فراغت فعال

فراغت فعال فرصتی مناسب برای گذران زندگی به شیوه ای مطلوب برای تمامی سنین به ویژه سالمندان است که جامعه آن ها را افرادی بی تحرک و منزوی تلقی می کند. هدف از انجام این تحقیق شناسایی روش های نوآورانه برای مشارکت سالمندان در فعالیت های ورزشی اوقات فراغت است. این مطالعه از نوع مطالعات ثانویه است و روش اجرای آن، مرور بهترین شواهد است. جمع آوری منابع با استفاده از موتورهای Google Scholar،Science direct ، SCOPUS ,PubMed ProQuestوResearch Gate صورت گرفت. یافته های این تحقیق نشان دهنده فواید فعالیت های فراغتی- ورزشی به منظور بهبود شرایط عمومی سالمندان است. حمایت اجتماعی و دولتی از این گروه سنی برای مشارکت سالمندان در فعالیت های فراغتی- ورزشی بسیار ضروری است و می توان با طراحی صحیح فضای مناسب برای سالمندان و یا طراحی زمین های ورزشی، زمینه ای مناسب برای مشارکت فعال سالمندان در ورزش ایجاد کرد. در گام بعدی استفاده از تکنولوژی و بهره گیری از بازی های ورزشی نیز می تواند به فراغت فعال سالمندان کمک کند. بر اساس یافته های تحقیق پیشنهاد می شود، ذینفعان با نوآوری در طراحی فضاها، امکانات، تجهیزات مناسب ورزشی و بهره وری مناسب از تکنولوژی در اوقات فراغت سالمندان، در جهت بهبود شرایط و عملکرد آن ها گام بردارند.

هدف این پژوهش، طراحی مدل ظرفیت سازی فراغت فعال و ورزش روستایی با رویکرد توسعه پایدار بود. روش تحقیق از نوع کیفی- کمی با رویکرد اکتشافی نظام مند (تحلیل مضمون) و رویکرد معادلات ساختاری انتخاب شد. مشارکت کنندگان در بخش کیفی شامل دو بخش منابع انسانی (صاحب نظران و مدیران عالی سطح کشور، نخبه های ورزشی، مسئولان استانی، شهرستانی و روستایی فعال در امر ورزش و ...) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها، و ...) بود. مشارکت کنندگان در بخش کیفی به تعداد قابل کفایت، به صورت هدفمند و بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند (19 نفر و 74 سند). و در بخش کمی جهت برآورد نمونه تحقیق در رویکرد معادلات ساختاری که به ازای هر متغیر پژوهش، مقدار تقریبی بین 5 تا 15 نفر برای نمونه تحقیق پیشنهاد می شود، در این تحقیق به ازای هر بعد 7 نفر به روش تصادفی- طبقه ای در نظر گرفته شده اند (کل 133 نفر) که با توجه به احتمال ریزش یا عدم پاسخگویی، تعداد 150 پرسش نامه پخش شد. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های اکتشافی نیمه ساختارمند به همراه مطالعه کتابخانه ای نظام مند و پرسش نامه محقق ساخته بود. روایی ابزار براساس شایستگی علمی، اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تتایید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای (باز، گزینشی و موضوعی) با رویکرد تحلیل سیستمی و نرم افزار پی ال اس استفاده شد. چارچوب مفهومی نهایی شامل 77 مؤلفه، 19 بُعد و 8 منظر شناسایی شده بود. براساس یافته های پژوهش می توان گفت اهتمام به توسعه پایدار از عوامل مهم و اساسی در ظرفیت سازی فراغت فعال و ورزش روستایی کشور می باشد. ضروری است که دولت، نهادهای شهری و روستایی، مسئولان، مدیران و رسانه های مختلف در جهت توسعه و رشد ورزش روستایی کشور اقدامات لازم را تدبیر کنند و در برنامه ها و بودجه بندی ها به این مقوله واقف باشند.

فعالیت های اوقات فراغت بستر مناسبی برای رشد و خودشکوفایی فردی به شمار می روند و نوع این فعالیت ها می تواند بر ارتقای سلامت روان و توسعه فردی تأثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه پتانسیل خودشکوفایی فعالیت های فراغتی ورزشی و غیرورزشی در میان دانشجویان ایرانی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و به روش پیمایشی اجرا شد. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته ۱۲ گویه ای که با بهره گیری از منابع بین المللی طراحی و توسط متخصصان تأیید شد، گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانشجویان مقاطع مختلف دانشگاه های ایران بود که به صورت داوطلبانه و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t برای دو گروه مستقل انجام شد. یافته ها نشان داد مشارکت در فعالیت هایی نظیر ورزش و موسیقی با سطح بالاتری از خودشکوفایی همراه بود، در حالی که فعالیت هایی چون تماشای تلویزیون یا استراحت تأثیر معناداری نداشتند. همچنین، شکاف میان فراغت واقعی و ترجیحی دانشجویان، بر لزوم ایجاد شرایط تسهیل کننده برای تحقق علایق آنان تأکید دارد. در مجموع، زمانی که فعالیت های فراغتی با ترجیحات فردی همسو باشند، می توانند نقشی مؤثر در دستیابی به خودشکوفایی ایفا کنند.