فیلتر های جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۲۱ تا ۱۴۰ مورد از کل ۲۲۵ مورد.
رسانهها و پاسخگویی نهادهای حکومتی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزه های تخصصی:
"یکی از ویژگیهای نظامهای سیاسی مردمسالار، توانایی پاسخگویی آنها در قبال عملکرد خود است. البته در این خصوص نمیتوان انتظار داشت که حکومتی خود به تنهایی پاسخگوی عمل خود باشد بلکه چنین فرایندی از سازوکارهای اساسی برخوردار است که از آن میتوان به عنوان نهادهای جامعه مدنی یاد کرد. یک نظام سیاسی از سه جزء اصلی تشکیل میشود: مردم، جامعه مدنی و حکومت. جامعه مدنی شامل گروهها و رسانههاست که واسطه و میانجی خواستههای مردم و حکومتند. رسانهها به عنوان یکی از اجزای قدرتمند جامعه مدنی و تاثیرگذار بر افکار عمومی نقشهای سیاسی و غیرسیاسی مهمی برعهده دارند که یکی از عمدهترین آنها واداشتن حکومت به پاسخگویی است. این که از رسانهها به عنوان رکن چهارم مردم سالاری نام برده میشود بدان خاطر است که در کنار ارکان سه گانه دیگر یعنی افکار عمومی، فعالیت گروهها و انتخابات سهم عمدهای در مردمی ساختن حکومتها و ممانعت از فاصله میان جامعه و حکومت دارند. حکومت باسه قوة قانونگذاری، اجرایی و قضایی همراه با سازمانها و ارگانهای مختلف دیگر به دلیل تمرکز قدرت و ثروت با آسیبپذیری و چالشهای عمدهای مواجه است و از این رو در صورت فقدان کنترل و نظارت نهادمند، راه خطا خواهد پیمود. از این رو تلاشهای گستردهای در حوزههای ذهنی و عینی به عمل میآید تا زمینه پاسخگویی هر چه بیشتر حکومتها در قبال جامعه فراهم آورده شود در این نوشتار سعی شده است کارکرد رسانهها در سه حوزة هدایت و آموزش افکار عمومی، تجمیع خواستهها و نظارت بر عملکرد حکومت مورد بررسی قرار گیرد.
"
عوامل مؤثر بر پذیرش و نشر شایعه در بین شهروندان تهرانی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزه های تخصصی:
"آنچه پیشروست، حاصل پژوهشی است که از سوی نگارندگان، در سال 1385 انجام شده است. این پژوهش، در مرکز تحقیقات صداوسیما به روش پیمایشی انجام شده و جامعة آماری آن، شامل تمام افراد بالای 15 سال ساکن تهران است.
هدف پژوهشگران، سنجش میزان اثرگذاری عوامل شخصی، رسانهای و روانشناختی بر شکلگیری، پذیرش و انتشار شایعه بوده است.
در بخش مبانی نظری مقاله، مطالعات مربوط به تعریف شایعه، ضریب نفوذ، عوامل مؤثر بر شکلگیری، تحول و پذیرش شایعه، از دیدگاه نظریهپردازانی چون آلپورت، پستمن، بورینگ و کاپفرر بررسی شده و در بخش دوم، به تأثیر عواملی چون نوع رسانه، اعتماد به شایعه به مثابه یک رسانه، اعتماد به اخبار صداوسیما، بیاعتمادی به مسئولان، وجود فرهنگ شفاهی، احساس ناامنی، ناامیدی، فرافکنی، تفکرات قالبی و نوع فعالیت افراد بر پذیرش و انتقال شایعه پرداخته شده است.
"
یک صدای آسیایی؟ مطالعه مقایسه ای بین کانال خبری آسیا cna و cnn
حوزه های تخصصی:
روزنامه نگاری تابلوئید و حوزه عمومی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۶۰
حوزه های تخصصی:
ورود رسانهها به حریم خصوصی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزه های تخصصی:
"مسئله ورود رسانهها به حریم خصوصی یا خلوت افراد یکی از بارزترین مسائل اخلاق رسانههاست. این مسئله حایز دو معناست: وسیع و محدود، معنای وسیع اقداماتی را در بر میگیرد که حس زیباییطلبی، سلیقههای اقتصادی و در یک کلام سبک زندگی مخاطبان را جهت میدهد. برخی این معنا را مقتضای ذات و ماهیت رسانهها میدانند که نمیتوان در حقوق رسانهها از آن سخن گفت. اما معنای محدود در مراجع قضایی یا صنفی به عنوان ورود غیرمجاز به حریم خصوصی قابل پیگیری است.
براساس رویه قضایی و دکترینهای ارائه شده در حقوق عرفی، تجاوز به حریم خصوصی در چهار گروه خلاصه میشود که عبارتند از:
1ـ تجاوز به حریم خلوت و تنهایی عینی و فیزیکی افراد
2ـ انتشار (پخش) موضوعات مربوط به حریم خصوصی
3ـ نمایش شخص در حالت نامناسب یا غیرواقعی
4ـ تصاحب نام یا سوءاستفاده از تشابه یک شخص برای اهداف تجاری
از سوی دیگر علیرغم فقدان تعریف قانونی روشن و صریح از حریم خصوصی در غالب کشورها؛ حمایت از این حق در مقابل رسانهها با استفاده از سازوکارهای مدنی، کیفری و شیوههای خود تنظیمی صورت میگیرد و ضروری است در حقوق رسانهای ایران نیز در جهت تکمیل این حمایتها پیشبینی لازم در قوانین و مقررات صورت گیرد.
