تحریم های بین المللی

صنعت هوانوردی کشور از سال1979تا به امروز با تحریم های مختلف رو به رو بوده است و دامنه این تحریم ها از 2007به بعد رو به افزایش است. سند برجام و قطعنامه2231نیز نتوانست تاثیر بسزایی برای حل آثار مخرب تحریم ها بر صنعت هوانوردی ایران داشته باشد. سوال اصلی تحقیق حاضر بدین صورت است که تحریم های بین المللی چه تاثیراتی از منظر نظام حقوقی بین المللی بر صنعت هوانوردی ایران داشته است؟ نتیجه تحقیق به این صورت است که این تحریم ها حتی بر تامین قطعات و خدمات فنی مورد نیاز هواپیماها نیز تاثیر گذاشته است. تحریم ها به صورت مستقیم خرید هواپیماهایی که دارای بیش از 10%فناوری آمریکایی می باشند را هدف قرارداده است؛ هواپیمایی روسی و کلیه خرید و فروش هایی از این دست مستقیما باید با مجوز وزارت خزانه داری آمریکا انجام گردد در غیر این صورت شرکت واسطه نیز تحت تحریم های ثانویه آمریکا قرار خواهد گرفت.

تحریم های اقتصادی در سال های اخیر به عنوان یکی از قوی ترین ابزارهای فشار بر کشورها استفاده شده و اثرات آن ها می تواند اقتصاد کشورها را تحت فشار شدیدی قرار دهد. ایران نیز به دلیل این تحریم ها با محدودیت های زیادی در تجارت بین المللی مواجه شده است. در چنین شرایطی، دور زدن تحریم ها و یافتن مسیرهای جایگزین برای حفظ حداقل تجارت ضروری است. این مطالعه با استفاده از الگوی رگرسیون انتقال ملایم (STR) به بررسی اثرات تحریم ها بر واردات ایران از چین در سه گروه کالایی مختلف می پردازد. متغیرهای مستقل تحقیق شامل شاخص تحریم ها، تولید ناخالص داخلی چین و نرخ ارز است که داده های مربوط به آن ها برای دوره 2011 تا 2022 به صورت ماهانه جمع آوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که تحریم ها در هر یک از دو رژیم، اثرات متفاوتی بر واردات کالاهای مصرفی، واسطه ای و سرمایه ای داشته اند. در رژیم اول تحریم ها، واردات کالاهای مصرفی، سرمایه ای و واسطه ای از چین را کاهش داده اند اما در رژیم دوم تحریم ها باعث افزایش واردات این سه گروه کالایی از چین شده اند. نرخ ارز و تولید ناخالص داخلی چین در شرایط تحریم های شدید، تأثیر مثبت و معناداری بر واردات کالاهای واسطه ای دارند، درحالی که این تأثیر برای کالاهای مصرفی و سرمایه ای معنادار نیست.