طاهره ازمشا

هدف تحقیق حاضر ارزیابی وضعیت ایمنی و بهداشتی سالن های چندمنظوره ورزشی شهر اهواز و رابطه آن با وقوع آسیب های ورزشی بود. تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود که جامعه آماری آن کلیه سالن های چندمنظوره ورزشی(43N=) و همچنین استفاده کنندگان از آنها(4300N=) بود. به دلیل تعداد کم سالن ها ، از طریق روش سرشماری اندازه نمونه با اندازه جامعه برابر در نظر گرفته شد ولی اندازه نمونه استفاده کنندگان از طریق جدول مورگان354 نفر، به روش نمونه گیری تصادفی ساده برآورد شد. ابزار جمع آوری داده ها چک لیست و پرسشنامه محقق ساخته آسیب های ورزشی بود. روایی ابزار تحقیق توسط تعدادی از اساتید تربیت بدنی مورد تایید قرار گرفت. پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ برای چک لیست و پرسش نامه به ترتیب81/0 و 87/0برآورد گردید. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی(ضریب همبستگی اسپیرمن) استفاده گردید. نتایج نشان داد سالن های ورزشی چندمنظوره در مولفه مربوط به ایمنی سازه ها و تأسیسات ورزشی9/47 درصد ایمنی، در مولفه مربوط به ایمنی جایگاه تماشاچیان و سکوها و پوششها 4/47 درصد ایمنی و در مولفه مربوط به ایمنی تجهیزات و لوازم ورزشی 9/63 درصد ایمنی را دارا هستند. همچنین6/47 درصد از بعد بهداشتی از مطلوبیت برخوردارند. بین وقوع آسیب های ورزشی با ایمنی تأسیسات، ساخت و ساز اماکن ورزشی (002/0=p)، ایمنی جایگاه تماشاچیان، سکوها و پوشش ها(001/0=p)، ایمنی تجهیزات و لوازم ورزشی(001/0=p) و مولفه بهداشتی اماکن ورزشی(001/0=p) رابطه معنادار معکوس وجود دارد. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود مسئولین با در نظر گرفتن تمهیداتی مانند استفاده از نظرات متخصصین تربیت بدنی در ساخت مجموعه های ورزشی و نظارت در تهیه تجهیزات ورزشی درصدد ارتقاء سطح ایمنی اماکن ورزشی باشند.

هدف این تحقیق بررسی تأثیر شاخص های همجواری و دسترسی به مکان های ورزشی بر میزان مشارکت ورزشی به تفکیک مناطق هشت گانه شهر اهواز بود. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع کﺎرﺑﺮدی اﺳﺖ کﻪ ﺑﻪ روش ﻣیﺪاﻧی اﺟﺮا ﺷﺪ. جامعه ی آماری اول کلیه ی سالن های ورزشی چند منظوره، استخرها و زمین های چمن مناطق هشت گانه شهر اهواز که متعلق به اداره ی ورزش و جوانان شهر اهواز و سایر ادارات دولتی بود کﻪ ﺗﻌﺪاد آن 99 ﻣﻮرد ﺑﻮده و جامعه آماری دوم، تمامی افرادی که از این اماکن ورزشی استفاده می نمایند، که 66135 نفر بود. نمونه ی آماری دو جامعه با بهره گیری از جدول مورگان به ترتیب 86 مکان ورزشی و 384 به تناسب تعداد اماکن ورزشی و جمعیت هر منطقه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته بود و در سه بخش ویژگی های فردی، شاخص های همجواری، دسترسی و مشارکت ورزشی (87/0= α) تنظیم گردید. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی مدل رگرسیونی با ضرایب تصادفی در نرم افزار HLM6 استفاده شد. نتایج نشان داد شاخص های همجواری و دسترسی به مجموعه های ورزشی و همچنین تعداد اماکن ورزشی بر میزان مشارکت ورزشی افراد اثرگذار هستند و ضریب اثرگذاری در مناطق چهار و دو بیشتر از سایر مناطق و در مناطق شش و پنج کمتر از دیگر مناطق است. به طور کلی و با توجه به یافته های این پژوهش، هرچه امکانات و زیرساخت های ورزشی بیشتر، مناسب تر و با استانداردهای بهتری در زمینه دسترسی و همجواری در اختیار شهروندان قرار گیرد، میزان مشارکت ورزشی آنان، افزایش پیدا خواهد کرد.  