"
خصوصیات رسانه ارتباطی
حوزه های تخصصی:
دگرگونی های ساختاری حوزه عمومی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
حوزه عمومی ، رسانه ها و جامعه مدنی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
دموکراسی دیجیتال
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
دموکراسی ، جنبش های نوین اجتماعی واینترنت
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
رسانهها و حریم خصوصی افراد(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزه های تخصصی:
"حق حریم خصوصی، یکی از محدودیتهای مهم برای آزادی بیان و فعالیت رسانهها محسوب میشود. در هر یک از کشورهای مورد مطالعه، برای تضمین این حق تدابیری اندیشیده شده است که شامل حمایت مدنی و کیفری میشود. البته این حمایتها با توجه به ساخت حقوقی هر یک از کشورها، از راههای گوناگون صورت میگیرد. در مجموع، تفاوت این کشورها در حمایت مدنی از حریم خصوصی، مهمتر و بارزتر از تفاوت آنها در حمایت کیفری است. در حقوق مدنی اسپانیا و فرانسه، حمایت از این حریم با مقررات عمومی ناشی از قانون، تضمین شده است و در آلمان و ایتالیا متون قانونی اشارههای پراکندهای به حمایت از حریم خصوصی دارند و این حمایت اساساً از طریق رویه قضایی صورت میگیرد. در مقابل، در حقوق انگلیس و امریکا، تنها برخی تعرضات به حریم خصوصی منع شده است. حمایت کیفری از حریم خصوصی نیز در کشورهای آلمان، اسپانیا، فرانسه و ایتالیا نسبت به انگلیس و امریکا گستردگی بیشتری دارد. در حقوق ایران نیز در قوانین عادی، موادی پراکنده از جمله در قانون مسئولیت مدنی و قانون مجازات اسلامی به این موضوع اشاره دارد و حمایتهای مدنی و کیفری از این حریم پیش بینی شده است اما در صورت تصویب لایحه حریم خصوصی که به طور مشخص به این موضوع پرداخته و جوانب مختلف را در نظر گرفته است، گامی موثر در این زمینه برداشته خواهد شد.
"
رسانه ها و دموکراسی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
دموکراسی و فضای سایبر
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
سواد رسانه ای و زندگی در عرصه عمومی نوین
حوزه های تخصصی:
اینترنت و حوزه عمومی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی:
حریم خصوصی در رسانههای همگانی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزه های تخصصی:
"حق حریم خصوصی از مهمترین مصادیق حقوق بشر محسوب میشود که در بسیاری از اسناد بینالمللی به غیر قابل تعرض بودن آن تصریح شده است.
اما برخی از صاحبنظران بر این باورند که شناسایی حق حریم خصوصی سبب شده است محدودیتی اساسی بر آزادی بیان و حقوق وابسته به آن نظیر حق جستجو، دسترسی و اشاعه اخبار و اطلاعات وارد شود.
نویسنده در این مقاله میکوشد با بررسی مبانی و قلمرو هر یک، این باور را تبیین کند که حریم خصوصی نه تنها محدودیت اساسی بر آزادی بیان نیست بلکه روشن شدن مفهوم آن سبب توسعه و شکوفایی این آزادی نیز میشود، زیرا مهمترین نوع بیان در رسانههای همگانی بیان سیاسی و مسائل حائز نفع عمومی است که اصولاً از شمول حریم خصوصی خارج هستند.
وی در ابتدا با ارائه دیدگاه صاحبنظران و اندیشمندان مختلف در زمینه تعریف حریم خصوصی دشواری ارائه تعریف مشخصی در این باب را متذکر میشود و با بیان نسبیت حریم خصوصی و تفاوت قلمرو این حق در فرهنگها و نظامهای اجتماعی مختلف و موقعیتهای گوناگون، عوامل مؤثر بر قلمرو حریم خصوصی را مورد بررسی قرار میدهد سپس شرایط پدید آمدن «انتظار معقول و متعارف» در این زمینه را مطرح میکند که عبارتند از: مکان مورد نظارت، موضوع مورد نظارت، نحوه استفاده از اطلاعات حاصل از نظارت، وسایل مورد استفاده برای نظارت، وضعیت مشخص مورد نظارت، رضایت و روابط بینالطرفین
در بخش دوم مقاله تعارض بین حق حریم خصوصی و آزادی بیان و عرصههای این تعارض و تزاحم و نحوه برقراری سازش دراین موارد مطالعه و بررسی شده است این عرصهها عبارتند از: حریم خصوصی قربانیان جرائم و مصاحب؛ حریم خصوصی مصیبدیدگان و متألمان؛ حریم خصوصی به هنگام ضبط وقایع در بیمارستانها؛ حریم خصوصی در مراسم تشییع و تدفین؛ حریم خصوصی طرفین دعوا و شهود در رسیدگیهای قضایی؛ حریم خصوصی و سوابق کیفری گذشته افراد؛ حریم خصوصی و مصاحبههای کیفی؛ حریم خصوصی و جمعآوری اطلاعات با روشهای پنهانی؛ حریم خصوصی و جمعآوری اطلاعات با روشهای متقلبانه.
"
آزادی بیان در مصوبه های جهانی
منبع:
رسانه ۱۳۸۳ شماره ۵۹
حوزه های تخصصی: