ورزشکاران جوان

هدف پژوهش حاضر، تعیین روابط ساختاری سبک های هویت، تعهد هویت و تقید به نماز در ورزشکاران جوان بود. بدین منظور، 377 ورزشکار جوان مرد با استفاده از روش تصادفی خوشه ای ساده از بین ورزشکاران باشگاه های شهر گرگان انتخاب شدند و فرم اطلاعات فردی، سیاهه سبک هویت و پرسشنامه تقید به نماز را تکمیل کردند. داده های حاصله با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. ضرایب همبستگی پیرسون نشان داد که سبک های هویت اطلاعاتی و هنجاری روابط مثبت و سبک هویت سردرگم/ اجتنابی روابط منفی با تعهد هویت و تقید به نماز دارند. مدل یابی معادلات ساختاری نشان داد که سبک-های هویت اطلاعاتی و هنجاری به صورت مستقیم و مثبت و سبک هویت سردرگم/ اجتنابی به صورت مستقیم و منفی بر تعهد هویت و تقید به نماز اثرگذارند. سبک های هویت در مجموع قادر بود 41 درصد از تغییرات تعهد هویت را تبیین کرده و نیز سبک های هویت و تعهد هویت در مجموع 58 درصد از تغییرات تقید به نماز را تبیین کردند. براساس مجموع اثرات مستقیم و غیرمستقیم، سبک های هویت هنجاری، سردرگم/ اجتنابی و اطلاعاتی به ترتیب بیشترین اثر را بر تقید به نماز در نمونه مورد مطالعه به همراه داشت. براساس یافته ها، هنجارسازی و ترویج باورهای دینی از طریق افراد مهم در شبکه اجتماعی ورزشکاران می تواند موجب افزایش تقید به نماز در آنها شود.

زمینه و هدف: پاندمی کووید-19 ورزش سازمان یافته در جامعه را با لغو، اصلاح یا به تعویق انداختن مشارکت ورزشی به عنوان بخشی از استراتژی کاهش انتقال ویروس، مختل کرده است. این امر تاثیر قابل توجهی بر ورزش کاران جوان در رابطه با ملاحظات روانی - اجتماعی، حرکتی-جسمانی و پیشرفت شغلی آن ها داشته است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر کووید-19 بر ورزش کاران جوان می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقالات مرتبط از تمام پایگاه های اطلاعاتی شامل اسکوپوس، پابمد، گوگل اسکالار، سامانه همایش های معتبر علمی، مگیران و نور مورد بررسی قرار گرفت. همچنین در فرایند جست وجوی مقالات از کلیدواژه های ویروس کرونا، کووید 19، فعالیت ورزشی و ویروس کرونا، فعالیت ورزشی و سیستم ایمنی بدن، فعالیت ورزشی پرشدت و سیستم ایمنی بدن استفاده شد. نتایج: با توجه به محدودیت های قرنطینه، نیاز به غلبه بر قوانین و شرایط ملی ناکارآمد برای ارائه مراقبت های پزشکی، تأمین مالی و اجرای برنامه واکسن مؤثر در سطح محلی، ملی و جهانی، ایجاد ایمنی کافی گروه و ایجاد محیط، این اختلال احتمالاً برای چند سال ادامه خواهد داشت. نتیجه گیری: این مقاله چالش های موقت مربوط به اهمیت حرکتی-جسمانی و روانی - اجتماعی حفظ یک برنامه ورزشی فعال برای ورزش کاران جوان را در نظر خواهد گرفت، که منعکس کننده اقدامات ایمنی برای اصلاح تجهیزات ورزشی و حمایت های محیطی است تا اجازه مشارکت ایمن در آموزش و رقابت و ارائه مشاوره در مورد پروتکل های بازگشت تدریجی به ورزش برای ورزش کاران جوان پس از ابتلا به کووید-19 را بدهد.