دلالت های فلسفی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
پژوهش در روش های آموزش دوره ۳ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۵ (پیاپی ۱۳) ویژه نامه ملاحظات آموزش در عصر هوش مصنوعی
178 - 195
حوزههای تخصصی:
هدف مقاله حاضر، بررسی دلالت های فلسفی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری است. در این پژوهش، روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی است و ابزار گردآوری اطلاعات به صورت فیش برداری از کتب، مقاله و سایر اسناد علمی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که کاربرد هوش مصنوعی در آموزش، مسائل و دلالت های فلسفی گسترده ای را به همراه دارد؛ چراکه استفاده از هوش مصنوعی در آموزش توسط معلمان و دانش آموزان، نه تنها یک چالش فنی، بلکه یک پرسش فلسفی عمیق و بنیادی است. این موضوع شامل جنبه های معرفت شناختی و انسان شناختی گوناگونی می شود، از جمله: تعریف و ماهیت دانش و یادگیری در انسان و سیستم های هوش مصنوعی، شیوه های بازنمایی دانش و پردازش اطلاعات توسط این دو، مفهوم اصالت دانش و معرفت، منابع معرفت و شناخت در انسان و هوش مصنوعی، تفاوت های بنیادین در فرایندهای شناختی میان آن ها و نقش های متحول شده معلم و متربی در فرایند یادگیری. چالش های فلسفی پیرامون اصالت دانش تولیدشده توسط هوش مصنوعی، وابستگی زیادی به تعریف ما از دانش و اصالت دارند و این موضوع، دیدگاه های متفاوتی را ایجاد کرده است. علاوه بر این، تفاوت های اساسی و قابل توجه در شیوه یادگیری انسان و هوش مصنوعی، نقش دانش آموزان را به مشارکت کنندگان فعال و نقش معلمان را به طراحان تجربیات یادگیری تغییر می دهد. ازاین رو، بررسی این مباحث و مسائل فلسفی پیچیده برای طراحی و پیاده سازی موفقیت آمیز سیستم های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی ضروری است تا بتوانیم از اثرات مثبت این فناوری در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری بهره مند شویم.