مرور سیستماتیک

گردشگری ورزشی به عنوان یکی از بخش های مهم صنعت گردشگری، مستلزم همکاری مؤثر میان بخش های ورزش، گردشگری و سایر ذینفعان است. این پژوهش با رویکرد مروری سیستماتیک به بررسی نظام مند گردشگری ورزشی پرداخته است. برای انجام این مطالعه، ۳۰ مقاله علمی داوری شده که بین سال های ۲۰۰۱ تا فوریه ۲۰۲۳ در مجلات معتبر به زبان انگلیسی منتشر شده اند، بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده انتخاب شدند. مفاهیم کلیدی مقالات منتخب کدگذاری و دسته بندی گردیدند. تحلیل داده ها منجر به شناسایی ۴۰ مفهوم کلیدی شد که از میان آن ها، گردشگری ورزشی، همکاری، هماهنگی و رویدادهای ورزشی بیشترین کاربرد را داشتند. یافته های تحقیق نشان می دهد که رویدادهای ورزشی نقش مهمی در توسعه گردشگری ورزشی ایفا می کنند و به عنوان عاملی واسطه ای برای جذب گردشگران و تقویت همکاری های بین بخشی عمل می کنند. این مطالعه بر اهمیت همکاری پایدار و برنامه ریزی شده بین ذینفعان گردشگری ورزشی تأکید می کند. یافته های تحقیق می تواند به سیاست گذاران و مدیران اجرایی کمک کند تا با تدوین راهبردهای مناسب، همکاری های مؤثر را تقویت کرده و زمینه های توسعه پایدار گردشگری ورزشی را فراهم آورند. علاوه بر این، نتایج تحقیق می تواند به پژوهشگران در شناسایی روندهای نوظهور در این حوزه و توسعه مدل های کاربردی برای بهبود عملکرد گردشگری ورزشی کمک کند.

تدریس در نظام آموزش عالی نقش اساسی دارد. این مطالعه با هدف بررسی و شناسایی مؤلفه ها و تعیین فراز و نشیب های تدریس باکیفیت در نظام آموزش عالی در بین مطالعات انجام شده، است. با توجه به  اهداف آموزش عالی در تأمین نیروی انسانی متخصص، نیاز به اصلاح در روش های تدریس باکیفیت در دانشگاه ها احساس می شود که هدف پژوهشگر در این مطالعه، بررسی مؤلفه ها (شاخص ها) و ارائه گونه هایی از تدریس باکیفیت در نظام آموزش عالی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با توجه به روش اجرا، مرور سیستماتیک تلقی می شود. جامعه آماری، پایگاه های مطالعاتی است که از جوانب مختلف به این موضوع در آموزش عالی در 24 سال اخیر پرداخته اند. بر اساس معیارهای ورودی، 30 مقاله فارسی و 28 مقاله انگلیسی، وارد مطالعه شدند که در نتیجه 18 مؤلفه از این مقالات بدست آمد. پس از تحلیل مؤلفه های تدریس باکیفیت در آموزش عالی، پدیدار شد که این مؤلفه ها در 3 دسته (گونه) کلان تر جا گرفته شده است که این گونه ها شامل: گونه های متمرکز بر کلاس، فراگیر و انسان منتقد برای تدریس باکیفیت در آموزش عالی است. با بررسی مطالعات داخلی و خارجی به فراز و نشیب های هر یک از گونه ها در طول زمان توجه شده است که نشان داد در مطالعات خارجی، مؤلفه های (مصادیق) گونه های تدریس باکیفیت در آموزش عالی از اهمیت یکسانی برخوردار هستند.  

