واکاوی فقهی حکم شهرت طلبی با تأکید بر اقدام جهت اینفلوئنسرشدن (مقاله پژوهشی حوزه)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (حوزوی)
آرشیو
چکیده
یکی از موضوعات مهم فقهی و اجتماعی در عصر حاضر، مقوله شهرت طلبی است. این پدیده که در گذشته در قالب مصادیق محدودتری در روایات اهل بیت: مورد توجه بوده است، اکنون با گسترش رسانه ها و فضای مجازی و به اقتضای عصر رسانه و فضای مجازی ابعاد گسترده تری یافته است. فعالیت های برخی افراد در فضای مجازی، مانند اینفلوئنسرها، به دلیل اهداف گوناگونی چون اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، یکی از مصادیق بارز این موضوع است. به طور مشخص، اقدام جهت اینفلوئنسر شدن، مستلزم اقدامات شهرت طلبانه است که بررسی فقهی دقیق آن، نیازمند واکاوی فقهی حکم شهرت طلبی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و داده های فضای مجازی، مفهوم شهرت را با تمرکز بر مصادیق نوظهور آن یعنی شهرت طلبی در فضای مجازی از منظر فقه اسلامی بررسی کرده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که شهرت طلبی، از جمله در قالب پوشش لباس خاص یا انجام رفتارهای جلب توجه کننده و شهرت ساز، ذاتاً حرام نیست؛ مگر آنکه به هتک حرمت یا وهن شأن مؤمن منجر شود؛ بنابراین، اقدام جهت اینفلوئنسر شدن از جهت عنوان شهرت طلبی، تنها در صورتی محکوم به حرمت شرعی است که مستلزم خوارشدن یا وهن شأن شخص یا مؤمنان دیگر شود.A Jurisprudential Analysis of the Act of Becoming an Influencer with an Emphasis on the Element of Fame-Seeking
One of the important jurisprudential and social issues in the present era is the category of fame-seeking. This phenomenon, which in the past was considered in the form of more limited examples in the narrations of the Ahlul Bayt (a.s.), has now acquired broader dimensions with the expansion of media and cyberspace, and in line with the demands of the media and cyberspace era. The activities of some individuals in cyberspace, such as influencers, for various purposes such as economic, cultural, social, and political, are one of the clearest examples of this issue. Specifically, the act of becoming an influencer requires fame-seeking actions, the detailed jurisprudential examination of which requires a jurisprudential analysis of the ruling on fame-seeking. This research, with a descriptive-analytical approach and using library resources and cyberspace data, has examined the concept of fame, focusing on its emerging examples, namely fame-seeking in cyberspace, from the perspective of Islamic jurisprudence. The results of this study show that seeking fame, including in the form of wearing special clothing or engaging in attention-grabbing and fame-making behaviors, is not inherently forbidden unless it leads to the humiliation or denigration of a believer. Therefore, the act of becoming an influencer in the name of seeking fame is condemned as forbidden by Sharia law only if it involves the humiliation or denigration of the person or other believers.
تبلیغات
