ادعای پاتریشیا کرون در گنوسی گری شیعه و تحلیل و نقد آن
حوزههای تخصصی:
مستشرقان زیادی در باب مکتب تشیع و ویژگی های آن، آرا و نظریاتی را ارائه داده اند. یکی از آنها که در این باره، دیدگاه ویژه ای دارد، خانم پاتریشیا کرون است. دیدگاه های او از آن جهت حائز اهمیت است که مکتب تشیع را - به سبب اعتقاد به وجود امامان معصوم علیهم السلام پس از پیامبر اکرم صلی-الله علیه و آله و سلم و پیروی از آنان برای نیل به سعادت - به چالش کشیده و آنان را از آغاز پیدایش تا دوران معاصر، نمود بارز و عینی تفکر گنوسی و ترویج کننده آن می داند؛ زیرا از نگاه ایشان، شیعیان نیز مثل گنوسیان با محیط خود احساس بیگانگی می کردند لذا بر خاندانی مقدس، تکیه کردند که از نگاه تشیع، حاملان «معرفتی تعالی بخش» بودند. نوشتار پیش رو که به روش توصیفی - تحلیلی سامان یافته؛ دیدگاه های خانم کرون را بیان و مورد انتقاد قرار داده و اثبات می کند که مکتب تشیع، نه تنها هرگز اشاعه دهنده و نمود تفکر گنوسی نبوده، بلکه از مبنا و اساس با آن تفاوت و حتی مخالفت دارد؛ چراکه تفکر گنوسی برای خدا شریک قائل بوده و قائل به وجود خدایان متعدد در خلقت عالم است، در حالی که مکتب شیعه بر یگانگی خداوند در تمامی زمینه ها تأکید داشته و امامان و اولیای الهی را فقط واسطه فیض و برکات میان بندگان و خدا می داند. لذا اساسی ترین تقابل های این دو را می توان در «توحید در مقابل ثنویت»، «نگاه مثبت به جهان در مقابل نگاه منفی» و «اعتقاد به شریعت در مقابل بی اعتنایی به آن» دانست.