اثربخشی آموزش مهارت های هوش اخلاقی بر اشتیاق، فرسودگی و خودتنظیمی تحصیلی در دانش آموزان اهمال کار (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مهارت های هوش اخلاقی بر اشتیاق، فرسودگی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان اهمال کار است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر پایه سوم متوسطه در سال تحصیلی 1399- 1398 شهرستان شبستر بودند. تعداد 30 نفر دانش آموز اهمال کار با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی 8 جلسه، مهارت های هوش اخلاقی را دریافت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های اشتیاق تحصیلی (فردریگز، بلومنفیلد و پاریس، 2004)، فرسودگی تحصیلی (برسو، 1997) و خودتنظیمی تحصیلی (بوفارد، وزیو و لاروشه، 1995) بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS-22 استفاده شد. ضریب اعتبار بدست آمده برای پرسشنامه اشتیاق تحصیلی 0/73 و برای پرسشنامه فرسودگی تحصیلی 0/78 و برای پرسشنامه خود تنظیمی تحصیلی 0/75 محاسبه شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های هوش اخلاقی بر کاهش فرسودگی تحصیلی با اندازه اثر 0/24 (0/05>p) ، بر افزایش اشتیاق تحصیلی با اندازه اثر 0/17 (0/05>p) و برخودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان با اندازه اثر 0/19 (0/05>p) اثر بخش بود. فرسودگی، اشتیاق و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان با بکارگیری مداخلات آموزشی به ویژه توانمندسازی مهارت های اخلاقی قابل تغییر بوده و این مداخلات در عرصه های تحصیلی می تواند زمینه ساز بهزیستی روانشناختی دانش آموزان باشد.Effectiveness of Moral Intelligence Training on Academic Engagement, School Burnout and Academic Self-Regulation in Procrastinating Students
The aim of this study was to determine the effectiveness of moral intelligence skills training on the academic engagement, burnout and academic self-regulation of procrastinating students. The research method is quasi-experimental with pre-test-post-test design with control group. The statistical population of all third-grade male students in the academic year 1398-1399 was Shabestar city. The statistical sample consisted of 30 procrastinating students who was selected as a sample using the available sampling method, were randomly divided into experimental, and control groups. The experimental group received moral intelligence skills for 8 sessions. Data were collected using questionnaires of academic motivation (Fredericks, Bloomfield and Paris, 2004), academic burnout (Bresso, 1997) and academic self-regulation (Beaufard, Vesio and Laroche, 1995). Data analysis were performed using analysis of covariance with SPSS-22. The validity coefficient was calculated to be 0.73 for academic engagement, 0.78 for academic burnout questionnaire and 0.75 for academic self- regulation questionnaire. Moral intelligence skills education on decreasing of Academic burnout with the amount of effect 0.24 (p>0.05) on increasing of academic engagement with the amount of effect 0.17 (p>0.05) and Academic self-regulation with the amount of effect 0.19 (p>0.05) were significant and effective. The students' deprecation, engagement and self-regulation were changeable by using academic interventions especially moral Intelligence empowerment. These interventions in educational stages can be the base for psychological well-being in students.
تبلیغات
