رابطه هوش فرهنگی و سرمایه اجتماعی با قصد کارآفرینانه: نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف این پژوهش تعیین میزان برازش مدل مفهومی قصد کارآفرینانه بر اساس هوش فرهنگی و سرمایه اجتماعی با نقش واسطه ای خودکارآمدی کارآفرینانه با مدل تجربی بود. روش: این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی است و جامعه آماری شامل مدیران مدارس شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 400 نفر بود؛ که با روش نمونه گیری در دسترس تعداد 196 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه ی پرسشنامه استاندارد قصد کارآفرینانه لینان و همکاران، پرسشنامه خودکارآمدی کارآفرینانه دی نابل و همکاران، پرسشنامه هوش فرهنگی آنگ و همکاران و پرسشنامه سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال بود و تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. نتایج نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار است و ضرایب مسیر مستقیم هوش فرهنگی بر قصد کارآفرینانه، سرمایه اجتماعی بر قصد کارآفرینانه، سرمایه اجتماعی بر خودکارآمدی کارآفرینانه، خودکارآمدی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینانه و اثر غیرمستقیم سرمایه اجتماعی با میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینانه معنی دار بوده است (t ≥ 1.96; P ≤ 0.05)؛ اما ضریب مسیر مستقیم هوش فرهنگی بر خودکارآمدی کارآفرینانه و اثر غیرمستقیم هوش فرهنگی به واسطه خودکارآمدی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینانه معنی دار نبود. نتیجه گیری: مدل مفهومی قصد کارآفرینانه بر اساس هوش فرهنگی و سرمایه اجتماعی با نقش واسطه ای خودکارآمدی کارآفرینانه با مدل تجربی برازش دارد و سرمایه اجتماعی از طریق خودکارآمدی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینانه تأثیر مثبت و معنی داری دارد اما خودکارآمدی کارآفرینانه میانجی معنی داری برای هوش فرهنگی و قصد کارآفرینانه در این پژوهش نیست.متن
The relationship between cultural intelligence and social capital and entrepreneurial intention: the mediating role of entrepreneurial self-efficacy
Aim: The aim of this study was to determine the fit of the conceptual model of entrepreneurial intention based on cultural intelligence and social capital with the mediating role of entrepreneurial self-efficacy with an empirical model. Method: This study is applied in terms of purpose and the statistical population included ۴۰۰ school principals in Kermanshah in the academic year ۲۰۲۳-۲۰۲۴; of which ۱۹۶ people were selected as a sample using the available sampling method. The research tools were Linan et al.'s Standard Entrepreneurial Intention Questionnaire, De Noble et al.'s Entrepreneurial Self-Efficacy Questionnaire, Ang et al.'s Cultural Intelligence Questionnaire, and Nahapit and Ghoshal's Social Capital Questionnaire, and data analysis was performed using SPSS and AMOS software. The results showed that the model has a good fit and the coefficients of the direct path of cultural intelligence on entrepreneurial intention, social capital on entrepreneurial intention, social capital on entrepreneurial self-efficacy, entrepreneurial self-efficacy on entrepreneurial intention and the indirect effect of social capital with the mediator of entrepreneurial self-efficacy on entrepreneurial intention were significant (t ≥ ۱.۹۶; P ≤ ۰.۰۵). However, the coefficient of the direct path of cultural intelligence on entrepreneurial self-efficacy and the indirect effect of cultural intelligence through entrepreneurial self-efficacy on entrepreneurial intention were not significant. Conclusion: The empirical model and social capital has a positive and significant effect on entrepreneurial intention through entrepreneurial self-efficacy, but entrepreneurial self-efficacy is not a significant mediator for cultural intelligence and entrepreneurial intention in this study.
تبلیغات
