ارائه الگوی سیاست گذاری آموزشی مهارت افزایی در مدارس ابتدایی ( مطالعه موردی: مدارس ابتدایی شهر تهران)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
آموزش مهارتی مجموعه ای از آموزش هاست که منجر به ایجاد گنجینه مهارتی در ذهن و سیستم رفتاری فرد تحت آموزش می شود و او را برای اقدام و تاثیر عمیق در زندگی و محیط کار آماده می کند. بنابراین، هدف این پژوهش شناسایی ابعاد، مولفه ها و شاخص های مرتبط با سیاست گذاری آموزشی مهارت افزایی در مدارس ابتدایی شهر تهران است. روش شناسی پژوهش: پژوهش از نظر هدف کاربردی است و با روش آمیخته ترکیبی (کیفی- کمی) انجام شده است. در بخش کیفی تعداد 14 نفر خبرگان حوزه سیاست گذاری آموزشی (مدیران و کارشناسان ستادی وزارت آموزش و پرورش و اساتید مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای شهر تهران ) به روش نمونه گیری هدفمند و نظری تا رسیدن به اشباع نظری و در بخش کمی تعداد 276 نفر در جامعه آماری 900 نفری به صورت تصادفی طبقه ای با فرمول کوکران انتخاب شدند. جمع آوری داده ها بر اساس پرسش نامه نیم ساختاریافته محقق ساخته انجام گرفته است. یافته ها: ابعاد ، مولفه ها و شاخص های الگو از طریق کدگذاری در روش داده بنیاد سیستمی در پنج بعد شرایط علی با پنج مولفه، شرایط مداخله گر با سه مولفه، شرایط زمینه ای با دو مولفه ، راهبردها با 9 مولفه و پیامدها با سه مولفه شناسایی شدند و یافته های حاصل از تحلیل عاملی تاییدی با نرم افزار آموس نشان داد که تمامی ابعاد و مولفه ها از ضریب تاثیر مناسب و قابل قبول در الگو برخوردار می باشند. بحث و نتیجه گیری: مطابق با نتایج پژوهش حاضر، به سیاستگذاران آموزش و پرورش پیشنهاد می شود که در سیاست گذاری به تمامی عناصر مدل خط مشی توجه کنند و سهم هر یک را در سیاست گذاری در نظر بگیرند.