الگوهای اقتصاد سیاسی چین در غرب آسیا؛ مطالعه موردی عربستان سعودی (2023-1991) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
سیاست های اقتصادی جمهوری خلق چین، تحت تأثیر تغییرات ساختاری عمیق در اقتصادی سیاسی بین الملل و گسترش سریع نظام سرمایه داری شاهد تغییرات مهمی در جهت همراهی بیشتر با نظام بین الملل بوده است. در این راستا مازاد سرمایه و ضرورت صدور آن، تراکم تولیدهای صنعتی، نیاز دسترسی به بازار مصرف و منابع انرژی در اقتصاد چین باعث تغییر دستور کار اقتصادی دولت در ایجاد رویکرد توسعه و تثبیت قدرت در ساختارهای اقتصاد سیاسی بین الملل شده است. پژوهش حاضر می کوشد به این پرسش اساسی بپردازد که اهداف و سیاست های اقتصادی چین نسبت به منطقه خاورمیانه به ویژه عربستان سعودی پس از پایان جنگ سرد و تغییرات گسترده در ساختار اقتصاد سیاسی بین الملل دچار چه تحولاتی شده و از چه الگو یا اصول و مبانی پیروی کرده است؟ در پاسخ به این پرسش مهم این فرضیه مطرح می شود که سیاست اقتصادی چین برخلاف رویکرد سایر بازیگران فرامنطقه ای در خاورمیانه که به صورت معمول از الگوی اتحاد و ائتلاف پیروی می کند، بر اساس الگوی استراتژی مشارکتی طراحی شده است. نوشتار پیش رو با روش کیفی، تکیه بر رهیافت اقتصاد سیاسی و استفاده از منابع اولیه و ثانویه مشتمل بر اسناد، گزارش ها، سخنرانی ها، مقالات و سایت های اینترنتی معتبر، به تبیین موضوع می پردازد. یافته های پژوهش مؤید این واقعیت است که الگوی استراتژی مشارکتی، مزیت انعطاف پذیری را بر اساس نفع متقابل برای پوشش طیف گسترده ای از موضوعات فراهم ساخته است و در چارچوب آن، مسائل تنش زا از متن به حاشیه کشیده شده و سرمایه گذاری در قالب روابط مبتنی بر امنیت اقتصادی بین چین و کشورهای منطقه به سرعت گسترش یافته که نتیجه آن قراردادها و مشارکت های چین در خاورمیانه به ویژه عربستان سعودی از قبیل مشارکت جامع استراتژیک، ابتکار کمربند جاده، الگوی همکاری 3+2+1 و... است.Patterns of China's political economy in West Asia; A case study of Saudi Arabia (1991-2023)
The economic policies of the People's Republic of China, under the influence of deep structural changes in the international political economy and the rapid expansion of the capitalist system, have witnessed important changes in the direction of being more compatible with the international system. In this regard, excess capital and the need to export it, the concentration of industrial production, the need to access the consumption market, and energy resources in the Chinese economy have caused a change in the government's economic agenda in creating a development approach and stabilizing power in the international political economy structures. This research tries to address the fundamental question of what changes have China's economic goals and policies towards the Middle East region, especially Saudi Arabia, undergone after the end of the Cold War and extensive changes in the structure of the international political economy, and what model or principles and foundations has it followed? In response to this important question, the hypothesis is raised that China's economic policy, unlike the approach of other extra-regional actors in the Middle East, which usually follows the model of alliance and coalition, is designed based on the model of cooperative strategy. This research explains the issue with a qualitative method, relying on the political economy approach and using primary and secondary sources, including documents, reports, lectures, articles, and authentic websites. The findings of the research confirm the fact that the cooperative strategy model has provided the advantage of flexibility based on mutual benefit to cover a wide range of issues, and within that framework, tension-causing issues have been marginalized from the text, and investment in the form of relations based on economic security between China and the countries of the region has expanded rapidly, as a result of which China's contracts and partnerships in the Middle East, especially Saudi Arabia, such as comprehensive strategic partnership, road belt initiative, 1+2+3 cooperation model and so on.
تبلیغات
