تأثیر اقتصاد دیجیتال بر بهره وری در استان های ایران (رهیافت QVAR) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر اقتصاد دیجیتال بر بهره وری کل عوامل تولید (TFP) در استان های ایران، از رهیافت خودرگرسیون برداری کوانتایلی (QVAR) بر اساس چارچوب دیبولد و ییلماز (۲۰۱۲) استفاده کرده است. داده های پنل سالانه برای ۳۱ استان در بازه زمانی ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۱ جمع آوری شده و متغیرهایی مانند شاخص بهره وری، تعداد کاربران تلفن ثابت و موبایل (phnsub و mobsub)، تراکنش های مالی، پرداخت الکترونیک، تحریم، شاخص اقتصاد دیجیتال (DIGECO) و بانکداری الکترونیک (EBANK) تحلیل شده اند. تحلیل در کوانتیل های ۲۵، ۵۰ و ۷۵ درصد انجام گرفته و اثرات سرریز نوسانات در شرایط عادی، پایین و بحرانی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد، شاخص کل اتصال در کوانتیل ۵۰ درصد (69/71) بیشترین مقدار را دارد، که بیانگر پایداری بیشتر در شرایط متوسط است. متغیرهای DIGECO و EBANK اغلب نقش انتقال دهنده نوسانات را ایفا می کنند، در حالی که phnsub و mobsub دریافت کننده هستند. تحت شوک فن آوری (۱۳۹۵)، وابستگی بهره وری به زیرساخت های دیجیتال افزایش یافته و نابرابری های استانی تشدید می شود. تحلیل ها نشان داد که اقتصاد دیجیتال بهره وری را از طریق سرریز دانش تا ۱۵ درصد افزایش می دهد، به ویژه در مناطق با زیرساخت دیجیتال قوی تر. همچنین، تحریم ها به عنوان عامل خارجی، تأثیر منفی بر اتصال متغیرها در کوانتیل های بالا دارند. این یافته ها با مطالعات پیشین مانند برینجولفسون (۲۰۱۷) و ژانگ (۲۰۲۲) همخوانی دارد و بر تأثیر مثبت اقتصاد دیجیتال بر TFP تأکید می کند، هرچند چالش هایی مانند پارادوکس بهره وری و تحریم ها وجود دارد. در نتیجه، سیاست گذاران باید بر سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال، کاهش شکاف دیجیتال و آموزش نیروی کار تمرکز کنند تا بهره وری پایدار افزایش یابد.The Impact of the Digital Economy on Productivity in Iranian Provinces (QVAR Approach)
This research aims to investigate the impact of the digital economy on Total Factor Productivity (TFP) in the provinces of Iran. It employs a Quantile Vector Autoregression (QVAR) approach based on the Diebold and Yilmaz (2012) framework. Annual panel data for 31 provinces spanning the period of 2012 to 2022 (1391 to 1401 solar Hijri years) were collected. Variables analyzed include the productivity index, the number of fixed and mobile phone subscribers ( phnsub and mobsub ), financial transactions, electronic payments, sanctions, the digital economy index (DIGECO), and electronic banking (EBANK). The analysis was conducted at the 25th, 50th, and 75th percentiles (quantiles), examining the spillover effects of fluctuations under normal, low, and crisis conditions. The results indicate that the overall connectivity index has the highest value (71.69) at the 50th percentile, suggesting greater stability under average conditions. The variables DIGECO and EBANK generally act as transmitters of fluctuations, while phnsub and mobsub are receivers. Following a technology shock (2016/1395), productivity's dependence on digital infrastructure increased, and provincial disparities were exacerbated. The analysis showed that the digital economy enhances productivity through knowledge spillover by up to 15%, especially in regions with stronger digital infrastructure. Furthermore, sanctions, as an exogenous factor, negatively impact the connectivity of variables in the higher quantiles. These findings align with previous studies, such as those by Brynjolfsson (2017) and Zhang (2022), emphasizing the positive effect of the digital economy on TFP, despite challenges like the productivity paradox and sanctions.
تبلیغات
