میثم نوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش استفاده از رسانه اجتماعی و درگیری تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ورزشکار طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش بازیکنان تیم های ملی دانش آموزی منتخب (فوتبال، فوتسال، هندبال، والیبال و کشتی) بودند. جهت بررسی متغیرهای پژوهش حاضر از مدل مفهومی الشویایبی و همکاران (2018) استفاده گردید. به منظور تحلیل داده های پژوهش حاضر از آزمون رگرسیون استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد استفاده از رسانه اجتماعی بر عملکرد تحصیلی تأثیری معنادار به میزان 894/0- دارد. نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد که در میان مؤلفه های درگیری تحصیلی، درگیری عاطفی بیشترین نقش را بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ورزشکاران دارد. بدین صورت که در گام اول رگرسیون درگیری عاطفی توانایی پیش بینی 28 درصد عملکرد تحصیلی دانش آموزان ورزشکاران را داشت.

اوقات فراغت زمانی است که دانش آموزان از ارائه تکالیف اجباری برای مدرسه و پیروی از برنامه روزمره سال تحصیلی فراغت می یابند و فرصتی است برای سرگرم شدن، تفریح کردن و لذت بردن که متعلق به آنان است و از این رو باید به کارهایی بپردازند که به آن ها علاقمندند و همچنین پوشش دهنده برای نیازهای جسمانی و روانشناختی آنهاست. هدف از این پژوهش توسعه اوقات فراغت دانش آموزان با رویکرد مبتنی بر فعالیت های ورزشی در محیط های مدرسه می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف تحقیق از نوع (کیفی)، از لحاظ نوع روش گراندد تئوری است. جامعه آماری ما شامل مدیران ارشد آموزش و پرورش که سابقه مدیریت عملی و علمی در حوزه ورزش دانش آموزی را دارند بود. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و تعداد نمونه این پژوهش تا اشباع نظری از مدیران آموزش و پرورش در حوزه تربیت بدنی با سابقه مدیریت در سطوح مختلف تا زمانی که اشباع نظری حاصل شود و با آن ها مصاحبه به عمل آمد که در این پژوهش با اجرای 10 مصاحبه به این مرحله رسید، و طی سه مرحله کد گذاری انجام گرفت و 73 شاخص و 13 مولفه از بین مصاحبه های صورت گرفته، استخراج گردید که شامل عوامل علی (نیازهای فردی، نیازهای سازمانی)؛ عوامل مداخله گر (عوامل فردی، عوامل سازمانی)؛ عوامل زمینه ای (زیرساختها، ظرفیتهای اجتماعی و سازمانهای حمایتی)؛ ابعاد و نشانگرها (دسترس بودن فعالیتهای اوقات و فراغت، دستیابی مالی، دستیابی ذهنی(ادراکی) و دستیابی فیزیکی)؛ عوامل پیامدی (فردی و اجتماعی) و عوامل راهبردی بودند.