هدف از این پژوهش، طراحی و تدوین شاخص های انتخاب سرمربی تیم ملی فوتبال ایران و تعیین درجه اهمیت این شاخص ها می باشد که به روش توصیفی پیمایشی انجام شده است. نمونه آماری این پژوهش را 627 نفر شامل: 379 مربی، 210 بازیکن و 38 مدیر تشکیل دادند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به صورت تخصیصی تناوبی برآورد شده اند. ابزار گرد آوری داده های پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته است که روایی محتوایی، صوری و سازه آن مورد بررسی و تایید قرار گرفت و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ در سطح (87/0) برآورد گردید. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین دیدگاه مدیران، مربیان و بازیکنان در مورد شاخص های انتخاب تفاوت وجود دارد و شاخص های انتخاب سرمربی تیم ملی فوتبال از دیدگاه کل نمونه آماری به ترتیب شامل: مهارت های فنی، ویژگی های شخصیتی، مهارت های ارتباطی و اجتماعی، مهارت های مدیریتی، ویژگی های فردی، مهارت های روان شناختی، دیدگاه های مربیگری، سوابق مربیگری و سوابق ورزشی به عنوان بازیکن فوتبال می باشد.

راه یابی به دانشگاه به عنوان مکانی برای آموختن دانش، برای پیشرفت جامعه، جوانان و خانواده امری ضروری به نظر می رسد که در این راستا توجه به انگیزه داوطلبان برای ورود به دانشگاه از اهمیت ویژه ا ی برخوردار می باشد؛ لذا هدف از پژوهش حاضر، تحلیل عوامل انگیزشی داوطلبان ورود به رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی می باشد.جامعه آماری پژوهش، کلیه داوطلبان ورود به رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی در سال 1390 از سه استان خوزستان، ایلام و لرستان بودند که برای انجام آزمون عملی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی، در دانشگاه شهید چمران اهواز شرکت کرده بودند (1310=N). حجم نمونه از طریق جدول کرجسی و مورگان، 302 نفر برآورد شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته که شامل 24 سوال بود استفاده گردید و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ 81/0 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد. نتایج نشان داد به ترتیب عوامل فردی، عوامل اجتماعی و عوامل شغلی، مهم ترین عوامل انگیزشی داوطلبان ورود به رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی بود. همچنین بین دیدگاه داوطلبان دختر و پسر در مورد عوامل فردی، تفاوت معناداری مشاهده شد؛ اما در عوامل اجتماعی و شغلی، تفاوت معناداری مشاهده نگردید. با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت توجه به انگیزه های داوطلبان برای ورود به دانشگاه امری ضروری می باشد؛ زیرا با مورد توجه قرار دادن آن ها می توان میزان کارآیی و اثربخشی دانشجویان را در آینده افزایش داد.

توانمندسازی کارکنان یکی از تکنیک­های مؤثر برای استفاده بهینه از ظرفیت­ها و توانایی های آنان جهت دستیابی به اهداف سازمانی است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر دوره­های آموزش ضمن­خدمت بر توانمندسازی دبیران تربیت بدنی شهر اهواز بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بوده و به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری کلیه دبیران تربیت بدنی زن و مرد در سه مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان شهر اهواز در سال تحصیلی 1390 بودند (n=398). نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان و به روش تصادفی خوشه­ای تعیین شد(n=200). ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ویژگی های فردی و پرسشنامه تعدیل یافته توانمندسازی نادری(1386) بود. روایی سازه از طریق تحلیل عاملی (0/88) و پایایی از طریق آلفا کرونباخ (0/98 ) محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون یومن ویتنی، تحلیل رگرسیون چندگانه) انجام شد (0/05=α). نتایج تحقیق نشان داد به طورکلی بین دوره های آموزش­ضمن­خدمت با توانمندسازی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین بین دیدگاه زنان و مردان در مورد میزان افزایش توانمندسازی بر اثر دوره های آموزش ضمن خدمت تفاوت معناداری مشاهده شد که این میزان در میان دبیران زن بیشتر از دبیران مرد بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد از میان دوره­های مختلف آموزش ضمن خدمت، دوره های تخصصی پیش­بینی کننده قویتر برای توانمندسازی دبیران تربیت بدنی می باشد.