سید قاسم زمانی

سید قاسم زمانی

مدرک تحصیلی: دکتری حقوق بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی، 1380
رتبه علمی: استاد تمام رشته حقوق بین الملل، گروه حقوق عمومی و بین الملل در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

مطالب
ترتیب بر اساس: جدیدترینپربازدیدترین

فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۶۱ تا ۱۶۲ مورد از کل ۱۶۲ مورد.
۱۶۱.

مواجهه با فساد در داوری های بین المللی(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده:
منبع: مطالعات حقوق عمومی دوره ۵۵ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۴ 2277 - 2296
حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۵ تعداد دانلود : ۸
محتمل است داوران در پرونده های بین المللی، در اثنای رسیدگی با ادعای فساد از سوی احدی از اطراف اختلاف مواجه شوند یا در طول روند رسیدگی و بررسی اسناد و مدارک، قرائنی بیابند که برای داوران ظن قوی به وجود فساد ایجاد شود. به طور معمول داوران گرایشی به بررسی چنین موضوعاتی ندارند و ترجیح می دهند تا اختلاف را در چارچوب ادعاهای مطروحه و لوایح تبادل شده طرفین، حل وفصل کنند، اما انفعال در مواجهه با فساد و اتخاذ موضع بی طرفانه، نه تنها باب سوءاستفاده از داوری ها را باز می کند، بلکه داوری را به وسیله ای برای مشروعیت بخشی به قراردادها و توافقات غیرقانونی، مبدل می سازد. سؤال این تحقیق بدین شرح است که آیا داوران در مواجهه با فساد، می بایست رویکردی ایجابی و فعال در برابر فساد اتخاذ کنند یا در چارچوب توافق طرفین و با بی تفاوتی نسبت به فساد، به رسیدگی خود ادامه دهند؟ برخی داوران، ضمن پذیرش صلاحیت خود به رسیدگی، با بهره گیری از استانداردهای مبارزه با فساد، نقشی فعال در مواجهه با فساد بر عهده می گیرند. در این تحقیق با بررسی تعدادی از آرای صادره در داوری های بین المللی، در پی اثبات مطلوبیت رویکرد ایجابی داوران در مواجهه با فساد هستیم.
۱۶۲.

Exhaustion of Local Remedies and Mixed Claims in International Law: An Analysis of International Court of Justice Jurisprudence(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده:
منبع: Iranian Journal of International and Comparative Law, Volume ۳, Issue ۲, ۲۰۲۵ 17-29
حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴ تعداد دانلود : ۵
The rule of the exhaustion of local remedies serves as an indispensable prerequisite for the admissibility of claims invoked in various fields of international law, including the law of diplomatic protection and international human rights law. A State may invoke the responsibility of another State for injuries suffered by its nationals by exercising diplomatic protection, subject to the satisfaction of certain conditions.  Where the legal basis for an application instituting proceedings is predicated upon injury to both the direct rights of the State and the derived rights of its nationals, the characterization of the claim becomes complex. In such instances of "mixed claims," the jurisprudence of the International Court of Justice (the Court, ICJ) applies a "preponderance" test to determine whether the claim is essentially founded upon an injury to the State or to its nationals.  Should the claim be determined to relate preponderantly to the interests of the national, its admissibility before the Court is contingent upon the prior exhaustion of local remedies, a fundamental condition for the exercise of diplomatic protection.  This article analyses the approach of the ICJ to the exhaustion of local remedies rule, with a particular focus on its jurisprudence concerning mixed claims, to clarify the underlying rationale for the Court’s determinations on admissibility.

کلیدواژه‌های مرتبط

پدیدآورندگان همکار

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان