مهدیه بهبهان آبادی

هدف: هدف این مطالعه بررسی تاثیر امیدواری تقویت شده از طریق دست کاری معیارهای موفقیت (آسان در مقابل دشوار) در مهارت ضربه شوت فوتبال بر یادگیری حرکتی، انگیزش درونی و خودکارآمدی بود. مواد و روش ها: شرکت کنندگان شامل ۶۰ زن بزرگسال مبتدی (میانگین سن = 22/21 سال، انحراف معیار = 54/1) بودند که پس از ۱۲ کوشش پیش آزمون، بصورت تصادفی به یکی از سه گروه آزمایشی تخصیص یافتند: ۱) معیار نسبتاً آسان برای موفقیت، ۲) معیار نسبتاً دشوار برای موفقیت، و ۳) گروه کنترل. هر گروه در روز نخست مهارت های شوت فوتبال را در پنج بلوک ۱۲ کوششی تمرین کرد. در روز دوم، یک آزمون یادداری شامل ۱۲ کوشش انجام شد. علاوه بر این، تمامی شرکت کنندگان پرسشنامه انگیزش درونی و مقیاس خودکارآمدی را تکمیل کردند. یافته ها: نتایج نشان داد که هم در مرحله تمرین و هم در آزمون یادداری، تمرین با معیارهای نسبتاً آسان موفقیت بهبود یادگیری حرکتی و عملکرد را در مقایسه با معیارهای نسبتاً دشوار و شرایط کنترل به همراه داشت. به هرحال، تفاوت معناداری در انگیزش درونی و خودکارآمدی بین گروه ها مشاهده نشد. نتیجه گیری: بطورکلی میتوان نتیجه گرفت که بهبود مشاهده شده در یادگیری حرکتی، همراه با عدم افزایش انگیزش درونی و خودکارآمدی، پیش بینی های ارائه شده توسط نظریه یادگیری حرکتی بهینه را به چالش می کشد و بر ضرورت انجام پژوهش های آتی با روش شناسی دقیق تر و حجم نمونه بزرگ تر در جمعیت های متنوع تأکید دارد.