تجویزِ بازتعقیب متهم در خصوص رفتارِ فاقد وصف کیفری (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
برابر ماده 278 قانون آیین دادرسی کیفری(92)، هرگاه به علت جرم نبودن عمل ارتکابی قرار منع تعقیب صادر و قطعی شود؛ نمی توان بار دیگر متهم را به همان اتهام تعقیب کرد. در این فرض نهْیِ قانون گذار، دلالت بر قاعده «منْع بازتعقیبِ مُطلْق» دارد. چنانچه برخلاف قاعده مذکور، حسب مورد دادستان یا دادگاه، «تجویز بازتعقیب» نماید، مقام قضایی مرجوع اِلیه باید چه تصمیمی اتخاذ کند؟ برای پاسخ به مسئله مذکور باید به «سه» پرسش اساسی پاسخ داد: 1) آیا عدول از نهی قانون گذار توسط دادستان یا دادگاه تخلف است؟ 2) آیا تجویز ِ مغایرِ قانون، واجد اعتبار است؟ 3) آیا تجویزِ موصوف، موجبِ عدول از قرار منعِ تعقیب سابق الصدور می شود؟ یافته های پژوهش از این حکایت دارد که تجویزِ وصف شده، تخلف و فاقدِ اعتبار و اثر قانونی است، درنتیجه موجب نقضِ قرار منع تعقیب نمی شود و مقام قضایی مرجوع الیه باید به اعتبار امر مختوم کیفری( بند «چ» ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری)، قرار موقوفی تعقیب صادر کند. این پژوهش به شیوه تحلیلی توصیفی موضوع را مورد بررسی قرار می دهد.Authorization of Re-Prosecution of a Defendant Regarding an Act Lacking Criminal Character
Pursuant to Article 278 of the Code of Criminal Procedure (2013), when a decision to discontinue prosecution is issued and becomes final due to the non-criminal nature of the act, the defendant may not be prosecuted again for the same allegation. In this scenario, the legislator’s prohibition implies the principle of absolute prohibition of re-prosecution. If, contrary to this principle, the prosecutor or the court authorizes a re-prosecution, the question arises as to what decision the referred judicial authority should make. To address this issue, three fundamental questions must be answered: Does deviation from the legislator’s prohibition by the prosecutor or the court constitute a violation? Does an authorization contrary to the law have any legal validity? Does such authorization result in the annulment of the previously issued decision to discontinue prosecution? The findings of the research indicate that the described authorization constitutes a violation, lacks legal validity and effect, and consequently does not annul the prior decision to discontinue prosecution. Therefore, the referred judicial authority must, based on the principle of res judicata in criminal matters (Paragraph “C” of Article 13 of the Code of Criminal Procedure), issue a decision to terminate prosecution. This study examines the topic using a descriptive-analytical approach.
تبلیغات
