بهزاد بهزادنیا

هدف این پژوهش، بررسی رویکردهای خودکنترل در انگیزش و یادگیری با تمرکز بر هدف گزینی در ورزش بود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های نیمه تجربی با هدف کاربردی بود که به صورت میدانی انجام شد. پسران شهرستان هشترود جامعه آماری این تحقیق را تشکیل دادند که پنجاه نفر با دامنه سنی 18 تا 28 سال که به شکل سازمان یافته در تمرینات فوتبال شرکت نداشتند، به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابتدا پیش آزمون از شرکت کنندگان گرفته شد و سپس در یک طرح نیمه تجربی و به صورت سیستماتیک در یکی از پنج گروه هدف گزینی عملکرد خودکنترل، نتیجه خود کنترل، عملکرد مربی کنترل، نتیجه مربی کنترل و گروه کنترل شرکت کردند. دادها در سطح معنا داری 05/0 با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که در آزمون اکتساب عملکرد و انگیزش گروه ها بهبود یافتند، اما تفاوت معناداری بین آن ها وجود نداشت. نتایج تحلیل واریانس یک سویه نشان داد که در هر دو مراحل یادداری و انتقال بین گروه ها تفاوت وجود داشت. نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که گروه های مداخله هدف گزینی عملکرد و نتیجه خودکنترل و همچنین عملکرد و نتیجه مربی کنترل نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتر و نمرات انگیزش بیشتری داشتند و تفاوتشان معنا دار بود. هدف گزینی فارغ از نوع آن از طریق افزایش تلاش، انگیزه و هدایت افراد، اثر تسهیل کننده ای بر انگیزش و به تبع آن، عملکرد دارد. همچنین درباره ملزومات کاربردی پژوهش حاضر برای استفاده مربیان و روان شناسان ورزشی بحث شده است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین ساختارهای انگیزشی با عملکرد شغلی معلمان تربیت بدنی ایرانی و عراق براساس نقش میانجی گری خودکارآمدی بود. بدین منظور، 400 معلم تربیت بدنی شاغل در مقاطع تحصیلی مختلف مدارس استان آذربایجان شرقی و استان میسان عراق با روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های انگیزش رایان و کانل، عملکرد شغلی پاترسون، اعتمادبه نفس روزنبرگ و خودکارآمدی معلم اسچانن و همکاران استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای Spss از آزمون-های همبستگی پیرسون و رگرسیون (خطی و جزئی) استفاده شد. نتایج نشان دادند که متغیر تنظیمات درونی با قدرت بتای 23 درصد، متغیر تنظیمات خود پذیر با قدرت بتای 13 درصد، متغیر تنظیمات درون فکنی شده با قدرت بتای 9 درصد و متغیر بی انگیزشی با قدرت بتای 9- درصد، توان پیش بینی عملکرد شغلی معلمان را دارند. بر اساس نتایج، خودکارآمدی معلمان در ارتباط بین ساختارهای انگیزشی با عملکرد شغلی آنان می تواند تأثیرگذار باشد. با توجه به اینکه محیط کاری معلمان تربیت بدنی با دیگر دروس متفاوت است، محیط مدرسه و به طور خاص مدیر مدرسه در بهتر شدن این محیط کاری جهت ارتقای خودکارآمدی معلمان بسیار مهم فعال کردن معلمان در کارگروه های تخصصی مختلف و برگزاری دوره های آموزشی و ایجاد فضای نقد و پیشنهاد آزادانه بصورت فصلی می تواند همزمانی که باعث بالابردن کارآمدی و کیفیت انگیزشی معلمان شود، از افت عملکرد شغلی آنها نیز جلوگیری کند.