برنامه درسی خودفرمانگر

پژوهش حاضر باهدف شناسایی ابعاد برنامه درسی محیط کار بر اساس رویکرد یادگیری خودفرمان گر (هیوتاگوژی) در شرکت های نوآفرین انجام گرفت. روش پژوهش، ترکیبی از روش های کمّی و کیفی منتج از مکتب عمل گرایی چندگانه است. این پژوهش از نظر هدف در دسته تحقیقات بنیادی با ماهیت اکتشافی و از لحاظ روش جمع آوری اطلاعات در دسته تحقیقات توصیفی قرار گرفته شده است. شناسایی ابعاد برنامه درسی محیط کار بر اساس رویکرد یادگیری خودفرمان گر به روش تحقیق پیمایش دلفی در چهار بخش 1- مصاحبه با متخصصان، 2- تهیه جدول هدف - محتوا، کدگذاری باز و محوری و پرسش نامه محقق ساخته بر اساس آن، 3-اجرای پرسش نامه در طی دو مرحله 4- تحلیل عامل Q با استفاده از نرم افزار 26-SPSS، صورت گرفته شده است. جامعه آماری پژوهش در بخش اول، 15 نفر از متخصصان برنامه درسی و کارشناسان ارشد شرکت های نوآفرین و در بخش پیمایش دلفی، 20 نفر بوده است. نمونه گیری به روش شبکه ای (گلوله برفی) تا اشباع نظری ادامه یافت. نتایج پژوهش نشان داد که سه عامل بر برنامه درسی محیط کار مؤثر است که به ترتیب عبارت اند از: عوامل فردی و سازمانی (خودآگاهی، صفات یادگیرنده، یادگیری سازمانی، منطق یادگیری، شناسائی مسئله، ابزار و تکنولوژی)؛ برنامه درسی خودفرمان گر (برنامه درسی شخصی شده (Free Size) و برنامه درسی خودتعیین گر)؛ عوامل مدیریتی (ارزیابی، رهبر آموزشی).