مقدمه: شبیه سازی مجازی یکی از روشهای نوین یادگیری در آموزش پرستاری می باشدکه می تواند نتایج یادگیری سودمندی را به دنبال داشته باشد. هدف این مقاله استخراج ویژگی ها و ابعاد شبیه سازی مجازی در آموزش پرستاری است که به چشم انداز آینده این فناوری در شکل دهی به آینده آموزش پرستاری و ادغام آن در برنامه های درسی کمک خواهد نمود. روش: پژوهش حاضر از نوع سنتزپژوهی است که شامل ترکیب ویژگی ها و عوامل خاص ادبیات تحقیق می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی مقالات علمی معتبر و پایان نامه های مرتبط با حوزه شبیه سازی مجازی در آموزش پرستاری بود. داده ها از طریق جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی معتبری همچون PubMed، Sid.ir، Magiran.com، ProQuest، Science Direct، Eric، Springer، CINAHL، Scopus و موتور جستجوگر Google Scholar در بازه زمانی 2010 تا 2024 جمع آوری شدند. بر اساس معیارهای ورود، تعداد 116 مقاله و پایان نامه شناسایی شدند و در نهایت، با اعمال معیارهای خروج، تعداد 69 مقاله و پایان نامه برای تحلیل نهایی انتخاب گردیدند. یافته ها: در این مطالعه پس از بررسی و تحلیل اسنادی، 27 مضمون فرعی به دست آمد که در ذیل 7 مضمون اصلی قرار گرفت. مضامین اصلی شامل افزایش دسترسی و بهبود یادگیری، محیط امن و اعتماد به نفس، تعامل و بازخورد مؤثر در یادگیری، چالش ها و موانع فنی، مدیریت زمان و برنامه ریزی، نوآوری و جذابیت و تفکر نقادانه و حل مسئله می باشد. نتیجه گیری: شبیه سازی مجازی در آموزش پرستاری به دلیل مزایای متعدد آن، از جمله فراهم کردن محیط امن و بدون خطر برای یادگیری، بهبود عملکرد و دانش، و امکان تمرین مهارت های خاص، به عنوان یک ابزار آموزشی مؤثر شناخته شده است. با این حال، چالش هایی مانند مشکلات فنی و نیاز به بازخورد مؤثر از تسهیل گران وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد

هدف: این مطالعه باهدف شناسایی خوشه های موضوعی اصلی و بازیگران کلیدی؛ وضعیت دانش فعلی حوزه مطالعاتی قلدری دانشگاهی و میسرهای پیشنهادی مطالعاتی برای آینده را، نمایان می سازد. روش پژوهش: این مطالعه سیستماتیک با تکیه بر پایگاه های استنادی علمی Web of Science (WoS)و Scopus با بررسی اطلاعات کتاب سنجی ۲۶۶ مطالعه شناسایی شده از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۴، با استفاده از رویکرد کتاب سنجی (توصیفی - تحلیلی) و بهره گیری از ابزار تحلیلی - بصری نرم افزار VOS Viewer و اکسل، به بررسی روند انتشار مطالعات؛ محققان، کشورها و مطالعات پیشرو و تأثیرگذار؛ و شناسایی خوشه های موضوعی این زمینه مطالعاتی می پردازد. یافته ها: تجزیه وتحلیل روند انتشار مطالعات که از سال ۲۰۰۱-۲۰۲۴ در نظر گرفته شد، نشان داد که مطالعات منتشرشده در این حوزه از سال ۲۰۰۸ به بعد روند تصاعدی داشته و در سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ به اوج خود رسیده است. طبق یافته ها، تاکنون ازنظر توسعه ادبیات این حوزه، در بین کشورها، ایالات متحده آمریکا؛ و در بین نویسندگان، مرلین کمپیل؛ و در بین مطالعات، مطالعه دیلماک، به عنوان تأثیرگذارترین موارد؛ و بر اساس تجزیه وتحلیل کلیدواژه ها، درنهایت، سه خوشه موضوعی، (1) قلدری دانشگاهی و محل کار، (2) قلدری سایبری، و (3) قربانی شدن، شناسایی شدند. نتیجه گیری: در دهه اخیر، توجه محققان به قلدری در دانشگاه روبه رشد بوده است، اما همچنان به عنوان موضوعی جدید و نوظهور در سطح جهانی شناخته می شود. باتوجه به پیامدهای منفی قلدری بر ساختار دانشگاه و روابط آن، ضرورت دارد که سیاست گذاران آموزشی و کنشگران دانشگاهی به مدیریت و پیشگیری از آن توجه بیشتری داشته باشند. مطالعه یافته های این مقاله، می تواند راهنمای مفیدی برای محققان و سیاست پژوهان ایرانی باشد تا با مراجعه و بهره گیری از مطالعات معرفی شده آن، این پدیده مخرب را، در نظام دانشگاهی ایران تحلیل و بررسی کنند.