمان از رویکرد پژوهش در تدریس بر اساس ویژگی های شخصیتی برونگرایی-درونگرایی، اشتیاق به تجارب جدید و وظیفه شناسی  به ترتیب 2/35 درصد، 8/24 درصد، 5/22 درصد و 4/16 درصد قابل پیش بینی است.  همچنین یافته ها نشان داد که استفاده معلمان از رویکرد پژوهش در تدریس بر اساس پذیرش خود، روابط مثبت با دیگران و زندگی هدفمند به ترتیب 8/15 درصد، 2/34 درصد و 9/20 درصد قابل پیش بینی است. در نهایت یافته ها نشان داد که استفاده معلمان از رویکرد پژوهش در تدریس بر اساس مشاهده، توصیف، عمل بر اساس آگاهی، عدم قضاوت و عدم واکنش به ترتیب 36/0 درصد، 9/36 درصد، 3/15 درصد، 13/0 و 25/0 درصد قابل پیش بینی است.

هدف از انجام این پژوهش، ارزیابی توان اکولوژیک حوضۀ آبخیز قیماس خان شهرستان بناب برای کاربری های کشاورزی و مرتع داری بر اساس نظر کارشناسان شرکت تعاونی روستایی جهت دستیابی به توسعۀ پایدار بود. به این منظور، از متغیرهای شیب، ارتفاع، کاربری اراضی، سنگ بستر، بافت خاک، فرسایش خاک، گروه های هیدرولوژیکی خاک، عمق خاک، زهکشی، شوری، حاصلخیزی، بارش، دما، تراکم پوشش گیاهی و نوع پوشش گیاهی استفاده شد، سپس به منظور تعیین وزن و درجۀ اهمیت معیارها، پرسش نامه هایی تهیه و میان کارشناسان کشاورزی و منابع طبیعی شرکت تعاونی روستایی حوضۀ آبخیز موردمطالعه توزیع شد. درنهایت، با استفاده از مدل AHP (فرایند تحلیل سلسله مراتبی) و نرم افزارهای Expert Choice  و ArcGIS، به ارزیابی توان منطقه برای کاربری های کشاورزی و مرتع داری  پرداخته شد. براساس نتایج به دست آمده، مساحت طبقات مختلف عبارت اند از: طبقۀ مرتعداری ضعیف 611 هکتار (5/14 درصد)، طبقۀ مرتعداری متوسط530 هکتار (5/12 درصد)، طبقۀ مرتعداری خوب 399 هکتار (5/9 درصد)، طبقۀ کشاورزی ضعیف 5/908 هکتار (5/21 درصد)، طبقۀ کشاورزی متوسط 6/569 هکتار(5/13 درصد)، طبقۀ کشاورزی خوب 7/826 هکتار (6/19 درصد) و طبقۀ کشاورزی بسیار خوب 369 هکتار (7/8 درصد)؛ بنابراین، بیشتر قسمت های منطقه برای کشاورزی و مرتع داری  از توان خوبی برخوردار است .

مقدمه و هدف: تجربه ی اثرات انباشته ی مشکلات و ناخوشی ها رضایت از زندگی را در دوره ی سالمندی بچالش مواجه می سازد. برای شناسایی تعیین کننده ها یا همبسته های بالقوه ی رضایت از زندگی، مطالعه ی حاضر تعیین ارتباط بین مثبت اندیشی، تاب آوری و رضایت از زندگی را در نمونه ای از جمعیت سالمندان ایرانی هدف قرار داده است. روش شناسی: در این مطالعه ی مقطعی-تحلیلی 400 نفر از سالمندان که به روش  در دسترس انتخاب شدند شرکت کردند.  برای جمع آوری داده مربوط به مثبت اندیشی، تاب آوری، و رضایت از زندگی از پرسشنامه های اینگرام و وینسکی، کانر و دیویدسون، و توبین، به ترتیب، استفاده گردید. علاوه بر این داده های دموگرافیک نیز از طریق پرسشنامه ی کتبی جمع آوری شد. این مطالعه از طریق پرسشنامه های پرسشنامه مثبت اندیشی اینگرام و وینسکی، تاب آوری کانر و دیودسن، رضایت از زندگی توبین و پرسشنامه مربوط به اطلاعات دموگرافیک جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی(ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون همزمان، ANOVA و t-Test) ونرم افزار آماری SPSS ورژن 20 انجام گرفت. نتایج:   240 نفر (60%) از شرکت کنندگان زن بودند. دامنه ی سنی آنان از 60 تا 85 سال با میانگین و انحراف معیار 10.4±67/73 بود. میانگین ها و انحراف معیارهای مثبت اندیشی، تاب آوری، و رضایت از زندگی در سالمندان مورد مطالعه به ترتیب0.472.6± ،2.7±0.52  و ±1.910.52 به دست آمد. یافته ها همبستگی معناداری را به صورت متقابل بین این سازه های مطالعه نشان  دادند. آنالیز رگرسیون نشان داد که مثبت اندیشی و تاب آوری به طور بارزی رضایت از زندگی را در سالمندان مورد مطالعه تبیین می کنند ((R²=0.45,P=0.003 . همچنین مثبت اندیشی ، تاب آوری و رضایت از زندگی در مردان به ترتیب با میانگین 2.8±0.23،  2.92±0.35 و  2.13± 0.37نسبت به زنان بیشتر بود P=0.0001.   نتیجه گیری: یافته های فوق نشان داد که بین مثبت اندیشی، میزان تاب آوری و رضایت از زندگی در سالمندان رابطه وجود دارد. بنا بر این ممکن است با اقدامات آموزشی در خصوص مثبت اندیشی و تاب آوری رضایت از زندگی و سطح کیفیت زندگی سالمندان را ارتقاء داد.