مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رواند رمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر تحمل پریشانی مادران دارای فرزند با اختلال طیف اُتیسم (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر تحمل پریشانی مادران دارای فرزند با اختلال طیف اُُتیسم انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان اُُتیستیک مرا کز آموزشی و توان بخشی شهر نیک شهر در سال 1403 بود. 45 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس و به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و یک گروه گواه )هر گروه 15 نفر ( جایگزین شدند. جلسات درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده طی 8 جلسه 60 دقیقه ای )هفته ای 1 جلسه( به صورت فردی برگزار شد. آزمودنی ها به پرسش نامه تحمل پریشانی )سیمونز و گاهر، 2005 ( در سه مقطع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه پاسخ دادند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، هر دو روش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده در مقایسه با گروه گواه منجر به افزایش تحمل پریشانی شدند و این تأثیر در پیگیری نیز پایدار بود ) P >0.001 (. اما روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده در مقایسه با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، تحمل پریشانی را در مادران کودکان با اختلال طیف اُُتیسم بیشتر افزایش داد ) .)P=0.005 نتیجه گیری: نتیجه گیری شد که ا گرچه هر دو شیوه درمانی تحمل پریشانی را در مادران کودکان با اختلال طیف اُُتیسم افزایش می دهند، اما روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده در مقایسه با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، روش مؤثرتری برای افزایش تحمل پریشانی در این مادران است.Comparing of the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy on Distress Tolerance in Mothers of Children with Autism Spectrum Disorder
Background and Objective: The present study aimed to compare the efficacy of Acceptance and
Commitment Therapy (ACT) and Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy (ISTDP) on distress
tolerance in mothers of children with autism spectrum disorder (ASD).
Methods: This quasi-experimental research employed a pretest-posttest design with a control group
and a three-month follow-up. The statistical population included all mothers of autistic children attending
educational and rehabilitation centers in Nikshahr, Iran, in 2023. A sample of 45 mothers was selected via
convenience sampling and randomly assigned to two experimental groups (ACT and ISTDP) and a control
group (15 participants each). The interventions were conducted individually through eight 60-minute weekly
sessions. Participants completed the Distress Tolerance Questionnaire (Simons & Gaher, 2005) at pretest,
posttest, and three-month follow-up. Data were analyzed using repeated measures ANOVA.
Results: Both ACT and ISTDP significantly increased distress tolerance compared to the control group, with
sustained effects at follow-up (p<0.001). However, ISTDP demonstrated a greater improvement in distress
tolerance than ACT (p=0.005).
Conclusion: Although both therapies effectively enhanced distress tolerance in mothers of children with
ASD, ISTDP was more efficacious than ACT in this context. These findings highlight the potential benefits of
ISTDP as a targeted intervention for improving psychological resilience in caregivers of autistic children.
تبلیغات
