پیش بینی اهمال کاری زمان خواب بر اساس روان رنجورخویی در دانشجویان: نقش تعدیل کنندگی خود کنترلی
آرشیو
چکیده
مقدمه: خواب نقش اساسی در ترمیم ارگانیسم و همچنین حفظ هموستاز و عملکرد کلی فرد دارد. بنابراین توجه به نوعی اختلال خواب مرتبط با ناهنجاری در زمان خواب که به اهمال کاری زمان خواب معروف است، بسیار مهم است. هدف: مطالعه با هدف بررسی نقش تعدیل کنندگی خودکنترلی در رابطه بین روان رنجورخویی و اهمال کاری زمان خواب انجام شد. روش : پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی در سال تحصیلی 1401- 1402 در شهر تهران بود که 343 دانشجو به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل مقیاس اهمال کاری زمان خواب(BPS)، مقیاس خودکنترلی(SCS) و پرسشنامه شخصیت نئو(FFI-NEO) بود. در نهایت داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون در نرم افزار SPSS-22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که اهمال کاری زمان خواب با روان رنجورخویی همبستگی مثبت دارد (12/0=r، 05/0>P) و با خودکنترلی همبستگی منفی دارد (37/0-=r، 01/0>P). همچنین خودکنترلی رابطه بین روان رنجورخویی و اهمال کاری زمان خواب را به طور معنی داری تعدیل می کند و 13 درصد از واریانس را توضیح می دهد. نتایج تجزیه و تحلیل رگرسیون تأیید می کند که خودکنترلی (029/0-=β، 0001/0=P) به طور قابل توجهی واریانس اهمال کاری زمان خواب را توضیح می دهد. نتیجه گیری: به موقع به رختخواب رفتن، نیاز به خودکنترلی دارد چرا که یکی از پیامدهای خودکنترلی کسب عادات خوب است و بدین ترتیب می تواند از رفتارهای نامطلوب جلوگیری کند پس می توان از طریق بهبود خودکنترلی و انطباق رفتاری به بهبود سبک زندگی افراد کمک شایانی ارائه کرد.Predicting bedtime procrastination based on neuroticism in students: The moderating role of self-control
Introduction: Sleep is essential for physiological restoration, homeostatic regulation, and overall functioning. Accordingly, it is important to address bedtime procrastination, a specific sleep disorder characterized by delays in initiating sleep due to anomalies in sleep timing.
Aim: The research aimed to investigate the moderating role of self-control in the relationship between neuroticism and bedtime procrastination.
Method: This study adopted a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of all undergraduate students enrolled in Tehran during the 2022-2023 academic year, from which a sample of 343 students was selected through convenience sampling. Data were collected using the Bedtime Procrastination Scale, the Self-Control Scale, and the NEO Personality Inventory. The data were analyzed using Pearson’s correlation coefficient and regression model in SPSS (version 22).
Results: The results demonstrated a positive correlation between bedtime procrastination and neuroticism (r = 0.12, P < 0.05) and a negative correlation with self-control (r = −0.37, P < 0.01). Furthermore, self-control significantly moderated the relationship between neuroticism and bedtime procrastination, accounting for 13% of the variance. Regression analysis confirmed that self-control (β = −0.029, p < 0.0001) was a significant predictor of bedtime procrastination.
Conclusion: Going to bed on time requires self-control, which facilitates the development of positive habits and helps prevent undesirable behaviors. Enhancing self-control and promoting behavioral adaptation can therefore lead to significant improvements in individuals’ lifestyles
تبلیغات
