ارزیابی «ادله قرآنی» دیدگاه «اصالت صلح» از دیدگاه آیت الله فاضل لنکرانی (مقاله پژوهشی حوزه)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (حوزوی)
آرشیو
چکیده
طرفداران انگاره اصالت صلح برای اثبات دیدگاهشان، ادله قرآنی مخالفان (قائلان به جهاد ابتدایی) را نقد کرده اند. ازجمله آیات مورد نقد این گروه، آیات 191 193 و 216 سوره بقره و آیه 5 سوره توبه است. با توجه به همین گستره، پرسش های (شبهات) تحقیق عبارت اند از: مخاطبان وجوب جهاد در آیه 216 سوره کیستند و آیا مقاتله ظهور در جهاد دفاعی دارد یا خیر؟ در آیات 191 193، مقصود از «مشرکان» کدام دسته از مشرکان است؟ دیگر اینکه متعلق «فَإِنِ انْتَهَوْا» و نیز معنای «فتنه» در این آیات چیست؟ در آیه 5 سوره توبه نیز مقصود «مشرکانِ پیمان شکن» است یا مطلق مشرکان؟ مقاله حاضر با روش اجتهادی تفسیری به بررسی و پاسخگویی به این پرسش ها و شبهات، با محوریت دیدگاه های آیت الله فاضل لنکرانی پرداخته است. یافته های پژوهش نیز از این قرار است: از دیدگاه آیت الله فاضل لنکرانی، آیه 216 سوره بقره، اولاً به اتفاق فقها و مفسران، جزو نخستین آیات دال بر وجود جهاد ابتدایی است و مخاطبان آن نیز فقط برخی از اصحاب پیامبر اکرم9 نیستند؛ بلکه همه مسلمانان مخاطب آیه هستند. ثانیاً کلمه «قتال» در بیشتر کاربردهای قرآنی، در قتال ابتدایی ظهور دارد. همچنین این آیه وجوب قتال را مشروط به مقاتله کافران و مشرکان با مسلمانان نفرموده است تا با انتفای شرط، مشروط نیز منتفی شود. در آیات 191 193 سوره بقره نیز اولاً ضمیر «هُمْ» در )وَاقْتُلُوهُمْ( به تمام مشرکان مکه و مطلق کافران و مشرکان باز می گردد که وصف بارزشان جنگیدن با مسلمانان است. ثانیاً )حَیثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ( به معنای «حَیثُ وَجَدتُمُوهُم» است و از دو جهت اطلاق دارد: اطلاق مکانی و اطلاق فعلی و دال بر وجوب جهاد ابتدایی است. ثالثاً متعلق )فَإِنِ انْتَهَوْا( و نیز فتنه در این آیه، «شرک و کفر» است. در آیه 5 سوره توبه نیز مقصود از «مشرکین» «مطلق مشرکان» (و نه صرفاً مشرکان پیمان شکن) هستند.Evaluation of "Quranic Evidences" of the Theory of "Principalness of Peace" from the Perspective of Ayatollah Fāzil Lankarāni (Case study: verses 191-193 and 216 of Baqarah and verse 5 of Towbah)
Proponents of the idea of the Principalness of peace, in order to prove their point of view, have criticized the Qur'anic arguments of the opponents (who believe in elementary jihad). Among the verses criticized by this group are verses 191-193, and 216 of Surah Al-Baqarah, and verse 5 of Surah Tawbah. According to this conflict, the questions of this research are: Who is the audience of the obligation of jihad in verse 216 of Surah, and is the notion of Muqatilah applied in Defense Jihad or not? In verses 191-193, what is meant by "polytheists"? What are the reference of "Fa in Intahaw" and also the meaning of "Fitnah" in these verses? In verse 5 of Surah Tawbah, is it meant "polytheists who violate the covenant" or absolute polytheists? The present article uses ijtihadi-exigetic method to investigate and answer these questions and doubts, focusing on the views of Ayatollah Fāḍil Lankarāni. The findings of the research are as follows: From the point of view of Ayatollah Fāḍil Lankarāni, verse 216 of Surah Al-Baqarah, first, according to the agreement of jurists and interpreters are among the initial verses implying the existence of primary Jihad and its audience are not just some disciples of the Prophet, rather it addresses all the Muslims; Second, the word "Qital" in most Qur'anic uses appears in the case of primary fighting. Also, this verse does not make the obligation of fighting conditioned to the confrontation of infidels and polytheists with Muslims, so that the position can only be justified for the Prophets and messengers. Therefore, claiming the legitimacy of the people's vote on these verses will be an example of the negation of the argument in the absence of the subject.
تبلیغات
