سازمان های حمایتی

هدف از انجام این پژوهش بررسی و مقایسه عزت نفس در دانش آموزان دختر تحت پوشش سازمان های حمایتی و دانش آموزان عادی مدارس متوسطه شهر میاندوآب می باشد. در این پژوهش از روش علی- مقایسه ای استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان دبیرستان های دخترانه شهر میاندوآب که جمعاً 2800 نفر بودند. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد 338 نفر از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، به عنوان نمونه در دو گروه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت استفاده شد. تحلیل نتایج با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیره انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین دانش آموزان عادی و تحت پوشش سازمان های حمایتی در عزت نفس و مؤلفه های آن که شامل عزت نفس عمومی، خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی می باشد تفاوت معنی داری وجود دارد.

هدف: در عصر حاکمیت عمومی نوین، برخی دولت ها، ارزش های اجتماعی همانند کاهش فقر و بیکاری را در قالب سیاست های تدارکات اجتماعی تحقق می بخشند و از تدارکات خود به عنوان اهرمی مهم برای دستیابی به اهداف مختلف اجتماعی استفاده می کنند. بنابراین هدف از این پژوهش، شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر شکل گیری و اجرای تدارکات اجتماعی به منظور کاهش فقر در سازمان های حمایتی استان فارس است. روش: این پژوهش، پژوهشی کیفی است که از روش نظریه پردازی داده بنیاد بهره می برد. در این راستا، با بیست نفر از اساتید دانشگاه، مدیران و کارشناسان کمیته امداد امام خمینی «ره» و سازمان بهزیستی استان فارس که به عنوان نمونه آماری و به شیوه هدفمند انتخاب شده بودند، مصاحبه نیمه ساختار یافته ای انجام شد و متن های مصاحبه در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان دادند که خط مشی اجتماع محور به منزله پدیده محوری و در تعامل با سایر عوامل موجب شکل گیری تدارکات اجتماعی می شود. نحوه ارتباط این عوامل در مدل نهایی پژوهش نشان داده شده است. «برنامه ریزی اجتماع محور»، «توسعه سیاست های مشارکت آفرین» و «خط مشی گذاری چندمنظوره» در شکل گیری «سیاست گذاری تدارکات» تأثیری بسزایی دارند و در نهایت این نگرش، پایه ای برای به وجود آمدن پدیده تدارکات اجتماعی می شود. نتیجه گیری: تدارکات اجتماعی می توانند از طریق هم افزایی و هم آفرینی در جامعه، پیامدها و دستاوردهای ارزشمندی همچون کاهش فقر، توسعه سرمایه های اجتماعی، پاسخ های نوآورانه به نیاز های اجتماعی، ارتقای سلامت اجتماعی، بهینه سازی منابع و منافع عمومی و توانمندسازی گروه های هدف را در پی داشته باشد.

تأمین منابع مالی پایدار یکی از مسائل اساسی سازمان های حمایتی است که به دلیل مشکلات اقتصادی، کاهش اعتماد عمومی و رقابت با سایر نهادهای خیریه با محدودیت هایی مواجه است. تأمین مالی جمعی به عنوان یک رویکرد نوین، امکان جذب سرمایه از طریق مشارکت عمومی را فراهم می کند و می تواند کمبودهای مالی این سازمان ها را جبران کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تدوین الگوی تأمین مالی جمعی در سازمان های حمایتی، به ویژه صندوق امداد ولایت، انجام شده است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و تحلیل مضمون انجام شده و داده های آن از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۱ مدیر و کارشناس صندوق امداد ولایت و کمیته امداد امام خمینی (ره) جمع آوری شده است. تحلیل داده ها با روش شش مرحله ای براون و کلارک انجام و الگوی نهایی استخراج شد. یافته ها نشان می دهد چالش های فناورانه، منابع انسانی، اقتصادی، رقابت، تبلیغات و اعتماد عمومی از موانع اصلی تأمین مالی جمعی هستند. همچنین، برقراری ارتباط با سازمان های مادر، مزیت رقابتی، توسعه برنامه های مشارکتی و شفافیت به عنوان راهکارهای مؤثر شناسایی شدند.الگوی پیشنهادی این پژوهش می تواند به عنوان ابزاری راهبردی برای تسهیل جذب سرمایه و افزایش مشارکت عمومی در سازمان های حمایتی استفاده شود.