بررسی تأثیر رفاه ذهنی کارکنان دولت بر بودجه ریزی در مواقع بحران
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر رفاه ذهنی کارکنان دولت بر بودجهریزی در مواقع بحران است. جامعه آماری پژوهش، کارکنان بخش مالی دولت در شهرستان مشهد در حوزه بودجهریزی بودهاند. نمونههای آماری به تعداد 228 نفر به روش غیراحتمالی- در دسترس، گزینش شدند. روایی ابزار تحقیق به شیوه روایی صوری، محتوایی و تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن، از طریق آلفای کرونباخ مورد محاسبه قرارگرفت. ابزار تحقیق، پرسشنامهی رفتار بودجهریزی وکیلیفرد و همکاران (1392)، رفاه ذهنی ژانگ و همکاران (2015) و آثار روانشناختی ویروس کووید- 19؛ برگرفته از مطالعهی نظامیوطن و همکاران (1400) بوده است. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها با مدلیابی معادلات ساختاری از نرمافزار Smart PLS استفادهشد. نتایج تحلیل اطلاعات، اثر رفاه ذهنی بر نگرش، قصد و رفتار بودجهریزی را با میانجیگری شرایط اجتنابناپذیر روانی کووید-19 با شدتهای متفاوت حکایت کرده است؛ همچنین، نقش شرایط اجتنابناپذیر روانی کووید-19 در اثر رفاه ذهنی بر نگرش، قصد و رفتار بودجهریزی، میانجیگر کامل نتیجه شده اما در اثر رفاه زندگی بر نگرش، قصد و رفتار بودجهریزی، بدون تأثیر نتیجه شده است.